Μετά τις χαρούμενες και πολύχρωμες ημέρες των Αποκριών, μπήκαμε στη γαλήνια περίοδο της Σαρακοστής. Και εμείς, όπως προστάζει το έθιμο, προσεγγίσαμε το λαϊκό ημερολόγιο της κυρα-Σαρακοστής με τρόπο βιωματικό, δημιουργικό και παιδαγωγικά οργανωμένο.
Πρώτα ακούστηκε το παραδοσιακό τραγούδι «Πέθανε ο Κρέας» από τα τραγούδια της Δόμνας Σαμίου.
https://www.youtube.com/watch?v=qwm19ONHsZU&list=RDqwm19ONHsZU&start_radio=1
Μέσα από την ακρόαση, τα παιδιά εντόπισαν λέξεις, αναγνώρισαν τρόφιμα που αναφέρονται στους στίχους και προβληματίστηκαν για το τι αλλάζει μετά την Αποκριά. Η μουσική λειτούργησε ως γέφυρα μετάβασης από το γιορτινό κλίμα των Αποκριών στη νηστίσιμη περίοδο της Σαρακοστής, βοηθώντας τα παιδιά να κατανοήσουν βιωματικά την έννοια της αλλαγής διατροφικών συνηθειών και της παράδοσης.
Έτσι, μέσα από την παραδοσιακή μουσική, ενισχύθηκε ο γλωσσικός εμπλουτισμός, η ακουστική προσοχή και η πολιτισμική τους συνείδηση.
Στη συνέχεια, μέσα από παιχνίδι ταξινόμησης, τα παιδιά παρατήρησαν εικόνες τροφίμων και προσπάθησαν να ανακαλύψουν ποια τρόφιμα “μπαίνουν” και ποια “μένουν έξω” από τη διατροφή της Σαρακοστής. Με τη βοήθεια της κατασκευής της κυρα-Σαρακοστής, τα παιδιά τοποθετούσαν τις κάρτες τροφίμων στο κατάλληλο σημείο, μαθαίνοντας με βιωματικό τρόπο τι σημαίνει νηστεία και ποια τρόφιμα επιλέγονται αυτή την περίοδο.
Μέσα από το παιχνίδι ταξινόμησης, τα παιδιά ανακαλύπτουν τη διατροφή της Σαρακοστής.
Αφού κατανοήσαμε το έθιμο, μιλήσαμε για τα χαρακτηριστικά της κυρα-Σαρακοστής:
τα επτά ποδάρια που συμβολίζουν τις εβδομάδες μέχρι το Πάσχα, τα σταυρωμένα χέρια, το μαντήλι στο κεφάλι και το στόμα που δεν υπάρχει, γιατί η κυρα-Σαρακοστή νηστεύει.
Έπειτα δώσαμε χώρο στη δημιουργία!
Με ελεύθερη ζωγραφική και νερομπογιές, τα παιδιά αποτύπωσαν την κυρα-Σαρακοστή όπως τη φαντάστηκαν. Και τι όμορφη ποικιλία δημιουργήθηκε! Άλλες κυρα-Σαρακοστές ήταν παραδοσιακές, άλλες πιο μοντέρνες. Κάποιες είχαν μακριά, λεπτά ποδαράκια, άλλες πιο κοντά και παχουλά. Μερικές φορούσαν πολύχρωμες φούστες, άλλες είχαν καρδιές, σχέδια και έντονα χρώματα. Κάθε δημιουργία απέκτησε τον δικό της χαρακτήρα, αποτυπώνοντας τη φαντασία και την αυτενέργεια των παιδιών.
Η κυρα-Σαρακοστή μέσα από τη φαντασία των παιδιών: χρώματα, σχέδια και μοναδικές ιδέες.
Στο ολοήμερο ακολούθησε το ζύμωμα. Με αλεύρι, αλάτι και νερό πλάσαμε τη ζυμαρένια κυρα-Σαρακοστή. Και εκεί φάνηκε ξανά η προσωπική ματιά του κάθε παιδιού: άλλες φιγούρες έγιναν πιο παχουλές, άλλες πιο ψηλόλιγνες, κάποια ποδαράκια ήταν μεγάλα και εντυπωσιακά, άλλα μικρά και διακριτικά.
Κάθε κυρα-Σαρακοστή μοναδική – όπως μοναδική είναι και η φαντασία των παιδιών
Δεν υπήρχε «σωστό» και «λάθος». Υπήρχε μόνο δημιουργία, πρωτοβουλία και χαρά.
Η τάξη μας γέμισε με κυρα-Σαρακοστές διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά όλες μοναδικές – όπως μοναδικό είναι και κάθε παιδί μας. Και τώρα μας συνοδεύουν στο ταξίδι μέχρι το Πάσχα, υπενθυμίζοντάς μας κάθε εβδομάδα πως πλησιάζουμε στη μεγάλη γιορτή. 🤍
