Από τις μελανότερες σελίδες της παγκόσμιας Ιστορίας υπήρξε, αδιαμφισβήτητα, ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος (1941-1945) που αιματοκύλησε κυριολεκτικά όλη την Ευρώπη.

Εκείνη την περίοδο και ειδικότερα το έτος 1943 διαπράχθηκαν φρικαλέα εγκλήματα από τα γερμανικά ναζιστικά στρατεύματα με τη βίαιη μαζική συγκέντρωση των Εβραίων κατοίκων των ευρωπαϊκών χωρών, τη μεταφορά τους με τις πιο άθλιες συνθήκες (μέσα σε τρένα μεταφοράς ζώων) στα κρεματόρια της Βόρειας Ευρώπης (Άουσβιτς, Νταχάου, Μαουτχάουζεν, Τρεμπλίνκα, κ.ά.) και την απάνθρωπη εξόντωση σχεδόν έξι εκατομμυρίων ανθρώπων ιουδαϊκού, κυρίως, θρησκεύματος.

Τα φρικαλέα αυτά γεγονότα, τα οποία δεν τα χωράει ανθρώπινος νους, διατηρούνται στην ιστορική μνήμη με την ονομασία Ολοκαύτωμα. Από το Παγκόσμιο Ισραηλιτικό Συμβούλιο σε συνεργασία με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών ορίστηκε η 27^η Ιανουαρίου ως ημέρα αναμόχλευσης της ιστορικής μνήμης του Ολοκαυτώματος μέσα από κάθε είδους δραστηριότητες και εκδηλώσεις.

Στη σχολική μας μονάδα, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ τάξης ανέλαβαν να αναδείξουν στους συμμαθητές και τις συμμαθήτριες τους των τάξεων Τετάρτης και Πέμπτης, όπως και στους εκπαιδευτικούς, τα γεγονότα που προηγήθηκαν και ακολούθησαν του Ολοκαυτώματος.

Στην αρχή πήρε τον λόγο ο Ενδοσχολικός Συντονιστής και Δάσκαλος της Στ΄ τάξης κ. Μανάκας Γεώργιος, κάνοντας μία σύντομη προφορική αναφορά για την παρουσία της ισραηλιτικής κοινότητας στο Διδυμότειχο ήδη από τον 13ο αιώνα, που αριθμούσε περίπου στους χίλιους πεντακόσιους κατοίκους την περίοδο (Μάιος 1943) όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής τους συγκέντρωσαν στη Συναγωγή και κατόπιν τους μετέφεραν με τρένα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς. Μεταξύ των άλλων, ο κ. Μανάκας παρουσίασε πλούσιο φωτογραφικό υλικό από το οικογενειακό του αρχείο, αναφορικά στις οικίες, τα καταστήματα και στιγμές από την κοινωνική ζωή των εβραίων συμπολιτών μας. Στο τέλος της δικής του εισαγωγής, προβλήθηκε ιστορικό ντοκιμαντέρ της ΕΡΤ  (βλ. https://www.youtube.com/watch?v=HYyFFErAdsw&t=621s ), στο οποίο υπάρχει και η συνταρακτική μαρτυρία του τελευταίου εβραίου επιζώντα της πόλης μας.

Οι μαθητές και μαθήτριες της Στ΄τάξης πραγματοποίησαν μία εξαιρετική παρουσίαση με τη χρήση διαφανειών, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον όλων και καθιστώντας τους κοινωνούς σε μία οδυνηρή περίοδο για τους συμπολίτες μας ισραηλίτες, την περίοδο του Ολοκαυτώματος.

Μια Πράξη Αγάπης που Έγινε Θεσμός Για πολλά χρόνια πλέον, το σχολείο μας αποδεικνύει έμπρακτα ότι η γνώση, η αλληλεγγύη και η προσφορά μπορούν να συνυπάρχουν αρμονικά. Το καθιερωμένο μπαζάρ βιβλίου για φιλανθρωπικό σκοπό αποτελεί έναν θεσμό που περιμένουμε όλοι με ενθουσιασμό, μικροί και μεγάλοι. Η ιδέα απλή αλλά ουσιαστική: βιβλία που έχουν ήδη ταξιδέψει στο μυαλό και τη φαντασία κάποιου, βρίσκουν νέους αναγνώστες, ενώ παράλληλα στηρίζουν έναν καλό σκοπό. Μαθητές, εκπαιδευτικοί και γονείς προσφέρουν βιβλία κάθε είδους αποδεικνύοντας πως η αξία ενός βιβλίου δεν τελειώνει με την τελευταία σελίδα. Το μπαζάρ δεν είναι απλώς μια δράση συγκέντρωσης χρημάτων. Είναι μια γιορτή πολιτισμού και ανθρωπιάς, μια ευκαιρία για τους μαθητές να μάθουν τι σημαίνει εθελοντισμός, κοινωνική ευθύνη και συνεργασία. Μέσα από τη συμμετοχή τους, καλλιεργείται η ενσυναίσθηση και ενισχύεται το αίσθημα ότι όλοι μπορούμε να συμβάλουμε, έστω και με μικρές πράξεις, σε κάτι μεγαλύτερο.

