Τις προηγούμενες ημέρες στην τάξη μας αναφερθήκαμε σε ένα έθιμο παλιό  σε αυτό της Κυρά Σαρακοστής.
Η κυρά Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά.
Απεικόνιζε μια γυναίκα με σταυρωμένα χέρια, καθώς προσευχόταν πολύ, στο κεφάλι της είχε ένα σταυρό φορεμένο, ενώ το στόμα της το ξεχνούσαν να το βάλουν, γιατί νήστευε καιρό.
Με τα εφτά της πόδια σχεδιασμένα για να αναπαραστήσουν τις επτά εβδομάδες, έως ότου ερχόταν το Πάσχα.
Κάθε Σάββατο έκοβαν και από ένα και έτσι ήξεραν πόσες εβδομάδες απέμεναν μέχρι το τέλος της νηστείας τους.
Το Μεγάλο Σάββατο, έκοβαν και το τελευταίο ποδαράκι.
Αυτό το κομμάτι χαρτί το δίπλωναν καλά και το έκρυβαν σε ένα ξερό σύκο.
Τοποθετούσαν το σύκο αυτό μαζί με άλλα, και σε όποιον το έβρισκε θεωρούνταν ότι του έφερνε γούρι.
Σε άλλα μέρη της Ελλάδας πάλι η Κυρά Σαρακοστή δεν ήταν φτιαγμένη από χαρτί, αλλά από ζυμαράκι.
Το ζυμάρι φτιαχνόταν με αλεύρι, αλάτι και νερό.
Απλά υλικά τα οποία φέραμε και στην κουζίνα του σχολείου μας, αποσκοπώντας να δημιουργήσουμε και εμείς με τη σειρά μας τα δικά μας ημερολόγια.
Δουλέψαμε και ομαδικά αλλά και σε ατομικό επίπεδο με τους μαθητές μας, ώστε να προσεγγίσουμε και τις δύο αυτές εκδοχές.
Έπειτα διαχωρίσαμε τις νηστίσιμες από τις αρτύσιμες τροφές.
Κατηγοριοποιήσαμε τις εικόνες, ενώ επεξεργαστήκαμε το εποπτικό υλικό που είχαμε στη διάθεσή μας.
Ορισμένοι μαθητές μας,  μάλιστα,  εμπνευστήκαν τόσο πολύ, όπου θέλησαν να ζωγραφίσουν και ελεύθερα την δική τους Κυρά Σαρακοστή.
Στις ακόλουθες φωτογραφίες διακρίνεται και η προσπάθεια αναδυόμενης γραφής από μεριάς τους, ενώ δεν παρέλειψαν να αποτυπώσουν στο χαρτί τους και τα αντίστοιχα αριθμητικά σύμβολα.

Σας αποχαιρετούμε με το τραγούδι της!
https://www.google.com/search?q=%CE%B7+%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%B1+%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%B7&source=lnms&tbm=vid&sa=X&ved=2ahUKEwjN0sL_hs_9AhUFHOwKHZ5uBnIQ_AUoAnoECAEQBA&biw=1920&bih=969&dpr=1#fpstate=ive&vld=cid:51d68649,vid:Fvkw7oyAnnM