Με αφορμή την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, στο νηπιαγωγείο μας μιλήσαμε για την αγάπη.
Όχι μόνο για την αγάπη που ακούμε συχνά στα τραγούδια και στα παραμύθια, αλλά για την αγάπη στη μεγάλη, αληθινή και καθημερινή της μορφή.

Τα παιδιά μοιράστηκαν σκέψεις γεμάτες φως:
Αγάπη είναι η μαμά και ο μπαμπάς.
Αγάπη είναι ο φίλος που μου κρατάει το χέρι.
Αγάπη είναι μια αγκαλιά όταν είμαι στεναχωρημένος.
Αγάπη είναι να λέω «συγγνώμη» και «ευχαριστώ».

Μιλήσαμε όμως και για εκείνες τις όμορφες στιγμές αγάπης που βλέπουμε μέσα στο σπίτι μας·
για το χαμόγελο που ανταλλάσσουν η μαμά και ο μπαμπάς το πρωί,
για ένα χέρι που απλώνεται τρυφερά,
για μια αγκαλιά στην κουζίνα,
για μια καλή κουβέντα μετά από μια κουραστική μέρα.

Γιατί η αγάπη ανάμεσα στη μαμά και στον μπαμπά είναι ένα ζεστό παράδειγμα για τα παιδιά, μια ήσυχη δύναμη που γεμίζει το σπίτι ασφάλεια, σεβασμό και τρυφερότητα.

Μέσα από συζήτηση, παιχνίδι και δημιουργία, ανακαλύψαμε πως η αγάπη δεν έχει μόνο μία μορφή. Είναι φροντίδα, σεβασμός, καλοσύνη, μοίρασμα. Είναι η δύναμη που μας ενώνει και μας βοηθά να μεγαλώνουμε με ασφάλεια και χαρά.

Οι καρδιές που δημιούργησαν τα παιδιά μας είναι πολύχρωμες, όπως και τα συναισθήματά τους. Κάθε στρώση χρώματος κρύβει μια σκέψη, μια επιθυμία, ένα μικρό «σ’ αγαπώ» που μπορεί να απευθύνεται στη μαμά, στον μπαμπά, στη γιαγιά, στον φίλο, στη δασκάλα, ακόμη και… στο αγαπημένο τους παιχνίδι!

Γιατί η αγάπη στα μάτια των παιδιών είναι καθαρή, γενναιόδωρη και αληθινή.
Δεν περιορίζεται. Δεν αποκλείει. Αγκαλιάζει.

Κρατάμε, λοιπόν, από αυτή την ημέρα μια «χούφτα αγάπη» και τη σκορπίζουμε γύρω μας στην τάξη μας, στο σπίτι μας, στον κόσμο μας.

Με μια καρδιά γεμάτη χρώματα… 💕