Τα έσοδα του μπαζάρ διατίθενται κάθε χρόνο σε φιλανθρωπικούς σκοπούς, ενισχύοντας οργανισμούς και ανθρώπους που το έχουν ανάγκη. Φέτος, αντιπροσωπεία των μαθητών και μαθητριών της Στ΄ τάξης με τη συνοδεία του δασκάλου τους κ. Μανάκα Γεωργίου ανέλαβαν να καταθέσουν σε τραπεζικό λογαριασμό των Παιδικών Χωριών SOS ένα πολύ σημαντικό χρηματικό ποσό.  Έτσι, το σχολείο μας δεν περιορίζεται μόνο στη μετάδοση γνώσεων, αλλά λειτουργεί και ως ζωντανό κύτταρο κοινωνικής προσφοράς. Το μπαζάρ βιβλίου έχει πλέον γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του σχολείου μας. Ένας θεσμός που μας θυμίζει ότι η εκπαίδευση δεν βρίσκεται μόνο μέσα στις αίθουσες, αλλά και στις πράξεις μας. Γιατί ένα βιβλίο μπορεί να αλλάξει χέρια, αλλά η προσφορά μένει για πάντα.

Μια Μαγική Εμπειρία για τους Μαθητές “Τα Χριστούγεννα άνω κάτω” Οι μαθητές του σχολείου μας είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν μια υπέροχη χριστουγεννιάτικη παράσταση που γέμισε την αίθουσα με χαρά, γιορτινή μουσική και ζεστή ατμόσφαιρα. Η παράσταση περιλάμβανε θεατρικά σκετς, χορευτικά και χριστουγεννιάτικα τραγούδια, τα οποία παρουσίασαν με ενθουσιασμό οι νεαροί ηθοποιοί. Τα παιδιά παρακολούθησαν με μεγάλο ενδιαφέρον, συμμετείχαν ενεργά και χειροκρότησαν θερμά όσους ανέβηκαν στη σκηνή. Η εμπειρία αυτή τους έφερε πιο κοντά στο πνεύμα των Χριστουγέννων, ενίσχυσε τη συνεργασία και τη δημιουργικότητά τους, και άφησε σε όλους μια γλυκιά, γιορτινή ανάμνηση. Η παράσταση έκλεισε με ένα αισιόδοξο μήνυμα αγάπης και προσφοράς, υπενθυμίζοντάς μας ότι η πραγματική μαγεία των Χριστουγέννων βρίσκεται στις στιγμές που περνάμε μαζί με τους αγαπημένους μας… Με χαρούμενες εντυπώσεις και γιορτινή διάθεση, όλοι επέστρεψαν στην τάξη, έτοιμοι να συνεχίσουν τις προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα.

Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων και της θεματικής ενότητας που αφορά τη διατροφή, οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας είχαν την ευκαιρία να επισκεφτούν το Λαογραφικό Μουσείο της περιοχής. Η επίσκεψη επικεντρώθηκε στην παρουσίαση του ψωμιού – ενός βασικού στοιχείου της ελληνικής παράδοσης, αλλά και της καθημερινής μας διατροφής. Κατά τη διάρκεια της ξενάγησης, τα παιδιά γνώρισαν τον δρόμο του ψωμιού «από το χωράφι στο τραπέζι». Είδαν από κοντά παλιά εργαλεία και αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν οι νοικοκυρές και οι αγρότες στις παλιές εποχές: το αλώνι, τις μυλόπετρες, το ζυμωτήρι, αλλά και τον παραδοσιακό ξυλόφουρνο. Μέσα από τις αφηγήσεις των υπευθύνων του Μουσείου ανακαλύψαμε πώς γινόταν το άλεσμα, το ζύμωμα και το ψήσιμο του ψωμιού και πόσο κόπο απαιτούσε κάθε στάδιο.

