Στο πλαίσιο μιας σειράς δράσεων ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των παιδιών γύρω από θέματα που αφορούν την αναπηρία, τη συμπερίληψη και την αποδοχή της διαφορετικότητας που έλαβαν χώρα στο σχολείο μας και επρόκειτο να συνεχιστούν και καθ’ όλη τη διάρκεια του σχολικού έτους κρίθηκε αναγκαία η απευθείας επικοινωνία- συζήτηση με ένα άτομο με αναπηρία. Έτσι, μετά από την τηλεφωνική επικοινωνία της εκπαιδευτικού του Τμήματος Ένταξης- Πανίδου Μαρία- με τον κ. Σανδαλάκη Χρήστο και την επίσημη πρόταση που έλαβε εκ μέρους του 4^ου Δημοτικού Σχολείου αποδέχτηκε την πρόταση μας για μια διαδικτυακή συνάντηση – ομιλία γύρω από θέματα που αφορούν την αναπηρία, τον πρωταθλητισμό και την ποδηλασία, όπου και διαπρέπει.

Ο κ. Σανδαλάκης Χρήστος είναι Παρολυμπιονίκης πρωταθλητής ποδηλασίας στην κατηγορία πίστας, έχοντας κερδίσει πολλούς αγώνες τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Είναι απόφοιτος σπουδών Προπονητικής και ασχολείται με τον αθλητισμό από πολύ μικρή ηλικία.  Ο κ. Σανδαλάκης Χρήστος γεννήθηκε με μια σπάνια πάθηση, που έχει προκαλέσει την απώλεια του 99% της όρασής του, γεγονός που δεν άφησε ο ίδιος να αποτελέσει τροχοπέδη στην προσωπική και επαγγελματική του εξέλιξη. Παρακάτω παραθέτουμε ένα απόσπασμα από μια συνέντευξη που έδωσε ο ίδιος, όπου και αντανακλάται ο τρόπος σκέψης και δράσης του, στοιχεία που κέντρισαν το ενδιαφέρον των μαθητών που συνδιαλέχθηκαν μαζί του.

«Η θέληση είναι ένα τεράστιο εργαλείο για να πετύχεις πράγματα. Σίγουρα χρειάζονται πολλά, κυρίως δουλειά, κόπος και χρόνος. Πιστεύω όμως βαθιά ότι αν υπάρχει θέληση, όλα τα άλλα βρίσκονται. Καλό είναι οι άνθρωποι, ό,τι και να συμβαίνει στη ζωή τους, πάντα να κυνηγάνε τα όνειρα και τους στόχους τους, διότι, πρώτον, ποτέ δεν είναι αργά γι’ αυτό και δεύτερον, μια ζωή χωρίς όνειρα και στόχους δεν θα είναι ποτέ ευτυχισμένη».

Η διαδικτυακή συνάντηση- συζήτηση πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 1 Δεκέμβρη πραγματικά μόνο θετικό πρόσημο θα μπορούσε να λάβει. Τα παιδιά έκαναν πολλές και διαφορετικές ερωτήσεις, κυρίως, γύρω από τον πρωταθλητισμό, την ποδηλασία και το πρόγραμμα των προπονήσεων του αθλητή. Η ενέργεια, ο τρόπος σκέψης και το πόσο ανοιχτός ήταν στο να απαντήσει την οποιαδήποτε ερώτηση των μαθητών, αλλά και να τους δώσει συμβουλές γύρω από τον αθλητισμό, τη ζωή και τη συμπεριφορά γύρω από θέματα που αφορούν την αναπηρία, αποτέλεσαν στοιχεία που προσέλκυσαν το ενδιαφέρον τους και τους ενέπνευσαν.

Ευχαριστούμε από καρδιάς τον κ. Σανδαλάκη Χρήστο για την παρουσία του και για αυτήν την όμορφη συζήτηση που αναπτύχθηκε. Αναμένουμε και μια δια ζώσης μια γνωριμία – συνάντηση.

“Κάθε ημέρα πρέπει να εκμεταλλευόμαστε τις ευκαιρίες και να συζητούμε για τη διαφορετικότητα, την αναπηρία, την αποδοχή και την ισότιμη συμμετοχή όλων των ατόμων σε κάθε έκφανση της δημόσιας και κοινωνικής ζωής”

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (ΑμεΑ) έχει καθιερωθεί από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (Δεκέμβριος του 1992) στο πλαίσιο υιοθέτησης του Προγράμματος Δράσης, Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης  της κοινωνίας γύρω από την αναπηρία και γιορτάζεται στις 3 Δεκέμβρη. Ιδιαίτερα, η εν λόγω ημέρα έχει συνδεθεί και με την υπογραφή της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα των ανάπηρων ατόμων που πραγματώθηκε στις 30 Μαρτίου του 2007 και η οποία επικυρώθηκε στην Ελλάδα το 2012.

