Τέλη Σεπτεμβρίου είχαμε την τιμή και τη χαρά να υποδεχθούμε στο Σχολείο μας απόφοιτους του 1965. Η συνάντηση έγινε σε ιδιαίτερα συγκινητικό κλίμα.
Σας ευχαριστούμε για την επίσκεψη κι ευχόμαστε από καρδιάς να συνεχίσετε τις συναντήσεις σας!
“ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ (REUNION) αποφοίτων του 1965
Το μεσημέρι της Παρασκευής 26/9/2025 μια ομάδα αποφοίτων του 1965 επισκεφθήκαμε το παλιό μας σχολείο, το 6ο Δημ. Σχολείο Ηρακλείου, μετά από συνεννόηση με τη διεύθυνση. Κάποιοι ήρθαν από την Αθήνα ειδικά γι΄αυτόν τον σκοπό. Η συγκίνησή μας ήταν μεγάλη, γιατί όλοι σήμερα νιώθουμε ότι το συγκεκριμένο σχολείο έχει συμβάλει καθοριστικά στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και στην προσωπική μας εξέλιξη.
Όλοι οι δάσκαλοί μας (ιδιαίτερα η δεσποινίς Μαρίκα Παπαντωνάκη και ο κ. Δημήτρης Μαρκόπουλος) ήταν υποδείγματα εκπαιδευτικών, με κριτήριο την ουσία της εκπαιδευτικής πράξης: τη μετάδοση γνώσεων και, κυρίως, της δίψας για γνώση, την καλλιέργεια της επιθυμίας για αυτοβελτίωση και για τη δημιουργία μιας περισσότερο ευνομούμενης, αξιοκρατικής πολιτείας και αλληλέγγυας κοινωνίας. Επίσης, μεταξύ μας -καθόλου τυχαία- είχαν αναπτυχθεί σχέσεις αμοιβαίου σεβασμού και εκτίμησης και ισχυροί δεσμοί φιλίας, με αποτέλεσμα να ανακαλούμε με χαρά και νοσταλγία αυτά τα σχολικά μας χρόνια.
Η προετοιμασία της συνάντησής μας ξεκίνησε τον Αύγουστο. Τον Σεπτέμβριο πήραμε από το σχολείο τις καταστάσεις των μαθητών της τάξης μας του 1965. Κλονιστήκαμε, όταν συνειδητοποιήσαμε πόσους συμμαθητές μας είχαμε ήδη χάσει, κάποιους πολύ πρόωρα. Άλλων είχαμε χάσει τα ίχνη και αποφασίσαμε να τους αναζητήσουμε. Τελικά βρεθήκαμε 36 σε σύνολο 55(!). Δυστυχώς, δεν μπόρεσαν να παρευρεθούν όλοι στην επίσκεψή μας στο σχολείο και στη βραδινή μας συνάντηση.
Στο σχολείο μάς υποδέχτηκε η ευγενέστατη και γλυκύτατη Δ/τρια κ. Εμμανουέλα Περισυνάκη. Μας συγκίνησαν οι φωτογραφίες όλων των τάξεων του 1965, χρονιά της αποφοίτησής μας, τις οποίες είδαμε αναρτημένες στην είσοδο. Το ίδιο και τα μηνύματα που είδαμε γραμμένα στα σκαλοπάτια του σχολείου (τι έξυπνη ιδέα!) ή αναρτημένα στους τοίχους. Και αναπόφευκτα αναλογιστήκαμε τη διαφορά: σήμερα, δυστυχώς, χρειάζεται να υπενθυμίζουμε με τη μορφή συνθημάτων τα κοινωνικά μηνύματα που στην εποχή μας ήταν η ζώσα πραγματικότητα, ή -κάποια- το αυτονόητο ζητούμενο σε έναν κόσμο πιο ενεργό, με ισχυρότερους δεσμούς, που υστερούσε, ασφαλώς σε άλλους τομείς.
Όσοι παρευρεθήκαμε βγάλαμε φωτογραφίες μέσα και έξω από το σχολείο και αποχωρήσαμε. Ευχαριστούμε πολύ τη Δ/νση του σχολείου που επέτρεψε την επίσκεψή μας και μας έδωσε αυτήν τη μεγάλη χαρά.
Η επανένωση των μαθητών του 1965 ολοκληρώθηκε το βράδυ, όταν συναντηθήκαμε 25 παλιοί συμμαθητές για φαγητό στην ταβέρνα «Βουρβουλάδικο» στη γνωστή περιοχή του «Λάκκου» . Η παρέα ήταν δεμένη, η διάθεση νοσταλγική, αλλά και στοχαστική, με αναφορές τόσο στο παρελθόν όσο και στη σημερινή πραγματικότητα. Την ώρα της πρόποσης, όταν υψώναμε τα ποτήρια, νιώσαμε ότι έχουμε ακόμη τη δύναμη να προσφέρουμε σε πολλούς τομείς και ότι θεμέλιο αυτής της δύναμης και της διαθεσιμότητας είναι το πρώτο σχολείο μας, το 6ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου. Η βραδιά έκλεισε με τραγούδια, στα οποία πρωταγωνίστησαν οι καλλίφωνοι της παρέας. Χωριστήκαμε συγκινημένοι, βαθιά ικανοποιημένοι και αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις συναντήσεις μας, με την επιθυμία στις επόμενες να είμαστε περισσότεροι (εφόσον βρούμε και όσους τώρα έλειπαν) και όχι λιγότεροι.
Ευχή μας, το παλιό μας σχολείο, το 6ο Δημ. Σχολείο Ηρακλείου, να εξακολουθήσει να αποδίδει στην κοινωνία μας ανθρώπους χαρούμενους, με ήθος, με ακόμη καλύτερη κατάρτιση από εμάς, δημιουργικούς και με διάθεση προσφοράς στο σύνολο”.
