Η ζωή είναι γεμάτη από αναπάντεχα γεγονότα, κάποια από τα οποία είναι δυστυχώς τραυματικά.

Ένα τέτοιο γεγονός προκαλεί την ευαισθησία όλων. Οι κατάλληλοι χειρισμοί από το σχολικό πλαίσιο αποτελούν ασπίδα προστασίας του παιδικού ψυχισμού και διευκολύνουν την ομαλή προσαρμογή του μαθητή και των συμμαθητών του στις νέες συνθήκες. Το πένθος βιώνεται διαφορετικά στα παιδιά, καθώς παρατηρείται συχνά μια τάση αποφυγής του γεγονότος, σκέψεων και συναισθημάτων που αυτό έχει δημιουργήσει. Είναι σημαντικό λοιπόν να δοθεί η ευκαιρία να αποκαλυφθούν οι σκέψεις και τα συναισθήματα των παιδιών πάντα με σεβασμό στους χρόνους και την επιθυμία τους.

Στο σχολείο μας πραγματοποιήθηκαν και θα πραγματοποιηθούν μια σειρά από συναντήσεις με την εκπαιδευτικό του Τμήματος Ένταξης κυρία Έφη Γλυμίτσα (MSC Εφαρμοσμένης Ψυχολογίας στην Εκπαίδευση), προκειμένου τα παιδιά να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, να μοιραστούν, να επεξεργαστούν, να νοηματοδοτήσουν και να αποδεχτούν την απώλεια.

Τα περισσότερα παιδιά που πενθούν δεν χρειάζονται ειδικό ψυχικής υγείας, αλλά:

1. διατήρηση της ρουτίνας
2. διαθέσιμο “αφτί” να τα ακούσει
3. αποδοχή των τυχόν αντιφατικών συναισθημάτων και εναλλαγών συμπεριφοράς τους
4. χρόνο
5. υποστήριξη και διέξοδο από τη θλίψη.