Προτού όμως προχωρήσουμε στο σχολιασμό για τη θεσμοθέτηση αυτής της ημέρας κρίνεται αναγκαίο να παρατεθεί ένας ορισμός για την αναπηρία. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του ν.4074/2012, Άτομα με Αναπηρίες νοούνται « τα άτομα με μακροχρόνιες σωματικές, ψυχικές, διανοητικές ή αισθητηριακές δυσχέρειες, οι οποίες σε αλληλεπίδραση με διάφορα εμπόδια, ιδίως θεσμικά, περιβαλλοντικά ή εμπόδια κοινωνικής συμπεριφοράς, δύνανται να παρεμποδίσουν την πλήρη και αποτελεσματική συμμετοχή των ατόμων αυτών στην κοινωνία σε ίση βάση με τους άλλους ».

Εξ’ ορισμού, λοιπόν, καθίσταται σαφές ότι η ίδια η κοινωνία δυσχεραίνει την ισότιμη συμμετοχή των ανάπηρων ατόμων στο κοινωνικό, και όχι μόνο, γίγνεσθαι. Στη χώρα μας περισσότερο από το 10% του πληθυσμού είναι ανάπηροι και το μεγαλύτερο ποσοστό των ανάπηρων ατόμων συναντά εμπόδια σε καθημερινή βάση τα οποία όμως δεν επαφίονται στην αναπηρία τους. Η έλλειψη ενημέρωσης, παιδείας, ενσυναίσθησης καθώς και η αναλγησία που χαρακτηρίζει τους δημόσιους/ιδιωτικούς φορείς αλλά και το ίδιο το κοινωνικό σύνολο δυσχεραίνει την καθημερινή διαβίωση και την ισότιμη συμμετοχή και ένταξη των ανάπηρων ατόμων.

Γι’ αυτό και καθίσταται τόσο βαρυσήμαντος ο ρόλος του σχολείου, καθώς δύναται να εμφυσήσει στους μαθητές από τις πολύ μικρές, κιόλας, ηλικίες τις αξίες εκείνες του σεβασμού, της αποδοχής, της αλληλεγγύης και να αναπτύξει την εν συναίσθηση στα παιδιά, δίνοντας τους καθημερινά τη δυνατότητα να γνωρίσουν, να ενημερωθούν και να εξοικειωθούν με τη διαφορετικότητα και κατ’ επέκταση με την αναπηρία. Η δημιουργία ενός Συμπεριληπτικού Σχολείου για Όλους είναι και θα είναι ο στόχος όλων των εκπαιδευτικών και ιδιαίτερα, εκείνων που βρίσκονται στο χώρο της Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης. Οφείλουμε, λοιπόν, όλοι να τιμούμε και να «γιορτάζουμε» κάθε ημέρα τη διαφορετικότητα, να ενστερνιζόμαστε και να εφαρμόζουμε τις αρχές της συμπερίληψης στην πράξη, και όχι μόνο στα λόγια, και να σεβόμαστε τα ανάπηρα άτομα, θέτοντας τα ίδια και τις επιθυμίες τους στο προσκήνιο.

«Ναι, ο Παράδεισος δεν ήταν μια νοσταλγία.
Ούτε, πολύ περισσότερο, μια ανταμοιβή.
Ήταν ένα δικαίωμα».
Οδυσσέας Ελύτης

Πανίδου Μαρία

Εκπαιδευτικός Ειδικής Αγωγής ΠΕ71

Στις 13 και 14 Δεκεμβρίου 2023, στο πλαίσιο του εορτασμού της Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία (3 Δεκεμβρίου), το σχολείο μας διοργάνωσε δράσεις για την ευαισθητοποίηση των μαθητών μας στα θέματα της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης. Οι τάξεις Α΄, Β΄, Ε΄ και το τμήμα Γ΄1, δανείστηκαν τη Μουσειοσυσκευή του Μουσείου Αφής από τον Φάρο Τυφλών Ελλάδας. Οι μαθητές είχαν τη δυνατότητα να ξεναγηθούν διαδικτυακά στο Μουσείο Αφής, να γνωρίσουν τη γραφή Braille, να αγγίξουν μικρά εκθέματα του Μουσείου και να περπατήσουν σε χώρους του Σχολείου μας με κλειστά μάτια, φορώντας ειδικές μάσκες που στάλθηκαν από το Μουσείο Αφής. Επίσης, οι μαθητές έζησαν την εμπειρία να περπατούν με το ειδικό λευκό μπαστούνι που χρησιμοποιούν τα άτομα με προβλήματα όρασης. Ευχαριστούμε πολύ το Μουσείο Αφής για την όμορφη συνεργασία!