Με αφορμή την Ημέρα της Αποταμίευσης, μιλήσαμε για τη σημασία του να κρατάμε τα χρήματά μας με φροντίδα και να μαθαίνουμε να τα χρησιμοποιούμε σωστά. Τα παιδιά δημιούργησαν κουμπαράδες σε σχήμα σκύλου, τους οποίους στόλισαν με χρώματα και φαντασία.

Κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας, μάθαμε πώς μπορούμε να αποταμιεύουμε μικρά ποσά κάθε μέρα, για να αγοράσουμε κάτι που θέλουμε στο μέλλον ή να βοηθήσουμε κάποιον που χρειάζεται. Οι κουμπαράδες μας δεν είναι μόνο όμορφοι, αλλά και χρήσιμοι φίλοι που μας θυμίζουν τη σημασία της οικονομίας και της υπευθυνότητας.

Μιλήσαμε για το φθινόπωρο, τις αλλαγές στη φύση και τα υπέροχα χρώματα που γεμίζουν τον κόσμο γύρω μας. Παρατηρήσαμε τα φθινοπωρινά φύλλα, τα φρούτα της εποχής και συζητήσαμε για τα δέντρα που αλλάζουν φορεσιά.

Μετά, φτιάξαμε τον δικό μας πίνακα ζωγραφικής, χρησιμοποιώντας τα χέρια των παιδιών για να δημιουργήσουμε ένα φθινοπωρινό δέντρο γεμάτο κόκκινα, πορτοκαλί και καφέ φύλλα. Δημιουργήσαμε επίσης ένα φθινοπωρινό κάδρο, στολισμένο με φυσικά υλικά και χρωματιστά φύλλα, και σκιουράκια από φύλλα, που ζωντάνεψαν με τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών.

Δεν θα μπορούσαν να λείπουν και τα σταφύλια, το αγαπημένο φρούτο του φθινοπώρου! Τα παιδιά έφτιαξαν σταφύλια με χάρτινα σχήματα και δαχτυλοτυπίες, μαθαίνοντας για τον τρύγο και τα δώρα της φύσης αυτήν την εποχή.

Ήταν μια υπέροχη φθινοπωρινή εμπειρία, γεμάτη χρώματα, φαντασία και χαρά!

Μιλήσαμε για την επέτειο του “ΌΧΙ”, μάθαμε για το νόημά της και φτιάξαμε όμορφες χειροτεχνίες για να τη γιορτάσουμε.

Τα Πρωτοβρόχια, του Φθινοπώρου, και οι πανέμορφες ομπρελίτσες με φίλτρα του καφέ που φτιάξαμε , έγιναν μια καλή εισαγωγή για την θεματική του κύκλου του νερού.

Συζητήσαμε για το νερό που συνεχώς μεταμορφώνεται, για τις μορφές που μπορεί να πάρει, αλλά και για τα ταξίδια που κάνει πάνω, κάτω, για την τάση του να ανακυκλώνεται, για τον σωστό τρόπο χρήσης του, αλλά και για την σημαντικότητα του να μην το ξοδεύουμε. Βάλαμε στη σωστή σειρά τις εικόνες του κύκλου του νερού για να επιβεβαιώσουμε, ότι πλέον γνωρίζουμε για τις περιπέτειες του, από τον ουρανό στη γη, και αντίστροφα. Φυσικά, η ανάγκη για να μάθουμε περισσότερα για το νερό, δεν σταματάει εκεί, γι’ αυτό και πειραματιστήκαμε με τις μορφές που μπορεί να πάρει ανάλογα με την θερμοκρασία που επικρατεί. Παρακολουθήσαμε μέσω πειραμάτων, το νερό να αλλάζει μορφή, .όπως από υγρό να γίνεται αέριο, όταν ζεσταθεί. Είδαμε τους υδρατμούς να κολλούν πάνω στο σελοφάν μαγειρικής επάνω στο μπολ, ακριβώς όπως το νερό εξατμίζεται από την θάλασσα προς τον ουρανό και φωνάξαμε δυνατά ‘ΕΞΑΤΜΙΣΗ’. Τέλος, αναρωτηθήκαμε, και κάναμε υποθέσεις πότε το νερό παγώνει και πότε ο πάγος λιώνει πιο γρήγορα.

