Ο πρώτος μήνας, περίοδος προσαρμογής για όλους..

Ακόμα γνωριζόμαστε, ακόμα μαθαίνουμε να συμβιώνουμε, ακόμα βρίσκουμε τις ισορροπίες μας…

Το σχολείο, μια ολόκληρη κοινότητα,  που χρειάζεται να λειτουργήσει με αλληλοκατανόηση και αμοιβαίο σεβασμό, ώστε να πετύχουμε το καλύτερο δυνατό για τα παιδιά, τα παιδιά ΜΑΣ.

Στην τάξη...

… γνωριζόμαστε,

… “ταϊζουμε” το τερατάκι με κανόνες σωστής συμπεριφοράς και το πρώτο γράμμα του ονόματός μας  και

… φέρνουμε χρώματα πολλά, σε κάθε είδους δραστηριότητες και κατασκευές.

Αυτή την στιγμή περιμένουμε με χαρά να έρθει η μέρα της συμμετοχής μας στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα “Έτσι, πολεμήσαμε”,

που εκπονεί το Λύκειο των Ελληνίδων Βόλου στο όμορφο κτίριό του.

Οι πίνακες ζωγραφικής και τα σκίτσα του Αλέξανδρου Αλεξανδράκη θα δώσουν ένα πολύ καλό ερέθισμα για συζήτηση σχετικά με την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, τα ιστορικά γεγονότα, τους ανθρώπους της εποχής, αλλά και την ιστορία της τέχνης.

Ανυπομονούμε!

Εγινε ο Αγιασμός και η πρώτη εβδομάδα της νέας σχολικής χρονιάς έχει ήδη περάσει.

Όλοι, γονείς, μαθητές και μαθήτριες, εκπαιδευτικοί αναζητούμε τους τρόπους για να επικοινωνήσουμε αποτελεσματικά, προκειμένου να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε.

Όλοι μαζί συνδημιουργούμε την σχολική χρονιά που μόλις άρχισε, όλοι έχουμε προσδοκίες.

Γονείς και εκπαιδευτικοί, η κάθε πλευρά με τον ρόλο της, θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό, ώστε τα παιδιά που φοιτούν στο σχολείο να είναι ασφαλή και χαρούμενα, να εκφράζονται και να επικοινωνούν, να βρίσκουν τον τρόπο να μαθαίνουν αναζητώντας από τα διαφορετικά προσφερόμενα μέσα μάθησης, εκείνο που τους ταιριάζει καλύτερα, στον δικό τους ρυθμό.

Οι γονείς  χαιρόμαστε, που το παιδί μας μεγαλώνει και αποκτά τις δικές του εμπειρίες και δημιουργεί τις δικές του αναμνήσεις, ξεχωριστά από τις οικογενειακές, και, ταυτόχρονα, ανησυχούμε, αν όλα θα πάνε καλά, αν θα τα καταφέρει, αν θα κάνει φίλους και φίλες, αν… , αν…., αν….

Οι εκπαιδευτικοί χαιρόμαστε, που οι γονείς μας εμπιστεύονται, ότι πιο πολύτιμο έχουν, αναγνωρίζουμε την αγωνία τους. Έχουμε κι εμείς τις δικές μας αγωνίες, αφού κάθε σχολική χρονιά είναι ξεχωριστή κι έχει την δική της δυναμική και πρέπει να κτιστεί “λιθαράκι- λιθαράκι” μια κοινότητα με πολυσχιδείς σχέσεις, που, όμως βρίσκει την ισορροπία της στην αμοιβαία εμπιστοσύνη και στον σεβασμό.

Αυτό σημαίνει, οτι μπορούμε με τον διάλογο, να βρούμε την καλύτερη δυνατή λύση και με την θετική στάση “να ξεκλειδώσουμε” τους δρόμους της επικοινωνίας, για το καλό των παιδιών, των παιδιών μας.

Ας ξεκινήσουμε, με τις 50 θετικές φράσεις που μπορούμε να λέμε στα παιδιά μας, στο σπίτι ή στο σχολείο

Καλή σχολική χρονιά!

Κοντά στην θάλασσα ή στο βουνό, στην πόλη ή στο χωριό,

ας είναι μια περίοδος ξεκούρασης και ανατροφοδότησης.

Καλή αντάμωση τον Σεπτέμβριο!

Ένα παιδί ταξιδεύει… 

(του Γιώργου Χατζηπιερή, από το CD “Ένας τεμπέλης δράκος”)

Αφιερωμένο στους μαθητές & στις μαθήτριές μας που ξεκινούν το ταξίδι του Δημοτικού Σχολείου

Πώς μαθαίνεις σε ένα παιδί να μην τα παρατάει…

Πώς μαθαίνουμε κι εμείς να μην τα παρατάμε;

Ένα δέντρο άπλωσε τα κλαδιά του γύρω από το σχολείο μας και τα πουλιά βρήκαν χώρο να σταθούν..

Ευχαριστούμε αγαπημένες μας μαμάδες για την εικαστική παρέμβαση!

Ευχαριστούμε Ειρήνη, Αφροδίτη, Μαρία, που ομορφύνατε την πρόσοψή του σχολείου μας!

Στις μητέρες μας κι όσες  γυναίκες επωμίζονται επάξια τον ρόλο και τις υποχρεώσεις τους,  ας λέμε, πιο συχνά,  “Ευχαριστώ”

ή ας αφήσουμε την αγκαλιά μας κι ένα άγγιγμα να μιλήσει- Εκείνες το αισθάνονται.

Αγαπημένες μας, είστε για μας σημαντικές: 20 από τα πιο όμορφα ρητά για τη μητρότητα