Μια μικρή γιορτή γεμάτη περηφάνια, χαμόγελα και τραγούδια!
Τα παιδιά μας τίμησαν την επέτειο του «ΟΧΙ» μαθαίνοντας για την ειρήνη, την ελευθερία και την αγάπη για την πατρίδα.
Με τα ποιήματα, και τα φωτεινά τους πρόσωπα, με την περηφάνια που ένιωσαν κρατώντας τη σημαία της πατρίδας μας, μας συγκίνησαν όλους πολύ και μας θύμισαν πως η Ελλάδα ζει μέσα στις καρδιές των παιδιών! 🇬🇷💙

“Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά!”

Δραστηριότητες γιά την διδασκαλία των χρωμάτων της ίριδας! Μέσα από το θεατρικό παιχνίδι το οποίο τα παιδιά βιώνουν με προθυμία και  χαρά, η γνώση κατακτιέται πιό ευχάριστα! Έτσι κι εμείς ζωγραφίσαμε με το θεατρικό παιχνίδι το ουράνιο τόξο και του δώσαμε ο κάθε Ιππότης το χρώμα του!

Άσκηση σεισμού – Άσκηση ετοιμότητας

Όπως κάθε χρόνο, και σύμφωνα με την οδηγία του υπουργείου, πραγματοποιήσαμε την Πέμπτη 16 Οκτωβρίου στο νηπιαγωγείο μας, άσκηση σεισμού.

Ο σεισμός είναι ένα φυσικό φαινόμενο που εκδηλώνεται συχνά στη χώρα μας. Η Ελλάδα είναι η πρώτη σε σεισμικότητα χώρα στην Ευρώπη και η έκτη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η απόκτηση γνώσεων για τη σωστή αντιμετώπιση του φαινομένου του σεισμού, σε μία χώρα με συνεχή σεισμική δραστηριότητα όπως η Ελλάδα, πρέπει να ξεκινά από τα πρώτα σχολικά χρόνια.

Τι είναι όμως ο Σεισμός; Κάποιες φορές νοιώθουμε τη γη να κουνιέται….. Τότε γίνεται σεισμός…. Ο σεισμός γίνεται ξαφνικά και τελειώνει γρήγορα…..Με τον σεισμό μπορεί να ραγίσουν τοίχοι, να σπάσουν τζάμια, να πέσουν κάτω βαριά αντικείμενα, μπορεί να κοπεί το ρεύμα, το νερό και το τηλέφωνο. Οι μικροί μαθητές μας ενημερώθηκαν για το τι είναι ο σεισμός, ποια μέτρα προστασίας πρέπει να λάβουμε πριν από το σεισμό, τι κάνουμε κατά την διάρκεια του σεισμού είτε είμαστε στην τάξη, στο σπίτι ή στο δρόμο και τι θα κάνουμε μετά από το σεισμό μέσα από εικόνες, αφίσες του Οργανισμού Αντισεισμικής Προστασίας (ΟΑΣΠ) και παρακολούθησης σχετικών βίντεο.

Γίνεται σεισμός …..τι πρέπει να κάνω.

Όταν γίνεται σεισμός και είμαι μέσα στο σπίτι, το σχολείο, τη δουλειά, μπαίνω κάτω από ένα γερό τραπέζι ή γραφείο και κρατάω το πόδι του. Όταν δεν υπάρχει κοντά μου τραπέζι ή γραφείο πηγαίνω στη μέση του δωματίου που βρίσκομαι, γονατίζω και βάζω τα χέρια πάνω από το κεφάλι μου.  Όταν γίνεται σεισμός και είμαι έξω, μένω μακριά από τα κτίρια, δέντρα και κολόνες της ΔΕΗ.  Μαθαίνω  τους τριψήφιους τηλεφωνικούς αριθμούς της Αστυνομίας, της Πυροσβεστικής και του ΕΚΑΒ.

