“Η μικρή μας αυλή, η μεγάλη μας χαρά: Φροντίζοντας τον χώρο μας φροντίζουμε τον εαυτό μας”.
Στο πλαίσιο του Σχεδίου Δράσης που υλοποιεί το 71ο Νηπιαγωγείο τη φετινή σχολική χρονιά με τίτλο «Βελτίωση του αύλειου χώρου του Νηπιαγωγείου», η αυλή τους μετατράπηκε σε έναν τόπο συνάντησης, χαράς και ουσιαστικής συμπερίληψης.
Μαθητές/τριες του νηπιαγωγείου και μαθητές του σχολείου μας συναντήθηκαν στον αύλειο χώρο και υλοποίησαν μια ξεχωριστή Βιωματική Δράση Συνεκπαίδευσης.
Η αυλή γέμισε παιδικές φωνές, χαμόγελα και χέρια που συνεργάζονταν με ενθουσιασμό. Μέσα από απλές αλλά βαθιά ουσιαστικές πράξεις — την καθαριότητα, την περιποίηση και φύτευση λουλουδιών, την τακτοποίηση των υλικών, τον σεβασμό στον κοινόχρηστο χώρο — τα παιδιά ανακάλυψαν πως η φροντίδα του περιβάλλοντός τους είναι ταυτόχρονα φροντίδα της ψυχικής τους ισορροπίας.
Οι στόχοι της δράσης υλοποιήθηκαν με τρόπο βιωματικό και συγκινητικό: καλλιεργήθηκε η ενσυναίσθηση, ενισχύθηκε η κατανόηση ότι ένας όμορφος και προσεγμένος χώρος γεννά συναισθήματα χαράς, ασφάλειας και ηρεμίας, ενώ η συνεργασία αναδείχθηκε ως δύναμη που ενώνει. Στο τέλος οι μαθητές/τριες διακόσμησαν τα κάγκελα με πολύχρωμες κορδέλες και εικόνες χαράς!
Μετά τη συζήτηση και τη βιωματική δράση, συνέβη το πιο όμορφο και αυθόρμητο κομμάτι της ημέρας: όλοι/ες οι μαθητές/τριες έγιναν μια μεγάλη παρέα. Χωρίς διακρίσεις, χωρίς διαχωρισμούς, ένωσαν τα χέρια και έπαιξαν το παραδοσιακό παιχνίδι «Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό». Η αυλή αντήχησε από γέλια, ρυθμικά βήματα και παιδικό ενθουσιασμό. Το παιχνίδι έγινε σύμβολο ενότητας, αποδοχής και κοινής χαράς — μια ζωντανή απόδειξη πως όταν τα παιδιά μοιράζονται εμπειρίες, δημιουργούν δεσμούς αληθινούς.
Μέσα από όλη τη διαδικασία ενισχύθηκε το αίσθημα της προσωπικής ευθύνης· κάθε παιδί ένιωσε ότι η συμβολή του είναι σημαντική και ότι ο κοινός χώρος ανήκει σε όλους.
Και στο τέλος, ως μια γλυκιά πράξη ευγνωμοσύνης, οι μαθητές του νηπιαγωγείου μοίρασαν καραμέλες σε όλους. Γιατί η χαρά, όταν προσφέρεται απλόχερα, πολλαπλασιάζεται.
Η μικρή αυλή απέδειξε πως μπορεί να χωρέσει μεγάλα συναισθήματα. Και πως όταν τα παιδιά μαθαίνουν να φροντίζουν τον χώρο τους, μαθαίνουν ταυτόχρονα να φροντίζουν τον εαυτό τους και ο ένας τον άλλον — χτίζοντας από σήμερα τον κόσμο της συνεργασίας και της αποδοχής που ονειρευόμαστε για το αύριο.
