Την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου η φιλαρμονική ορχήστρα του Δήμου μας επισκέφτηκε το σχολείο μας και αφού έκανε μια μικρή επίδειξη των μουσικών οργάνων στα παιδιά , έπαιξαν τα παραδοσιακά κάλαντα και χριστουγεννιάτικα τραγούδια.

Άλλη μια εξαιρετική δράση υλοποίησαν με επιμονή και υπομονή οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ τάξης του σχολείου μας. Με την εποπτεία και τη βοήθεια του Δασκάλου τους, Ενδοσχολικού Συντονιστή και Παιδαγωγικού Συμβούλου κ. Μανάκα Γεωργίου, τα φιλοπρόοδα παιδιά της Στ΄ τάξης προμηθεύτηκαν τα υλικά με σκοπό την κατασκευή ενός ιδιαίτερου ημερολογίου τοίχου για το έτος που σε λίγο θα ανατείλει στις ζωές μας, το 2026.

Το αποτέλεσμα της πρωτοβουλίας τους παρουσιάστηκε με πολλή ικανοποίηση την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου στο εκπαιδευτικό προσωπικό, τους μαθητές και τις μαθήτριες της σχολικής μονάδας. Η διάθεση των ημερολογίων αντί ενός μικρού αντιτίμου ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες.

Η όλη διαδικασία ήταν μία πρώτης τάξεως δυνατότητα άσκησης των μαθητών και μαθητριών επάνω σε αξίες όπως ο προγραμματισμός, η συνεργατικότητα, η φιλοπονία και, ιδιαιτέρως, το πνεύμα της αποταμίευσης για την επίτευξη ποικίλων σκοπών του ανθρώπου. Για τα “Εκτάκια” “υλικός” σκοπός της δράσης ήταν τα έσοδα που θα προκύψουν από τη διάθεση των ημερολογίων να συμβάλουν όσο το δυνατόν περισσότερο στην οικονομική ελάφρυνση των γονέων και των κηδεμόνων τους από περαιτέρω δαπάνες,  σχετικές με τις εκπαιδευτικές δράσεις-επισκέψεις που προγραμματίζει ο Δάσκαλος της Στ΄τάξης για τους μαθητές και τις μαθήτριές του.

Την Πέμπτη 20 Οκτωβρίου, οι μαθητές των Ε΄και Στ’ τάξεων του σχολείου μας πραγματοποίησαν μια εκπαιδευτική επίσκεψη στο Μουσείο Μετάξης του συλλόγου “ΤΑ ΓΝΑΦΑΛΑ” στο Σουφλί, όπου είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά την παράδοση της σηροτροφίας και την ιστορία που έκανε την περιοχή γνωστή σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι μαθητές περιηγήθηκαν στο  μουσείο, παρατηρώντας τα στάδια της παραγωγής μεταξιού – από το μικρό μεταξοσκώληκα μέχρι την τελική ύφανση. Εντυπωσιάστηκαν από τα παλιά εργαλεία,  τα δείγματα μεταξωτών υφασμάτων και κατάφεραν να κατανοήσουν τον μόχθο, τη δεξιοτεχνία και τη δημιουργικότητα που απαιτούσε η παραδοσιακή αυτή τέχνη. Μετά την ξενάγηση, οι μαθητές παρακολούθησαν μουσικοθεατρική παράσταση με θέμα τα δικαιώματα των παιδιών που διοργάνωσε το ίδρυμα Πειραιώς. Μέσα από μουσική, τραγούδι, κίνηση και αφήγηση, παρουσιάστηκαν βασικά δικαιώματα όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση, στην ασφάλεια, στο παιχνίδι, στην έκφραση και στη διαφορετικότητα. Η παράσταση προσέγγισε τα θέματα με τρόπο ευχάριστο, κατανοητό και συγκινητικό, ενθαρρύνοντας τους μαθητές να σκεφτούν τη σημασία της ισότητας, του σεβασμού και της αλληλεγγύης. Στο τέλος, τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά, συζητώντας με τους συντελεστές και εκφράζοντας τις δικές τους σκέψεις και απορίες. Η επίσκεψη στο Μουσείο Μετάξης, σε συνδυασμό με τη μουσικοθεατρική παράσταση, αποτέλεσε μια πλούσια εκπαιδευτική εμπειρία, που συνέδεσε την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας με τις σύγχρονες αξίες και τα δικαιώματα των παιδιών. Όλοι οι μαθητές επέστρεψαν στο σχολείο με νέες γνώσεις, εντυπώσεις και πολλά χαμόγελα.

