Διδακτική αξιοποίηση των παραμυθιών:
“Το φιλάκι στο χεράκι”
“Αγάπη”
Πρώτη μέρα στο σχολείο και διαβάσαμε το βιβλίο “Το φιλάκι στο χεράκι”. Πρόκειται για ένα μικρό ρακουν που πάει πρώτη φορά σχολείο και δεν θέλει. Φοβάται το νέο περιβάλλον και θέλει να μείνει με τη μητέρα του στο σπίτι (Αυτό δηλαδή που νιώθουν πολλά μικρούλια κάθε Σεπτέμβρη). Η μαμά του, του εκμυστηρεύεται ένα παλιό μυστικό που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, για το μαγικό φιλάκι που θα το συντροφεύει στο σχολείο και θα το βοηθήσει να νιώθει τη μαμά του κοντά.
Μετά την αφήγηση, δώσαμε πετρούλες που έχουμε κολλήσει εικόνες τις ιστορίας και αναδιηγήθηκαν την ιστορία, βάζοντας τες σε σωστή σειρά.
Μιλήσαμε για το συναίσθημα που αισθάνονται και τα ίδια την πρώτη μέρα στην τάξη μας και συζητήσαμε για αυτό. Στόχος να αντιληφθούν ότι καθένας μας μπορεί να νιώθει διαφορετικά αλλά και ίδια με εμάς.
Έπειτα, “κλέψαμε” το μυστικό της μαμάς του Τσέστερ και αφήσαμε με τέμπερα το αποτύπωμα μας σε χαρτί Α4. (Δεν θέλαμε να δώσουμε ψαλίδι
πρώτη μέρα γιατί δε γνωρίζαμε πώς θα πάει η προσαρμογή και σε ποιο βαθμό έχουν κατακτήσει τη δεξιότητα αυτή. Θέλαμε κάτι λιγότερο απαιτητικό).
Κάθε παιδάκι θα το πάρει σπίτι του και θα ζητήσει από τη μητέρα του (ή όποιον θέλει) να αφήσει ένα φιλάκι στην παλάμη των χεριών τους ή να σχεδιάσει μια καρδούλα.
(Την επόμενη μέρα θα το επιστρέψουν, θα το κόψουμε (ή τα παιδιά ή εμείς) και θα το πλαστικοποιήσουμε.
Τη δεύτερη μέρα, διαβάσαμε το υπέροχο βιβλίο “Αγάπη”, από εκδόσεις ΒΙΒΛΙΟΣΚΟΠΙΟ).
Το βιβλίο αναφέρεται στις αόρατες κλωστές
μου μας δένουν με τα άτομα που αγαπάμε και νιώθουμε ασφάλεια μαζί τους.
Με νήμα πλεξίματος ( που δώσαμε σε κάθε γονιό από την προηγούμενη ημέρα, χωρίς να μας δουν τα παιδιά) και το οποίο τους το έδωσαν το πρωί να μας το φέρουν, (λέγοντας τους ότι είναι ένα μυστικό που θα τους πούμε εμείς), δέσαμε το χεράκι με το φιλάκι και τα κρεμάσουμε σε ένα εμφανές σημείο της τάξης, ώστε να ανατρέχουν σε αυτά κάθε φορά που νιώθουν την ανάγκη.
