Τα παιδιά αξιοποιώντας τις γνώσεις τους για την ελιά και το λάδι δημιουργήσαν ένα ομαδικό κολλάζ με τέμπερες πινέλα σφουγγάρια και φυσικά υλικά για να αποτυπώσουν ένα ελαιώνα με τη δική τους δημιουργική ματιά!
Την επόμενη μέρα διαβάσαμε “Το παραμύθι της Ελιάς”, το επεξεργαστήκαμε για να το κατανοήσουμε και έπειτα το εικονογραφήσαμε. Σας το παρουσιάζουμε παρακάτω σε ηλεκτρονική μορφή.
Ξεκινήσαμε την συζήτηση στην τάξη μας παίρνοντας αφορμή από μια μικρή μας μαθήτρια που μας ανέφερε ότι η γιαγιά της μαζεύει ελιές και από έναν καταπληκτικό πίνακα ζωγραφικής.
Τα παιδιά θυμήθηκαν και την επίσκεψή μας στο Λαογραφικό Μουσείο Γόννων που είχαμε δει τον παραδοσιακό τρόπο παραγωγής λαδιού.
– Αφού παρατηρήσαμε και συζητήσαμε πάνω στο θέμα του πίνακα…..
-Μετά τη συζήτησή μας και με τη βοήθεια ενός καλού εποπτικού υλικού, τα παιδιά είδαν όλη τη διαδικασία από το μάζεμα της ελιάς μέχρι την παραγωγή λαδιού και αναπαραστήσαμε το μάζεμα των ελιών με το σώμα μας.
Έπειτα διαβάσαμε τον μύθο της Αθηνάς και του Ποσειδώνα και μιλήσαμε για το στεφάνι φτιαγμένο από ελιά και την σημασία του στους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Στη συνέχεια φτιάξαμε με τα παιδιά τον δικό μας ελαιώνα με ρολά υγείας για τον κορμό, τα οποία τα παιδιά έβαψαν με καφέ τέμπερα και πράσινο κανσόν με μαύρα και καφέ γκοφρέ μπαλάκια για τις ελιές….και έτοιμος ο ελαιώνας μας!!!
Τα παιδιά του ολοήμερου δημιουργήσαν με πολύ χαρά ημερολόγια αντίστροφης μέτρησης για να γνωρίζουμε καθημερινά πόσες ημέρες απομένουν για τα Χριστούγεννα και τον ερχομό του Άγιου Βασίλη.
Στις 8 Νοεμβρίου γιορτάζουν οι αρχάγγελοι Μιχαήλ και Γαβριήλ.
αλλά και η πολεμική μας αεροπορία. Μιλήσαμε με τα παιδιά για τους Αρχαγγέλους, για τα ονόματα που γιορτάζουν τη σημερινή ημέρα και αναφερθήκαμε λεπτομερώς στην ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ μας που την είχαμε επισκεφτεί την προηγούμενη ημέρα.
Είδαμε την ιστορία του Δαίδαλου και του Ίκαρου και συζητήσαμε.
Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε ένα αεροπλάνο το οποίο κόψαμε σε κομμάτια και έγινε ένα πολύ ωραίο παζλ.
Το παζλ μπήκε σε έναν μπλε φάκελο και τα παιδιά μας το πήραν μαζί τους για να το φτιάχνουν και στο σπίτι!!!
Φτιάξαμε και ένα πολύ ωραίο αγγελάκι με μια προσευχούλα για να την διαβάζουμε στο σπίτι!!!
Τα παιδιά του ολοήμερου έφτιαξαν με την κυρία Ζωή ένα υπέροχο ελικόπτερο!!
Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν!!!
Η βόλτα μας στους δρόμους του χωριού μας οδήγησε σε μια ωραία έκπληξη….στην λαϊκή αγορά στην πλατεία!!!
Εκεί είχαμε την ευκαιρία να δούμε φρούτα και λαχανικά της εποχής, να τα γνωρίσουμε καλύτερα και να μάθουμε πληροφορίες από τους αγρότες για το πως τα καλλιεργούν!
Ήμασταν τόσο καλά παιδιά που φύγαμε και με μερικά δωράκια!!
Φρούτα και καραμέλες!!
Τέλος φτιάξαμε την φρουτοσαλάτα μας και την γευτήκαμε όλοι μαζί!!
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος η «Παγκόσμια ημέρα Αποταμίευσης» που έχει καθιερωθεί να εορτάζεται στις 31 Οκτωβρίου μας δίνει αφορμή για πολλές δράσεις και παιχνίδια. Τα νήπια και τα προνήπια συζήτησαν για τη σημασία της με στόχο:
-Να μάθουν τα παιδιά τα χρήματα και την αξία τους
-Να κατανοήσουν την ευρύτερη έννοια της Αποταμίευσης
-Να αποκτήσουν αυτοσυγκράτηση
Ακολούθησε συζήτηση, προβληματισμός και εξοικείωση με τις έννοιες…
Αποταμίευση – Οικονομική κρίση – Επένδυση – Υπερκατανάλωση
ΞΟΔΕΥΩ
ΔΩΡΙΖΩ
ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΩ
Τα παιδιά κατανοούν πως η υπερκατανάλωση δεν ταιριάζει στις εποχές που διανύουμε και μαθαίνουν πως για να αποκτήσεις κάτι, πρέπει να αφιερώσεις χρόνο και κόπο.
