Με αφορμή το ομώνυμο παραμύθι, το προαύλιό μας μετατράπηκε σε έναν «Ωκεανό συναισθημάτων», με τέσσερα διαφορετικά «νησιά»: το Νησί της Χαράς, της Λύπης, του Θυμού και του Φόβου. Σε κάθε σημείο τοποθετούνται αντίστοιχες εικόνες και φατσάκια που βοηθούν τα παιδιά να αναγνωρίσουν τα βασικά συναισθήματα. Τα παιδιά χωρίζονται σε τέσσερις ομάδες και κάθε παιδί κρατά ένα φατσάκι που αντιστοιχεί σε ένα συναίσθημα. Ακούγονται διαδοχικά τέσσερα μουσικά αποσπάσματα χωρίς λόγια, επιλεγμένα ώστε να αποδίδουν διαφορετικές συναισθηματικές καταστάσεις. Κάθε φορά που ακούγεται ένα μουσικό κομμάτι, τα παιδιά της αντίστοιχης ομάδας «ταξιδεύουν», κινούνται στον χώρο εκφράζοντας το συναίσθημά τους με κινήσεις σώματος, στάσεις και εκφράσεις προσώπου, κατευθυνόμενα προς το αντίστοιχο «νησί». Τα υπόλοιπα παιδιά παρατηρούν και προσπαθούν να αναγνωρίσουν ποιο συναίσθημα παρουσιάζεται.

Μέσα από αυτή τη βιωματική δραστηριότητα, τα παιδιά καλλιεργούν τη συναισθηματική τους επίγνωση, τη σωματική έκφραση, τη συνεργασία και την ενεργή συμμετοχή, αξιοποιώντας το θεατρικό παιχνίδι ως μέσο επικοινωνίας και δημιουργικής μάθησης.

Τα παιδιά παραμένουν στις ίδιες ομάδες και μεταφέρονται συμβολικά στα «νησιά» των συναισθημάτων που γνώρισαν μέσα από τη μουσική και τη σωματική έκφραση. Κάθε ομάδα δημιουργεί το δικό της νησί συναισθήματος, αποτυπώνοντας όλα όσα φαντάζεται ότι υπάρχουν σε αυτό. Αρχικά, τα παιδιά συζητούν μεταξύ τους και ανταλλάσσουν ιδέες σχετικά με τα χαρακτηριστικά του νησιού τους. Μέσα από τη διαδικασία αυτή τα παιδιά επεκτείνουν τη σκέψη τους γύρω από τα συναισθήματα, συνδέοντάς τα με εικόνες, χρώματα, καταστάσεις και συμπεριφορές της καθημερινής ζωής. Στη συνέχεια συνεργάζονται για να αποτυπώσουν τις ιδέες τους στο χαρτί, δημιουργώντας συλλογικά το «νησί» του συναισθήματός τους.