Η σχολική χρονιά ξεκίνησε!! Οι κανόνες της τάξης έχουν συζητηθεί και έχουν τοποθετηθεί στην τάξη μας, σε σημείο που να το παρατηρούν εύκολα οι μαθητές/μαθήτριές μας…

Ένας από τους πιο σημαντικούς κανόνες, είναι αυτός που μας υπενθυμίζει ότι: «Δε χτυπιόμαστε και γενικά δεν χρησιμοποιούμε τα χέρια μας για να πονάμε τους άλλους. Είμαστε όλοι φίλοι».

Στα πλαίσια αυτού του κανόνα, διαβάσαμε το βιβλίο «Τα χέρια δεν είναι για να δέρνουμε» και είδαμε στο youtube την ιστορία: « Τα χέρια δε χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε» και συζητήσαμε πάνω στο θέμα.

Τι μπορεί να κάνει ένα χέρι όταν είναι λυπημένο; Υπάρχουν πολύχρωμα χέρια; Και αν ναι πως αποκτούν τα χρώματά τους; Ένα παραμύθι με χέρια που… αγγίζουν το φαινόμενο της βίας… δίνουν απλόχερα την αγάπη τους και… ανοίγουν πολλά παράθυρα στη χρωματιστή πλευρά της ζωής.

«Εγώ κι εσύ μαζί» των Αλκίνοο Ιωαννίδη και Τζίμη Πανούση:

«Υπάρχουν χέρια» των Locomondo: