ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ!
Ένα από τα πρώτα και πιο σημαντικά πράγματα που μαθαίνει ένα παιδί στο Νηπιαγωγείο είναι να αναγνωρίζει το όνομά του. Το όνομα αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο της ταυτότητάς του και η αναγνώρισή του βοηθά το παιδί να αποκτήσει σταδιακά μεγαλύτερη αυτονομία μέσα στην τάξη. Μέσα από την αναγνώριση του ονόματός του, το παιδί μπορεί να συμμετέχει στο παρουσιολόγιο, να επιλέγει το κέντρο ενδιαφέροντος στο οποίο θέλει να παίξει, να βρίσκει το ατομικό του συρτάρι για να τοποθετεί τις δημιουργίες του, να εντοπίζει το κουτί με τους μαρκαδόρους του, να αναγνωρίζει την ημέρα που είναι αρχηγός της τάξης και να συμμετέχει όλο και πιο ενεργά στην καθημερινότητα του Νηπιαγωγείου. Έτσι, το όνομα έγινε για λίγο καιρό ο πρωταγωνιστής της τάξης μας!
«Το όνομά μου είναι Τίτο»
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας διαβάζοντας το παραμύθι «Το όνομά μου είναι Τίτο». Η ιστορία έγινε η αφορμή για να συζητήσουμε για τα ονόματα και να αναρωτηθούμε:
– Πώς παίρνουμε το όνομά μας;
– Ποιος μας δίνει το όνομά μας;
– Από πού προέρχεται το όνομά μας;
– Έχει το όνομά μας κάποια σημασία;
– Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο κύριο όνομα και το υποκοριστικό;
– Τι είναι το επίθετο;
– Πώς δημιουργούνται κάποια επίθετα;
Ανακαλύψαμε πως ονόματα και επίθετα μπορούν να έχουν πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες! Κάποια μπορεί να σχετίζονται με ένα επάγγελμα, κάποια με τον τόπο καταγωγής μιας οικογένειας και άλλα να έχουν τη δική τους ξεχωριστή προέλευση. Φυσικά, τον πρώτο λόγο είχαν τα ίδια τα παιδιά! Μοιράστηκαν με τους φίλους τους από πού πήραν το όνομά τους ή από πού προέρχεται, μετατρέποντας την τάξη σε μια μικρή «γωνιά ιστοριών» για τα ονόματά τους.
Η «πόλη των ονομάτων»
Και αφού γνωρίσαμε καλύτερα τα ονόματά μας, ήρθε η ώρα να τα χτίσουμε! Με τα τουβλάκια μας δημιουργήσαμε τη δική μας «Πόλη των Ονομάτων». Σε κάθε τουβλάκι υπήρχε ένα γράμμα και, έχοντας ως οδηγό την καρτέλα του ονόματός τους, τα παιδιά έπρεπε να επιλέξουν τα σωστά τουβλάκια και να σχηματίσουν το όνομά τους. Μόλις ολοκληρώσαμε τις «κατασκευές» μας, παρατηρήσαμε κάτι ακόμη: δεν έχουν όλα τα ονόματα το ίδιο μήκος! Έτσι βάλαμε τα ονόματά μας σε σειρά, από το μικρότερο στο μεγαλύτερο, μετρώντας και συγκρίνοντας τα γράμματά τους.
Το αρχικό μου γράμμα
Στη συνέχεια εστιάσαμε στο αρχικό γράμμα του ονόματός μας.
Στην τάξη εμφανίστηκαν πολύχρωμα μπαλόνια με γράμματα και η αποστολή μας ήταν να βρούμε το μπαλόνι που έκρυβε το δικό μας αρχικό! Όμως το παιχνίδι δεν σταμάτησε εκεί! Κάθε παιδί αναζήτησε και μια εικόνα που το όνομά της ξεκινούσε από το ίδιο γράμμα. Έτσι συνδέσαμε το αρχικό του ονόματός μας με λέξεις και εικόνες και ανακαλύψαμε πως γύρω μας υπάρχουν πολλές λέξεις που ξεκινούν από το ίδιο γράμμα.
Και επειδή τα γράμματα δεν είναι μόνο για να τα βλέπουμε αλλά και για να τα αγγίζουμε και να τα δημιουργούμε, πήραμε την πλαστελίνη μας και κάθε παιδί έφτιαξε το αρχικό γράμμα του ονόματός του.
«Πού σε πάει το όνομά σου, Νίκη;»
Ένα ακόμη όμορφο ταξίδι μας περίμενε μέσα από την ιστορία «Πού σε πάει το όνομά σου, Νίκη;». Κάθε γράμμα του ονόματος γίνεται η αφορμή για ένα ταξίδι σε διαφορετικούς τόπους και για γνωριμία με ξεχωριστά ζωάκια. Η ιστορία μας διασκέδασε, αλλά ταυτόχρονα μας έδωσε την ιδέα να φτιάξουμε τις δικές μας φανταστικές ιστορίες, χρησιμοποιώντας τα γράμματα των ονομάτων των παιδιών!
– Πού μπορεί να μας ταξιδέψει άραγε το όνομά μας;
– Ποια ζωάκια μπορεί να συναντήσουμε;
– Σε ποια παράξενα και μαγικά μέρη μπορεί να μας οδηγήσει;
Το μαγικό κουτί των γραμμάτων
Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει ένα μαγικό παιχνίδι!
Ένα μαγικό κουτί έκρυβε μέσα του τα αρχικά γράμματα των ονομάτων μας. Ένα-ένα τα γράμματα εμφανίζονταν και τα παιδιά έπρεπε να παρατηρήσουν προσεκτικά και να αναγνωρίσουν αν ήταν το δικό τους αρχικό. Κάθε φορά που εμφανιζόταν ένα γράμμα, η αγωνία μεγάλωνε: «Μήπως είναι το δικό μου;» Και κάθε σωστή αναγνώριση συνοδευόταν από χαμόγελα και ενθουσιασμό!
«Το όνομά μου το αγαπώ!»
Όλες αυτές οι δραστηριότητες ολοκληρώθηκαν με τον πιο όμορφο τρόπο, με τραγούδι!
Μάθαμε και τραγουδήσαμε το τραγούδι «Το όνομά μου το αγαπώ», γιατί το όνομά μας είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι του εαυτού μας.
Μέσα από παιχνίδια, παραμύθια, κατασκευές, πλαστελίνη, τουβλάκια, εικόνες, μουσική και φαντασία, τα παιδιά γνώρισαν καλύτερα το δικό τους όνομα και το όνομα των φίλων τους.
Και κάπως έτσι καταλάβαμε πως κάθε όνομα είναι μοναδικό, όπως μοναδικός είναι και κάθε ένας από εμάς.
Γιατί το όνομά μας δεν είναι απλώς μερικά γράμματα στη σειρά, είναι το δικό μας όνομα, η δική μας ταυτότητα, η δική μας μικρή ιστορία!
