Μια μοναδική εμπειρία βίωσαν οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε΄τάξης την Τρίτη 26 Νοεμβρίου, στο πλαίσιο της επίσκεψής τους στο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπάιδευσης στην Αρναία Χαλκιδικής.
Τα παιδιά είχαν την ευκαρία αρχικά να παρακολουθήσουν μια παρουσίαση από τους υπεύθυνους του ΚΠΕ σχετικά με την πλούσια χλωρίδα και πανίδα του Χολομώντα. Στη συνέχεια κατευθύνθηκαν προς το δάσος, όπου μέσα από βιωματικές δράσεις παρατήρησης, συλλογής υλικών και μετρήσεων υλοποιήθηκε το πρόγραμμα «Ανακαλύπτω το δάσος του Χολομώντα μέσα από τα μονοπάτια του». Στόχοι του προγράμματος για τους μαθητές ήταν:
- να γνωρίσουν οι μαθητές το δασικό οικοσύστημα,
- να κατανοήσουν τη βιοποικιλότητα, την τροφική αλυσίδα και την αλληλεπίδραση μεταξύ ζωικών και φυτικών οργανισμών,
- να αναγνωρίσουν την ανθρώπινη παρέμβαση με τα οφέλη και τους κινδύνους που αυτή προκαλεί στο δάσος,
- να διαπιστώσουν τη δυνατότητα που έχουν ως ενεργοί πολίτες να δράσουν ατομικά και συλλογικά για την προστασία του.
Αφήστε τα παιδιά να σας ταξιδέψουν και δείτε το δάσος μέσα από τα δικά τους μάτια …..
«……Λίγη ώρα μετά φτάσαμε στο δάσος. Το πρώτο πράγμα που είδαν τα μάτια μου ήταν ένα μεγάλο χαλί από κόκκινα, κίτρινα και καφέ φύλλα, που απλωνόταν από τον δρόμο μέχρι την πιο ψηλή κορυφή του βουνού. Οπουδήποτε και να κοίταζες, ένα μακρινό πέπελο ομίχλης κάλυπτε τα πάντα τριγύρω. Η ατμόσφαιρα του τοπίου ήταν τόσο καθαρή, που είχαν φυτρώσει λειχήνες. Όπως μας πληροφόρησαν οι υπεύθυνοι του ΚΠΕ, οι λειχήνες βγαίνουν μόνο σε καθαρό περιβάλλον. Έχουν ένα γαλαζοπράσινο χρώμα και βελουδένια αίσθηση. Οι ήχοι του δάσους, τα ζώα,, οι φωλιές, όλα τόσο μαγικά…….» (Σοφία Φατσιάδου, Ε3)
«…..Είδαμε πολλά και πολύχρωμα μανιτάρια, ψηλά και χαμηλά δέντρα, θάμνους, όπως φτέρες και λαδανιές, χαμηλά φυτά, όπως λεμονόχορτα και κυκλάμινα….» (Φρειδερίκη Τιμαμοπούλου, Ε3).
«….Με εντυπωσίασαν πολύ κάποια δέντρα που είχαν πάνω τους πολλά μανιτάρια. Φαίνονταν παραμυθένια, σαν ομπρέλες!…» (Ασπασία Φωτίου, Ε3)
«……’Επειτα φτάσαμε σε ένα ύψωμα, όπου αρχίσαμε να κατηφορίζουμε. Ανα ομάδες περπατήσαμε, η μία πίσω από την άλλη. Στα πρώτα βήματα είδαμε περίπου έξι διαφορετικά είδη δέντρων: βελανιδιές, οξιές, καστανιές, κρανιές, μαύρη πεύκη, πλατάνια. Ύστερα δύο από τα πιο σπάνια είδη μανιταριών. Από τις πιο όμορφες εικόνες ήταν το παχύ στρώμα από πορτοκαλοκίτρινα φύλλα…..» (Αλέξανδρος Τσιάμας, Ε3).
«….Το δάσος ήταν πραγματικά υπέροχο! Συναντήσαμε πολλά είδη δέντρων και μανιταριών…» (Νικόλας Γραμμουστιάνος Ε1)
«…Καθώς ήμασταν στον δρόμο, το τοπίο ήταν πραγματικά παραμυθένιο…» (Μάρα Στυλιανού Ε2)
«…..Το ΚΠΕ είναι ένα μεγάλο κτίριο με τρεις ορόφους και μία μεγάλη αίθουσα υποδοχής που έμοιαζε με σαλόνι. Εκεί μας έκαναν μια παρουσίαση για το δάσος, τη χλωρίδα και την πανίδα του. Μας ενημέρωσαν επίσης για την εκκλησία του χωριού, τον Αγ. Στέφανο, η οποία είχε χτιστεί πάνω σε άλλες τέσσερις εκκλησίες, χτισμένες σε τέσσερις διαφορετικές χρονικές περιόδους….» (Μαρία Τσοτσουμάνου, Ε3).
«…Το δάσος ήταν καλυμμένο μ’ ένα πέπλο ομίχλης…» (Χρύσα Παπαδάκη Ε2)
«…Το τοπίο ήταν υπέροχο! Ήταν σα να βρίσκεσαι σε παραμύθι…» (Κατερίνα Εμμανουήλ Ε1)
«……Χάρηκα πολύ, διότι ήταν η πρώτη φορά που πήγα σε τόσο όμορφο δάσος και με τέτοια παρέα!…..Στενοχωρήθηκα μόνο, γιατί βρήκαμε κάλυκες από φυσίγγια…..Κρίμα!» (Ασπασία Φωτίου, Ε3).
«…Στο δάσος είδαμε διάφορα είδη δέντρων, όπως οξιές, βελανιδιές, κρανιές, έλατα, πλατάνια κ.α…» (Νικόλας Πανταζόπουλος Ε2)
«…Τα δέντρα επάνω τους είχαν βρύα, που έδειχναν τον βορρά και κάποιες λειχήνες…» (Ελένη Βογιατζή Ε1)
«…Καθώς προχωρούσαμε ο κύριος μας έδειξε πώς να καταλαβαίνουμε την ηλικία των δέντρων…» (Κωνσταντίνος Μπαλτζής Ε1)
«…Μόλις κάναμε ησυχία, ακούγαμε τα κελαηδήματα των πουλιών στο δάσος…» (Ελένη Ξεναρίου Ε2)
«…Κάναμε πολλή ώρα για να φτάσουμε στην ταβέρνα να φάμε. Όλες οι κοιλιές μας γουργούριζαν…» (Τζωρτζίνα Γραμμουστιάνου Ε1)
«…Μας έμαθαν πώς μπορούμε να προσανατολιστούμε στο δάσος, πώς να βρίσκουμε την ηλικία ενός δέντρου και είδαμε πολλά είδη μανιταριών…» (Σουζάνα Σαρλή Ε2)
«…Όταν φύγαμε ένιωσα πολύ στενοχωρημένος γιατί η εκδρομή ήταν απλά φανταστική…» (Παναγιώτης Αποστόλου Ε1)
«…Σ’ αυτήν την εκδρομή θα ‘θελα να ξαναπάω για να ξαναδώ αυτά τα υπέροχα φθινοπωρινά χρώματα και να ξαναζήσω αυτή την υπέροχη εμπειρία…» (Αλίκη Παπαϊωάννου Ε2)
