Φέτος το σχολείο μας συμμετείχε για πρώτη φορά στην Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Προγραμματισμού .
Χρησιμοποιώντας ένα ασπρόμαυρο σχέδιο από πίνακα του καλλιτέχνη KEITH HARING , τα παιδιά, ρίχνοντας ένα ζάρι, έβαφαν με το χρώμα που αντιστοιχούσε σε κάθε αριθμό , το αντίστοιχο ανθρωπάκι , σε μία συλλογική δημιουργία .
Στην δραστηριότητά μας συμμετείχε και το Νηπιαγωγείο Χερσονήσου!
και εδώ είναι η αναρτηση της δραστηριότητας στο padlet!
Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας λοιπόν και φέτος όπως και πέρυσι οργανώσαμε δράσεις γύρω από αυτήν.
Οι δράσεις αυτές γίνονται με σκοπό να ευαισθητοποιηθούν τα παιδιά σε διάφορες πτυχές της ψυχικής υγείας μέσα από τα δικά του μάτια αλλά και πάντα υπό την ομπρέλα και άλλων θεματικών , δράσεων και εργαστηρίων ώστε να εναρμονίζονται στην τρέχουσα σχολική καθημερινότητα,
Έτσι , έχοντας να τρέχουν το σχέδιο δράσης της σχολικής μονάδας και ένα εργαστήριο δεξιοτήτων που σχετίζονται με τις ανθρώπινες σχέσεις και την αποδοχή , δεν θα μπορούσαμε παρά να εντάξουμε σε αυτά και την δραστηριότητά μας για την παγκόσμια ημέρα ψυχικής υγείας.
Με αφορμή ένα σχέδιο του KEITH HARING ,
τα παιδιά το επεξεργάστηκαν ,συζητήσαμε για όσους μας στηρίζουν στο σχολείο αλλά και έξω από αυτό – οι φίλοι μας και η οικογένειά μας. Στη συνέχεια κάθε παιδί χρωμάτισε το δικό του ξεχωριστό ανθρωπάκι , τον εαυτό του και έφτιαξαν όλα μαζί μια πυραμίδα υποστήριξης κατανοώντας ότι όλοι χρειαζόσαστε ανθρώπους να μας στηρίζουν για να μπορούμε να προχωράμε ,να ξεπερνάμε όλα τα εμπόδια ,και να φτάνουμε πιο ψηλά .
Σκοπός της δράσης ήταν να κατανοήσουν τα παιδιά τις έννοιες της στήριξης και της αλληλοβοήθειας , ότι όλοι χρειαζόμαστε ανθρώπους να μας υποστηρίζουν .
Η δεύτερη δράση μας φέρνει τα παιδιά αντιμέτωπα με τον αντίκτυπο που έχουν τα λόγια και οι πράξεις μας στους γύρω μας και πως τα λόγια όταν ειπωθούν δεν γυρίζουν πίσω και πολλές φορές όσες φορές και αν ζητήσουμε συγνώμη , το πλήγμα στην ψυχική μας υγεία είναι ανεπανόρθωτο .
– Δίνουμε στα παιδιά ένα χαρτί με μια καρδιά που συμβολίζει τον κάθε ένα από εμάς ,με την οδηγία κάθε παιδί που την κρατάει , να τσαλακώνει το χαρτί , να το πατάει , να του μιλάει άσχημα, χωρίς να το σκίσουν [ η εκπαιδευτικός σημειώνει τις λέξεις που χρησιμοποιούν τα παιδιά ].
Στο τέλος , αφού το χαρτί με την καρδιά περάσει από όλα τα παιδιά , καταλήγει στην εκπαιδευτικό , η οποία και την ξετυλίγει , γράφοντας και όσες εκφράσεις είπαν τα παιδιά .
Στη συνέχεια ζητά από τα παιδιά να προσπαθήσουν να την ισιώσουν, να κάνουν το χαρτί με την καρδιά πάλι όμορφο και να της πουν όμορφα ΄λόγια , τα οποία γράφονται πάνω στα χανζαπλαστ για να διορθώσουν όσα έχουν γίνει , να της ζητήσουν συγνώμη.
Ζητάμε τα παιδιά να περιγράψουν αν η καρδιά έγινε πάλι όπως ήταν στην αρχή .
