Ομαδική εργασία με τον μύθο του Αισώπου “Η αλεπού και τα σταφύλια”
Αφού διαβάσαμε με τα παιδιά τον μύθο του Αισώπου, τον συζητήσαμε και τον ζωγραφίσαμε με τον δικό μας τρόπο!!
Τα παιδιά το διασκέδασαν και τώρα η όμορφη ζωγραφιά μας διακοσμεί τον τοίχο της τάξης μας!!
Εδώ μπορείτε να διαβάσετε τον μύθο και στο σπίτι….
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια πολύ πεινασμένη αλεπού που έψαχνε να βρει κάτι για πρωινό κι αφού δε μπορούσε να βρει κάτι μέσα στο δάσος σκέφτηκε η κακόμοιρη να βγει έξω από αυτό . «Τι έχω να χάσω» , είπε . Βαριόταν κι εκτός του ότι δεν έβρισκε τίποτα να φάει εκεί , δεν είχε την τύχη με το μέρος της .
Δεν είχε τελειώσει λέγοντας αυτά τα λόγια , όταν άκουσε να ψιθυρίζουν δυο λαγουδάκια . Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα κι έμεινε με ανοιχτό το στόμα .
– Δε μπορώ να το πιστέψω ! Νομίζω ότι η πείνα την κάνει να ονειρεύεται ! Η καημένη η αλεπού ! Νομίζει ότι σήμερα μπορεί να απολαύσει το πρωινό της σαν τις παλιές καλές ημέρες ! Κοίτα πόσο ενθουσιασμένη φαίνεται !
Η αλεπού τους άκουγε στεναχωρημένη !
Πλησιάζει σιγά – σιγά η στιγμή που δε θα πεινάω πια σκέφτηκε η αλεπού ! Πήδηξε , για να φτάσει τα ψηλά κλαδιά του δέντρου και να φάει τα βατόμουρα , μα δε μπορούσε να τα καταφέρει κι αλεπού φώναξε θυμωμένη :
– Έρχομαι , κουνελάκια ! Θα σας πιάσω ! Πού θα μου πάτε;
Τα μικρά ζωάκια ήθελαν να παίξουν λίγο μαζί της ! Της έλεγαν : «Πιάσε με αν μπορείς !» Περνούσαν τόσο καλά ! Παίζανε κρυφτό , κυνηγητό ! Κι η κακόμοιρη η αλεπού έτρεχε ξοπίσω τους !
Καθώς όμως η αλεπού προσπαθούσε να πιάσει τα κουνελάκια , ο ασβός την έβαλε τρικλοποδιά κι αυτή έπεσε μέσα στα αγκάθια !
– Δεν είναι η τυχερή μου μέρα ! Δεκάρα δε δίνω για τον ασβό ! Θα λερωθεί η όμορφη γούνα μου ! Πρέπει να βρω κάτι άλλο να κάνω , σκέφτηκε η αλεπού . Και καθώς έλεγε αυτά , είχε φτάσει πια μεσημέρι και δεν είχε βάλει τίποτε στο στομάχι της ! Ένιωθε την κοιλιά της να γουργουρίζει !
Κι ενώ η αλεπού παραπονιόταν , σήκωσε το κεφάλι της ψηλά κι είδε μια κληματαριά με ωραία πεντανόστιμα ώριμα και τραγανά σταφύλια και της τρέχανε τα σάλια !
Καθώς όμως πήδηξε , για να τα φτάσει , έπεσε κάτω και χτύπησε !
Τα ζωάκια ήταν εκεί κοντά και μόλις την είδαν να πέφτει , κρύφτηκαν πίσω από ένα γέρικο πλάτανο , περιγελώντας την !
Στη συνέχεια , προσπάθησε να ανέβει για μια ακόμη φορά στην κληματαριά ,μα και πάλι έπεσε για μια ακόμη φορά φαρδιά πλατειά κάτω !
– Πω , πω , πω , τι πόνος είναι αυτός , είπε η δύστυχη η αλεπού !
Μόλις την είδαν τα κουνελάκια κι ο ασβός να πέφτει κρύφτηκαν και πάλι γελώντας , πριν τους πάρει είδηση η αλεπού!
Η αλεπού προσπάθησε για μια ακόμη φορά ! Πήρε φόρα , και … με το ένα , με το δύο , με το τρία … αλλά και πάλι δε μπόρεσε να τα καταφέρει να τα φτάσει κι έτσι απογοητευμένη είπε : άδικος ο κόπος για τόσο άγουρα σταφύλια !
Έπειτα σηκώθηκε και πήρε το δρόμο του γυρισμού , ενώ τα άλλα ζωάκια , κρυμμένα πίσω από ένα δέντρο , την κοιτούσαν .
Το σχέδιο της αλεπούς απέτυχε , το κεφάλι της πονούσε πολύ και κούτσα – κούτσα προσπαθούσε να περπατήσει . Κι όταν είδε τα άλλα ζωάκια αναφώνησε : Τι τα θέλεις τα σταφύλια ; Δε μου φάνηκαν και πολύ καλά ! Αγουρίδες ήταν ! Κι έφυγε με κατεβασμένα τα αυτιά και με άδεια την κοιλιά !
Από τότε λένε ότι «όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.»
Και εδώ να τον δείτε και στο σπίτι…..
