Πες μου πως να νικήσω το κρύο:
Σε ένα δάσος κάποτε ζούσε ένας χιονάνθρωπος που κρύωνε πολύ. Άρχισε λοιπόν να ρωτά τα ζώα του δάσους τι να κάνει για να ζεσταθεί. Ρώτησε το πουλί και του είπε ν΄αρχισει να σφυρά. Ρώτησε τον βάτραχο και του είπε ν’ αρχίσει να κάνει πατινάζ. Τέλος ρώτησε το λαγό και του είπε ν΄αρχισει να σκάβει. Ο χιονάνθρωπος σφύριξε, έκανε πατινάζ, έσκαψε αλλά τίποτε. Συνέχισε να κρυώνει. Τότε προχώρησε στο δάσος και συνάντησε μια καλύβα. Άνοιξε την πόρτα και πήγε κοντά στο τζάκι που έκαιγε για να ζεσταθεί. Ζεστάθηκε τόσο που άρχισε να λιώνει τόσο πουν μόνο το καπέλο του έμεινε και ένα καρότο να τοων θυμίζει. Ευτυχώς άνοιξε η πόρτα και εμφανίστηκαν οι φίλοι του που του φώναξαν Πρόσεχε!!! Θα λιώσεις!!! Γρήγορα-γρήγορα τον πήραν έξω και όλοι μαζί βάλθηκαν να τον ξαναφτιάξουν. Ο χιονάνθρωπος δεν κρύωνε πια γιατί είχε κοντά τους φίλους του να τον ζεσταίνουν κάνοντας του παρέα.  Και όπως είπε και ένα παιδάκι της παρέας μας, ¨δεν γίνεται κυρία να μην κρυώνει γιατί το κρύο είναι μέσα του¨.
Αφού είπαμε την ιστορία και την αναπαραστήσαμε στην τάξη , αποφασίσαμε να την εικονογραφήσουμε με όποιο τρόπο μπορούσε το κάθε παιδί δημιουργόντας τις σελίδες της ιστορίας μας.