Κάθε Μάρτη αρχίζει μιαν Άνοιξη… (από το ποίημα “Τοπίο” του Μανώλη Αναγνωστάκη)
Τι σκέφτομαι …για την άνοιξη; Εκφράσαμε τις απόψεις και τις ιδέες μας…
Β: Η άνοιξη έχει πολλά λουλούδια!
Π: Έρχονται οι πεταλούδες!
Ν: Τα δέντρα γεμίζουν φύλλα!
Κ: Ανθίζουν τα λουλούδια!
Ε: Ξυπνάνε τα ζωα που έχουν πέσει σε χειμερία νάρκη!
Π: Φοράμε βραχιολάκια (μαρτάκια) για να μην μας κάψει ο ήλιος!
Δ: Φοράμε διαφορετικά ρούχα από το χειμώνα, πιο λεπτά!
Δ: Όλα τα παιδάκια αφήνουν τα βραχιολάκια τους στα κλαδιά, όταν τελειώσει ο Μάρτης!
Δ: Γυρνάνε τα χελιδόνια και άλλα πουλιά πίσω στην Ελλάδα!
Κ: Έρχονται οι μέλισσες και πίνουν το νέκταρ!
Μ: Τα δέντρα βγάζουν λουλούδια και μύγδαλα και έρχονται οι κάμπιες!
Π: Φτιάχνουμε στεφάνια από λουλούδια!
Κ: Τα χελιδονάκια παίρνουν τα βραχιολάκια και φτιάχνουν τις φωλίτσες τους!
Α: Την άνοιξη τα δέντρα έχουν πολλά λουλούδια και μου αρέσουν!
Ε: Τσουγκρίζουμε αυγά και πάμε στην εκκλησία!
Κ: …γιατί είναι Πάσχα!
Π: Παίρνουμε και λαμπάδες!
Δ: Ψήνουμε και αρνί!
Α: Την άνοιξη πάμε και πολλές βόλτες!
…και ζωγραφίσαμε…δώσαμε χρώμα, σχήμα, φαντασία και συναίσθημα στις σκέψεις μας!
Ξεδίπλωσε τα χέρια σου ,απλώσου ,το πρόσωπο ν’ ανθίσει
Φέρε κοντά την Άνοιξη, κοντά φέρε την Άνοιξη…( Ασημίνα Ξηρογιάννη)