Την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2025, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της σχολικής μας μονάδας υλοποιήθηκε η κορύφωση της παρουσίασης των μαθητών και μαθητριών της Στ΄ τάξης στη διαθεματική δράση με τίτλο “Συμμετέχουμε ενεργά στη γνωριμία με τις θρησκείες και τα θρησκευτικά δόγματα”. Η δράση εντασσόταν στο Εργαστήριο Δεξιοτήτων που υλοποιείται στην τάξη στην υποθεματική ενότητα “Συμπερίληψη – Αλληλοσεβασμός-Διαφορετικότητα”.

Οι μαθητές και μαθήτριες υπό την καθοδήγηση του Εκπαιδευτικού της Στ’ τάξης, Ενδοσχολικού Συντονιστή και Παιδαγωγικού Συμβούλου-Μέντορα, κ. Μανάκα Γεωργίου και της Εκπαιδευτικού της Αγγλικής Γλώσσας κ. Χατζιόγλου Ευαγγελίας πραγματεύθηκαν τον τρόπο που ευρωπαίοι καθολικοί και αγγλικανοί στο θρήσκευμα τιμούν τη μνήμη των ανθρώπων τους που δεν βρίσκονται στη ζωή, πάντοτε την παραμονή της εορτής των Αγίων Πάντων, την 31η Οκτωβρίου κάθε έτους.

Αφού έγινε μία μικρή ιστορική αναφορά από τον κ. Μανάκα στη σχέση αυτής της γιορτής των Αγγλοσαξώνων, γνωστής με την ονομασία “Halloween” (“Χάλογουιν”), με τα Ορθόδοξα Ψυχοσάββατα που τελούνται από την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ’ τάξης επιδόθηκαν με διαθεματικό τρόπο και ευχάριστη διάθεση σε δράσεις, απαλείφοντας όσα σημεία πιθανόν θα δημιουργούσαν λυπηρά συναισθήματα στους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές τους  που παρακολουθούσαν με αστείρευτο κέφι τα δρώμενα. Λόγος, μουσική, κίνηση και πολλά πολλά παιχνίδια μέσα στο ιδανικό σκηνικό που φιλοτέχνησαν οι ίδιοι οι μαθητές και μαθήτριες  διαδεχόταν όμορφα και σπονδυλωτά το ένα το άλλο, δημιουργώντας κλίμα ευφορίας και μάθησης για μία, είναι αλήθεια εμπορευματοποιημένη και παρεξηγημένη στις ημέρες μας, γιορτή των χριστιανικών πληθυσμών της Δύσης, διαφορετική ως προς το τυπικό της από τις ανάλογες γιορτές των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Την  Τετάρτη 5  Νοεμβρίου 2025, οι μαθητές και μαθήτριες της Στ΄ τάξης με τη συνοδεία του Δασκάλου της τάξης κ. Μανάκα Γεωργίου πραγματοποίησαν έναν εξαιρετικά γόνιμο εκπαιδευτικό περίπατο σε δύο συμβολικούς χώρους που σχετίζονται με το θρησκευτικό στίγμα της πόλης του Διδυμοτείχου, στο Εκκλησιαστικό Μουσείο και στον Πάνσεπτο Ιερό Ναό του εκ Διδυμοτείχου Αγίου Ιωάννη Δούκα Βατάτζη του Ελεήμονος.

Οι εκπαιδευτικές επισκέψεις υλοποιήθηκαν λόγω της εκπόνησης του δεύτερου Εργαστηρίου Δεξιοτήτων της Θεματικής Ενότητας “ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΑΙ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΩ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΕΥΘΥΝΗ” και με τον τίτλο της δράσης “Συμμετέχουμε ενεργά στη γνωριμία των θρησκειών, των θρησκευτικών δογμάτων και των θρησκευτικών κοινοτήτων του τόπου μας”. Αξίζει να αναφερθεί ότι, για τις ανάγκες του Εργαστηρίου και της ανάδειξης της θρησκευτικής διαφορετικότητας, ο Δάσκαλος της τάξης προγραμματίζει εκπαιδευτικές επισκέψεις σε χώρους λατρείας και των αλλόθρησκων συμπολιτών μας, καταδεικνύοντας έτσι τη διαθρησκευτικότητα και πολυπολιτισμικότητα που χαρακτήριζαν για αναρίθμητους αιώνες την πόλη του Διδυμοτείχου.

