«Το Δέντρο της Συμπερίληψης: Όλοι Μαζί, Όλοι Ίσοι»
Παρακολουθήσαμε μια διαδραστική χοροθεατρική παράσταση με τίτλο «Παράλληλες Κίτρινες Γραμμές», με θεματικό άξονα τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη, στον χώρο εκδηλώσεων του σχολείου μας σε συνεργασία με το 2ο Νηπιαγωγείο Μεγαλόπολης. Η δράση είχε βιωματικό και διαδραστικό χαρακτήρα, ενθαρρύνοντας την ενεργό συμμετοχή των παιδιών. Στη συνέχεια δημιουργήσαμε δύο ομαδικές αφίσες, μία σε κάθε τμήμα, εμπνευσμένες από το έργο «Το Δέντρο της Ζωής» του Γκούσταβ Κλιμτ με ζωγραφιές των παιδιών, αποτυπώνοντας στοιχεία, συναισθήματα και εικόνες που τους έκαναν εντύπωση από την παράσταση, με στόχο την ενίσχυση της ενσυναίσθησης, της συνεργασίας και της δημιουργικής έκφρασης.
«Σπάζουμε τη Σιωπή, Χτίζουμε Σχολείο Ασφάλειας και Σεβασμού»
Σε συνέχεια της προηγούμενης δράσης και στο πλαίσιο της πανελλαδικής εκστρατείας «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» του Χαμόγελου του Παιδιού συνεργαστήκαμε και πάλι με το 2ο Νηπιαγωγείο Μεγαλόπολης σε κοινή βιωματική δραστηριότητα στον προαύλιο χώρο του 2ου Νηπιαγωγείου. Δημιουργήσαμε ομαδικό κολλάζ με ζωγραφιές που αποτυπώνουν εμπειρίες ή συναισθήματα που μας έχουν προβληματίσει στο σχολικό περιβάλλον. Η δράση μας ολοκληρώθηκε με τη διατύπωση κοινού συνθήματος κατά της βίας και με συμβολική ενέργεια σπάζοντας μπαλόνια– «σπάζοντας τη σιωπή μας»:
Μίλα τώρα
μη φοβάσαι
ήσυχος πια να κοιμάσαι.
Κι αν τον φίλο σου πειράζουν
οι απειλές μη σε τρομάζουν.
Μίλα τώρα ΜΗΝ φοβάσαι
τη σιωπή σου τώρα σπάσε!
«Έχω για συμμαθητή έναν πειρατή»
Στο τμήμα του ολοήμερου, μέσα από το παραμύθι του Αντώνη Παπαθεοδούλου «Έχω για συμμαθητή έναν πειρατή», προσεγγίσαμε την έννοια της διαφορετικότητας, τη σημασία της αλληλοβοήθειας και της αλληλοϋποστήριξης όταν κάποιος αντιμετωπίζει χλευασμό και αποκλεισμό από μια κοινωνική ομάδα. Μέσα από εποικοδομητικό διάλογο, καταλήξαμε να αναγνωρίσουμε τη σημασία της φιλίας πέρα από στερεότυπα. Δημιουργήσαμε ομαδική εργασία – αφίσα, ζωγραφίζοντας την αγαπημένη μας σκηνή από το παραμύθι και φτιάξαμε τα δικά μας πειρατικά καπέλα της φιλίας.
“Μην τσαλακώνεις την καρδιά μου…”
Διαβάσαμε “Ο Ορφέας και οι νταήδες με τα κίτρινα ποδήλατα” του Μερκούριου Αυτζή και είδαμε τα “Πέτρα, ψαλίδι, χαρτί” και “Το αόρατο αγόρι”. Συζητήσαμε για συμπεριφορές και συναισθήματα. Μιλήσαμε με άσχημα λόγια σε μια καρδιά και κάθε φορά που λέγαμε κάτι άσχημο, την τσαλακώναμε. Ύστερα της είπε ο καθένας μας από μια γλυκιά κουβέντα και κάθε φορά την “ξετσαλακώναμε”. Είδαμε όμως ότι παρόλα αυτά δεν ήταν ίδια με πριν. Είχε σημάδια…
“Ένας για όλους κι όλοι για έναν”
Εστιάσαμε στη διαφορετικότητα. Κανείς δεν είναι ίδιος με κανέναν και πόσο όμορφος είναι ο κόσμος έτσι… Συζητήσαμε για ανάγκες, συναισθήματα και δικαιώματα, τα οποία θα έπρεπε να είναι αυτονόητα. Όλα αυτά που χρειάζονται για να λειτουργήσει η ομάδα μας καλύτερα, ακριβώς αυτά χρειάζεται και ο κόσμος μας για να είναι καλύτερος.