Θές να γίνουμε φίλοι;
Ενισχύοντας καθημερινά την προσπάθεια των παιδιών να κάνουν νέους φίλους στο σχολικό περιβάλλον ή και έξω από αυτό:
- Παίζουμε παιχνίδια ρόλων όπου δύο παιδιά παίζουν ή ζωγραφίζουν μαζί και ένα ακόμα έρχεται να μπει στην παρέα τους. Εξασκούμαστε στην ευγενική (θετική) και στην απότομη (αρνητική) απάντηση, όπως και σε εναλλακτικές προτάσεις που κάνουν τα παιδιά.
- Προωθούμε καθημερινά τη συνεργασία σε ομάδες και τα ομαδικά παιχνίδια όπου όταν δυσκολεύονται, τα παρακινούμε να εκφράσουν τα συναισθήματά τους ή/και τις δυσκολίες τους.
- Συζητάμε με τη βοήθεια των βιβλίων που διαβάζουμε καθημερινά τις όποιες συμπεριφορές παρατηρούμε και οτιδήποτε τα απασχολεί γύρω από τη φίλια, τις σχέσεις και τη συνεργασία.
- Καλέσαμε τη διαδραστική παράσταση “Θες να γίνουμε φίλοι;” από τη θεατρική ομάδα «Μικρό σύμπαν» που επισκέφτηκε το σχολείο μας την Παρασκευή 22/11, όπου βασικό θέμα είχε τη φίλια και τη συμπερίληψη.
Βασικός ήρωας ήταν μια πάπια που αναρωτιόταν πώς κάνουμε φίλους και μάλιστα στη σαβάνα. Με κίνηση, τραγούδι και χιούμορ γνώρισε ένα λιοντάρι, ένα φίδι και ένα ελέφαντα και έδωσε τον καλύτερό της εαυτό για να μάθει τα μυστικά της ομαδικότητας των οικογενειών αυτών των ζώων.
Η επιλογή των ζώων αυτών δεν είναι τυχαία. Είναι ζώα που ζουν σε ομάδες και έχουν βρει πολλούς τρόπους να βοηθούν το ένα το άλλο. Μέσα από το θεατρικό παιχνίδι όλα τα παιδιά σε ομάδες ή όλα μαζί συμμετείχαν σε δράσεις ευαισθητοποίησης ώστε να μην μένει κανείς μόνος.
Κάποια από τα ερωτήματα που έθεσε και επεξεργάστηκε η ομάδα ήταν:
Πώς άραγε αποκτούμε φίλους; Πρέπει να αλλάξουμε; Πρέπει να γίνουμε σαν τους άλλους; Κι αν είμαι πάπια και θέλω να γίνω φίλος με ένα λιοντάρι, ένα φίδι, έναν ελέφαντα; Θα με αποδεχτούν; Είναι εύκολο να κάνεις φίλους;
Καθόλη τη διάρκεια του έργου τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά απαντώντας σε ερωτήσεις, μιμούμενα τα διάφορα ζώα, παίζοντας παιχνίδια γνωριμίας και συνεργασίας, χορεύοντας και τραγουδώντας, αγκαλιάζοντας τους ήρωες της ιστορίας.
Όλα τα παιδιά συμμετείχαν στην παράσταση είτε πάνω είτε κάτω από τη σκηνή, και δόθηκε η ευκαιρία να συμμετάσχουν ακόμα και τα πιο ντροπαλά παιδιά.
Ξεχωρίσαμε το παιχνίδι συνεργασίας του ελέφαντα όπου έπρεπε να συνεργαστούν για να μεταφέρουν αντικείμενα, το αγκάλιασμα όλων ώστε να μη μείνει κανείς μόνος του που μας έμαθε το λιοντάρι και τον τρόπο να χορεύουμε ως φίδια αλλά να προσέχουμε να μην ακουμπάμε ο ένας τον άλλο.
Παρατήρησαν τον απότομο και ευγενικό τρόπο που μπορούμε να εκφραστούμε όταν μιλάμε με κάποιον, μέσα από τον αυθόρμητο τρόπο των άγριων ζώων της σαβάνας. Αλλά, το βασικότερο, συμμετείχαν σε ομαδικά παιχνίδια συνεργασίας ώστε να δουν πως είναι να στηρίζεται ο ένας στον άλλο. Κλήθηκαν να βοηθήσουν τους ήρωες της ιστορίας, να κινηθούν στο χώρο με χρήση διαφόρων αξεσουάρ, να δείξουν ενσυναίσθηση στο παπάκι που τελικά δεν έγινε δεκτό από τα ζώα της ζούγκλας (διαχείριση ματαίωσης) παρά τις προσπάθειές του και το αγκάλιασαν, προσφέροντας του αυτό που είχε ανάγκη: την αποδοχή και τη φιλία τους (ενσυναίσθηση).
Έμαθαν βιωματικά να βοηθάει το ένα το άλλο και να αποδέχονται τη διαφορετικότητα, δεξιότητες τόσο σημαντικές για την καθημερινότητα και την κοινωνικοσυναισθηματική τους ανάπτυξη.
Αλλά, και κάτι ακόμα. Πέρασαν όμορφα και γέλασαν με τους φίλους και τις φίλες – συμμαθητές/τριές τους.