Στο Εκκλησιαστικό Μουσείο υποδέχτηκε τους μαθητές, τις μαθήτριες και τον Δάσκαλό τους ο Πανοσολογιότατος Αρχιμανδρίτης πατήρ Γαβριήλ, ο οποίος παρουσίασε με μεγάλη προθυμία τα θρησκευτικά κειμήλια της Ιεράς Μητροπόλεως Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου. Στους χώρους του Μουσείου δεσπόζουν οι δύο πρωτότυπες αγιογραφίες (της περιώνυμης Σχολής της Οδηγήτριας) αυτής της Παναγίας Διδυμοτειχίτισσας και εκείνης του Ιησού Χριστού, αμφίγραπτες και οι δύο, δηλαδή αγιογραφημένες και από τις δύο όψεις ΄ μία, ομολογουμένως, σπάνια όσο και εξαιρετική τεχνική αγιογράφησης. Οι αγιογραφίες αυτές ορίζουν το Διδυμότειχο των μεσοβυζαντινών και ιδιαιτέρως των υστεροβυζαντινών χρόνων ως ένα από τα σπουδαιότερα κέντρα μοναστικής αγιογραφίας μαζί με εκείνα του Αγίου Όρους, της Κρήτης, της Μαδύτου και της Αδριανούπολης. Μεταξύ των άλλων, στο Εκκλησιαστικό Μουσείο υπάρχουν πολύτιμες άλλες αγιογραφίες, φιλοτεχνημένες με ειδικά φύλλα χρυσού που παραγγέλλονταν  από τους μοναχούς, οι οποίοι ζούσαν σε κελιά δίπλα στον σημερινό Ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος Χριστού επάνω στο βυζαντινό κάστρο Διδυμοτείχου, ειδικά από τις περιοχές της Βιθυνίας της Μικράς Ασίας και της Ταρσού της Κιλικίας. Εκτός των αγιογραφιών στις προθήκες του Μουσείου υπάρχουν επίσης σουλτανικά φιρμάνια, απευθυνόμενα στους Μητροπολίτες Διδυμοτείχου, καθώς και οι επίσημες ενδυμασίες των κατά καιρούς Μητροπολιτών, από τις ποιμαντορίες των μακαριστών Μητροπολιτών Φιλάρετου Βαφείδη και Ιωακείμ Σιγάλα και μεταγενέστερες.

Κατόπιν, στον Πάνσεπτο Ιερό Ναό του εκ Διδυμοτείχου Αγίου Ιωάννη Δούκα Βατάτζη του Ελεήμονος, η παρουσία του σεβαστού γέροντα Πανοσολογιότατου Αρχιμανδριτη πατρός Νικηφόρου ήταν καταλυτική για δύο λόγους: Ο πρώτος λόγος διότι οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄ τάξης, την προηγούμενη ημέρα (Τρίτη 4 Νοεμβρίου, ημερομηνία εορτασμού του Αγίου), υπό την καθοδήγηση του Ενδοσχολικού Συντονιστή και Παιδαγωγικού Συμβούλου κ. Μανάκα Γεωργίου και της Εκπαιδευτικού της Β΄τάξης κ. Κωστίδου Τρανταφυλλιάς, παρουσίασαν σε ειδική τελετή το έργο και τη ζωή του εξέχοντα Αυτοκράτορα Νικαίας, του εκ Διδυμοτείχου καταγόμενου, Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατάτζη (1193-1254). Πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο που πολύ αργότερα αγιοποιήθηκε από το Οικουμενικό Πατριαχείο λόγω της πολύπλευρης συνεισφοράς του στη διοικητική, την οικονομική, την πολιτιστική και την κοινωνική ζωή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Ο δεύτερος λόγος διότι ο πατήρ Νικηφόρος γνωστοποίησε δύο σημαντικές πληροφορίες, η πρώτη αναφορικά σε μία πολύ προγενέστερη αγιοποίηση του Ιωάννη Βατάτζη κοντά στο έτος 1650 (!) και η δεύτερη αναφοικά στην πιθανότητα ύπαρξης των ιερών λειψάνων του Αγίου, όχι στη Μονή Σωσάνδρων που αρχικώς ετάφη, αλλά σε Μονή της αρχαίας Μαγνησίας (της σημερινής πόλης Manisa) της Μικράς Ασίας. Τέλος, ο σεβαστός πατήρ Νικηφόρος αναφέρθηκε στο γεγονός ότι ο περικαλλής ξύλινος Ναός, στον οποίο είναι εφημέριος, είναι ο μοναδικός στον ορθόδοξο κόσμο που υπάρχει στη μνήμη του Διδυμοτειχίτη Αγίου.

Ήταν εκπαιδευτικές επισκέψεις που άφησαν εξαιρετικές εντυπώσεις στους μαθητές και τις μαθήτριες καθ’ ομολογία των ιδίων.