Τέλος, συνεργαστήκαμε για να δημιουργήσουμε ένα ομαδικό πίνακα ζωγραφικής, ο οποίος θα μας υπενθυμίζει, έναν από τους πιο σημαντικούς λόγους για να προστατεύουμε, να μην ξοδεύουμε και να μην μολύνουμε το νερό. Το σώμα μας είναι 60-70%  νερό, γι’ αυτό είναι αποτελεσματικό να πίνουμε άφθονες ποσότητες για να διατηρήσουμε την υγεία μας.

31 Οκτωβρίου σήμερα, γνωστή και ως η παγκόσμια ημέρα αποταμίευσης, γι’ αυτό και διαβάσαμε την ιστορία του βασιλιά Μίδα, ενός βασιλιά που ότι άγγιζε γινόταν χρυσός, αλλά αρκεί αυτό, για να είναι κάποιος ευτυχισμένος; Υπάρχει σίγουρα τρόπος, ακόμα και αν έχουμε ‘λίγα’, να μας φτάνουν για να είμαστε ευτυχισμένοι.  Συζητάμε με τα παιδιά την έννοια της αποταμίευσης και την σημαντικότητα του να μην ξοδεύουμε αλόγιστα.

Επισφραγίζουμε την νέα γνώση που αποκτήσαμε, βελτιώνοντας την λεπτή μας κινητικότητα και την φαντασία μας, καθώς το κάθε παιδί δημιουργεί τον δικό του ‘κήπο του Μίδα’, γεμάτο χρυσάφι.

Ο κόσμος μας είναι γεμάτος χρώματα, πως μπορούμε άραγε να τα δημιουργήσουμε;

Πειραματιζόμαστε με τα βασικά χρώματα, βάφοντας τα χεράκια μας. Τι θα γίνει αν ένα μας χέρι βαφτεί μπλε, το άλλο μας χέρι βαφτεί κίτρινο, και αυτά τα δυο μαζί κάνουν μια σφιχτή σφιχτή χειραψία; Τι χρώμα θα δημιουργηθεί; Ένας βιωματικός τρόπος προσέγγισης τη μίξης χρωμάτων, που ενεργοποιεί την πειραματική σκέψη και την δημιουργικότητα, αλλά και δημιουργεί ένα από τα πρώτα μας, ομαδικά εικαστικά έργα.

Το βιβλίο ‘Η μέρα που τα Κραγιόνια τα παράτησαν’ αποτελεί μια πολύ διασκεδαστική εισαγωγή στη θεματική των χρωμάτων.

Τα χέρια δεν χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε. Τι μπορεί να κάνει ένα χέρι όταν είναι λυπημένο; Υπάρχουν πολύχρωμα χέρια; Και αν ναι, πως αποκτούν τα χρώματά τους;
Τα παιδάκια του 2ου Νηπιαγωγείου Φαλήρου μαθαίνουν θετικούς τρόπους χρησιμοποίησης των χεριών τους, όπως ένα χάιδεμα στα μαλλιά ή στην πλατούλα, όπως ένα σφύριγμα ή ένα χειροκρότημα, όπως ένα ‘stop’ όταν χρειάζεται, καθώς και τον τρόπο να διαχειρίζονται τα αρνητικά τους συναισθήματα, με τρόπο που δεν.. πονάει, όπως το ζούληγμα ενός μαξιλαριού, ή μια μουτζούρα σε ένα χαρτί.
Στην συνέχεια, για να θυμόμαστε όσα συζητήσαμε, ακούσαμε και συμφωνήσαμε, κατασκευάζουμε το δικό μας χεράκι, με μια καρδιά στο κέντρο, που μας κάνει να σκεφτόμαστε μόνο ‘αγάπη’, και να εξελίσσουμε την δημιουργικότητα μας.