Με αφορμή την Εθνική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940 , μιλήσαμε για τα γεγονότα εκείνης της εποχής και για το πόσο σημαντικό είναι να ζούμε όλοι ελεύθεροι και ειρηνικά.
Μέσα από φωτογραφίες, συζητήσεις και παραμύθια, γνωρίσαμε την Ελλάδα του τότε και καταλάβαμε τι σημαίνει να λες «ΟΧΙ» στον πόλεμο και «ΝΑΙ» στην Ειρήνη.

Μαζί ανακαλύψαμε πως η Ειρήνη δεν είναι μόνο να μην υπάρχει πόλεμος, αλλά να αγαπάμε, να συνεργαζόμαστε, να βοηθάμε και να μοιραζόμαστε κάθε μέρα.

Στη συνέχεια, κάναμε όμορφες δημιουργικές δραστηριότητες:
 Φτιάξαμε την ελληνική σημαία

 Δημιουργήσαμε κολάζ με θέμα τα γεγονότα της εποχής

 Παίξαμε με τη λέξη ΟΧΙ, τη γράψαμε, τη στολίσαμε και τη μετατρέψαμε σε ένα μεγάλο ΝΑΙ στην Ειρήνη!

Κλείσαμε τη δράση μας με μια μικρή γιορτούλα. Διαβάσαμε την Ειρήνη του Αριστοφάνη, είπαμε τα ποιήματά μας, τραγουδήσαμε επετειακά τραγούδια, χορέψαμε παραδοσιακούς χορούς και κάναμε μια χαρούμενη, περήφανη «παρέλαση» στο σχολειό μας.

Ήταν μια όμορφη εμπειρία που μας θύμισε πως η Ειρήνη ξεκινά από εμάς, από μια καλή πράξη, ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά!

Στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας για την Ψυχική Υγεία και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, υλοποιήσαμε μια σειρά από βιωματικές δράσεις με στόχο να καλλιεργήσουμε τη συναισθηματική μας επίγνωση και να μάθουμε να αναγνωρίζουμε, να ονομάζουμε και να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας με δημιουργικό τρόπο.

Ξεκινήσαμε τη δράση μας με την ανάγνωση δύο παιδικών βιβλίων, “Το τερατάκι των συναισθημάτων” και “Η παλέτα των συναισθημάτων”.Συζητήσαμε όλοι μαζί για το πώς νιώθουμε σε διάφορες καταστάσεις, εκφράσαμε σκέψεις και εμπειρίες και προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε καλύτερα τα συναισθήματά μας και των άλλων.

Ακολούθησε παιχνίδι δραματοποίησης εμπνευσμένο από “Το τερατάκι των συναισθημάτων”. Χωριστήκαμε σε ομάδες και με τη βοήθεια καρτών χρωμάτων που αντιστοιχούσαν σε διαφορετικά συναισθήματα, προσπαθήσαμε να τα αποδώσουμε με κινήσεις, ήχους και παντομίμα, να αναγνωρίσουμε συναισθήματα . Με τη συνοδεία μουσικής (χαρούμενης, λυπητερής, γρήγορης ή τρομακτικής) καταφέραμε να νιώσουμε πιο βαθιά κάθε συναίσθημα και να το εκφράσουμε με όλο μας το σώμα.

Έπειτα, παρακολουθήσαμε ένα εκπαιδευτικό βίντεο για τα συναισθήματα και συμμετείχαμε σε διαδραστικά quiz, όπου κληθήκαμε να αναγνωρίσουμε πως νιώθουν οι ήρωες σε διάφορες καταστάσεις και να εξηγήσουμε το λόγο. Με αυτόν τον τρόπο μάθαμε να παρατηρούμε, να ακούμε και να κατανοούμε καλύτερα τους άλλους.

Μέσα από την  “παλέτα των συναισθημάτων”  συνειδητοποιήσαμε ότι κάθε συναίσθημα είναι ξεχωριστό και σημαντικό. Παρατηρήσαμε κάρτες με φατσούλες συναισθημάτων και συσχετίσαμε τα συναισθήματα με διαφορετικά χρώματα, δημιουργώντας τη δική μας “παλέτα”.

Ως κορύφωση της δράσης μας, δημιουργήσαμε έναν πίνακα συναισθημάτων που πλέον  αποτελεί μέρος της καθημερινής μας ρουτίνας. Πάνω στον πίνακα κολλήσαμε φατσούλες που απεικονίζουν τα βασικά συναισθήματα (χαρά, λύπη, θυμό, φόβο, έκπληξη, ηρεμία) και  καθημερινά τοποθετούμε το όνομά μας  κάτω από τη φατσούλα εκφράζοντας  το πώς νιώθουμε  εκείνη τη μέρα. Με αυτόν τον τρόπο, μαθαίνουμε σταδιακά να αναγνωρίζουμε, να αποδεχόμαστε και να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας, καλλιεργώντας παράλληλα τον σεβασμό και την κατανόηση προς τα συναισθήματα των άλλων.

Μέσα από όλες αυτές τις δραστηριότητες καλλιεργήσαμε την ενσυναίσθηση, την αυτογνωσία και τη συνεργασία, βασικά στοιχεία για την ψυχική μας υγεία και την ομαλή κοινωνική μας ανάπτυξη.

Στο πλαίσιο των εργαστηρίων δεξιοτήτων «Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ-Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη/Ανθρώπινα Δικαιώματα,  με τίτλο ”Κι αν ήμουν εγώ ;“συμμετείχαμε με μεγάλο ενθουσιασμό στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Γιατί να είμαι διαφορετικός;» που υλοποιήθηκε στο Νηπιαγωγείο μας. Πρόκειται για ένα πρόγραμμα που εστιάζει στη διαφορετικότητα και στην πρόληψη του σχολικού εκφοβισμού. Μέσα από τη διαδραστική ιστορία του Σκάτζο, ενός μικρού σκατζόχοιρου, και του Λόχαν, του τέρατος της λίμνης, ταξιδέψαμε σ’ έναν κόσμο όπου η διαφορετικότητα γίνεται αφορμή για σκέψη, αποδοχή και αγάπη.

                                                                                         
Ο Σκάτζος, κουρασμένος από τις κοροϊδίες των άλλων, αποφασίζει να αλλάξει τον εαυτό του, ενώ ο Λόχαν αναρωτιέται γιατί όλοι απομακρύνονται μόλις τον αντικρίσουν. Με τη βοήθεια του μάγου Αλλαξάν, οι δύο μικροί ήρωες ανακαλύπτουν πως η πραγματική δύναμη βρίσκεται μέσα τους, στη μοναδικότητα και στην αυτοπεποίθησή τους.
Μέσα από θεατρικό παιχνίδι, αφήγηση και εικαστικές δραστηριότητες, είχαμε την ευκαιρία να εκφραστούμε, να συνεργαστούμε και να συζητήσουμε για τη σημασία της αποδοχής του εαυτού μας και των άλλων.

Το πρόγραμμα βοήθησε στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και της αυτοπεποίθησής μας, καλλιεργώντας παράλληλα τον σεβασμό, τη συνεργασία και την ενσυναίσθηση.
Μια όμορφη εμπειρία γεμάτη συναισθήματα, χαμόγελα και πολύτιμα μηνύματα ζωής!