Δεν ξεχνώ τα τρία βήματα του σεισμού.  Παραμένω στο χώρο, σκύβω καλύπτω με τα χέρια μου τον αυχένα. Καλύπτομαι κάτω από το τραπέζι και πιάνω το πόδι του. Βγαίνω στο χώρο συνάντησης

Έτσι λοιπόν όταν άκουσαν να χτυπάει το κουδούνι και τη λέξη ΣΕΙΣΜΟΣ μπήκαν κάτω από τα τραπεζάκια του Νηπιαγωγείου. Τα παιδιά, ακολουθώντας τις οδηγίες των νηπιαγωγών επέδειξαν συνεργασία και φάνηκαν πραγματικά έτοιμα! Όταν δόθηκε το σύνθημα, ότι ο σεισμός τελείωσε, μπήκαν όλοι σε μια γραμμή για να βγούμε με ασφάλεια από το Νηπιαγωγείο μας και να πάμε στο σημείο καταφυγής που έχουμε ορίσει και είναι αρχικά έξω από το  σχολείο στην συμβολή των οδών Κατσιώτου και Ευαγγελιστρίας στο μικρό τρίγωνο που υπάρχει εκεί.

Από την αρχή της σχολικής χρονιάς και καθημερινά δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να εκφραστούν θετικά και να αναπτύξουν φιλικές σχέσεις με τους συμμαθητές μέσα  από διάφορες δραστηριότητες. Μια από αυτές ήταν και η σημερινή!

Συγκεντρωθήκαμε στην παρεούλα και διαβάσαμε το εξαιρετικό βιβλίο που περνά με πολύ όμορφο τρόπο ένα  υπέροχο μήνυμα στα παιδιά:

“Τα χεράκια δεν χτυπάνε τα χεράκια αγαπάνε”

Περιγραφή από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

Τι μπορεί να κάνει ένα χέρι όταν είναι λυπημένο; Υπάρχουν πολύχρωμα χέρια; Και αν ναι, πώς αποκτούν τα χρώματά τους; Ένα παραμύθι με χέρια που … αγγίζουν το φαινόμενο της βίας … δίνουν απλόχερα την αγάπη τους και … ανοίγουν πολλά παράθυρα στη χρωματιστή πλευρά της ζωής. Τα χέρια έχουν διάφορα σχήματα, μεγέθη και χρώματα. Τα χέρια σου είναι φτιαγμένα, για να κάνουν πάρα πολλά πράγματα.

«Ήταν κάποτε ένα χεράκι μωβ που δεν είχε φίλους και γι’ αυτό ήταν πολύ λυπημένο. Έτσι λοιπόν άρχισε να κάνει διάφορα άσχημα πράγματα για να το προσέξουν οι άλλοι. Να χτυπάει, να σπάει, να χαλάει, να τραβάει…Όμως και [πάλι κανένας δεν το ήθελε για να παίξει μαζί του.  Μια μέρα ένα πολύχρωμο χεράκι το άγγιξε και άρχισε να του δείχνει όμορφα πράγματα που μπορούν να κάνουν τα χεράκια.  Τα χεράκια μπορούν να παίξουν, να βούτηξαν μέσα στην μπογιά, να παίξουν μπάλα, να διάβασαν βιβλία, να παίξουν κουκλοθέατρο και πιάνο, να κολυμπήσουν, να φτιάξουν κάστρα στην αμμουδιά, να βοηθήσουν τους άλλους…»

Μετά την αφήγηση του παραμυθιού προβληματιστήκαμε , συζητήσαμε , ακολούθησαν διάφορες δραστηριότητες και σκεφτήκαμε πράγματα που μπορούμε να κάνουμε με τα χέρια μας,  όμορφα και τρυφερά…. και πράγματα που κάνουμε με τα χέρια μας, τα οποία πληγώνουν. Έτσι…

Χρωματίσαμε τα χεράκια μας και σχεδιάσαμε μια μεγάλη καρδιά πάνω στην οποία καταγράψαμε τις σκέψεις μας:

Τα χέρια είναι για να παίζουμε, να ζωγραφίζουμε, να ντυνόμαστε, να παίζουμε μπάσκετ, να τρώμε, να χαϊδεύουμε, να πιάνουμε, να χαιρετάμε, να μαγειρεύουμε, να κολυμπάμε, να αγκαλιαζόμαστε, να χτενιζόμαστε, να λουζόμαστε,  να στέλνουμε φιλάκια, να διαβάζουμε βιβλία κ.τ.λ.…….Και δημιουργήσαμε μια υπέροχη αφίσα!!!

…