Τα χρήματα δεν είναι για να τα ξοδεύουμε χωρίς λόγο αλλά πρέπει να τα αποταμιεύουμε και να τα χρησιμοποιούμε για να αποκτάμε κυρίως ό,τι χρειαζόμαστε.
Έτσι θα μάθουμε να διαχειριζόμαστε το χαρτζιλίκι μας όπως πρέπει.
Συμπέρασμα:
Τα χρήματα βγαίνουν με κόπο
και δεν πρέπει να τα
σπαταλάμε αλλά να τα
αποταμιεύουμε!!!
Μιλήσαμε για τους κουμπαράδες καθώς και αυτό που επιθυμούμε να αγοράσουμε με τα χρήματα που αποταμιεύουμε μέσα.
Τέλος αφού είπαμε διάφορες παροιμίες τα παιδιά έφτιαξαν τον “Ευρούλη” με το σακουλάκι του που αντιπροσώπευε την παροιμία Φασούλι, το Φασούλι, γεμίζει το σακούλι!!!
Σήμερα μιλήσαμε για τον Άγιο Δημήτριο , που γιορτάζει σήμερα, 26 Οκτωβρίου , τον πολιούχο της Θεσσαλονίκης. Είδαμε εικόνες του Αγίου και μιλήσαμε για τη ζωή του, με πολύ απλά λόγια.
Βιογραφία: Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 – 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ. Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη. Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303 μ.Χ., διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής. Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας (βλέπε 27 Οκτωβρίου), ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής Λυαίο. Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο και να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο, Νέστορας και Δημήτριος. Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου. Στις βυζαντινές εικόνες αλλά και στη σύγχρονη αγιογραφία ο Άγιος Δημήτριος παρουσιάζεται αρκετές φορές ως καβαλάρης με κόκκινο άλογο (σε αντιδιαστολή του λευκού αλόγου του Αγίου Γεωργίου) να πατά τον άπιστο Λυαίο. Σήμερα ο Άγιος Δημήτριος τιμάται ως πολιούχος Άγιος της Θεσσαλονίκης. Ένα από τα πολλά θαύματα του Αγίου είναι και το εξής. Το 1823 μ.Χ. οι Τούρκοι που ήταν αμπαρωμένοι στην Ακρόπολη της Αθήνας ετοίμαζαν τα πυρομαχικά τους για να χτυπήσουν με τα κανόνια τους, τους Έλληνες που βρισκόντουσαν στον ναό του Αγίου Δημητρίου, μα ο Άγιος Δημήτριος έκανε το θαύμα του για να σωθούν οι Χριστιανοί και η πυρίτιδα έσκασε στα χέρια των Τούρκων καταστρέφοντας και τμήμα του μνημείου του Παρθενώνα. Για να θυμούνται αυτό το θαύμα, ο ναός λέγεται από τότε Άγιος Δημήτριος Λουμπαρδιάρης, από την λουμπάρδα δηλαδή το κανόνι των Τούρκων που καταστράφηκε. Ο ‘Αγιος Δημήτριος είναι μια 5κλιτη βασιλική και πρόκειται για τη μεγαλύτερη εκκλησία της Ελλάδας. Είναι χτισμένη στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η εκκλησία του πολιούχου της πόλης καταστράφηκε από τη μεγάλη φωτιά του 1917 και ξαναχτίστηκε το 1948. Η εκκλησία είναι διακοσμημένη με πανέμορφο ψηφιδωτό μωσαϊκό. Κάτω από την εκκλησία βρίσκεται η Κρύπτη, το μέρος όπου μαρτύρησε και πέθανε ο ‘Αγιος Δημήτριος. Σύμφωνα με το μύθο αλλά και τα αρχαιολογικά ευρήματα, η Κρύπτη όπου φυλακίστηκε και τελικά μαρτύρησε ο ‘Αγιος Δημήτριος το 303μΧ ήταν παλιά λουτρά. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας η Κρύπτη καλύφθηκε με χώμα και ξαναήρθε στο φως μετά τη φωτιά του 1917. Η ελληνική αρχαιολογική υπηρεσία ανέλαβε τη συντήρηση και αναστύλωση της Κρύπτης η οποία ξανάνοιξε για το κοινό το 1988.
Όλα τα παιδιά έχουν επισκεφτεί τη Θεσσαλονίκη, πολλά από αυτά και τον Άγιο Δημήτριο, οπότε μας είπαν τις εικόνες που έχουν για την πόλη και φυσικά για το Λευκό Πύργο.
Είδαμε εικόνες από το εσωτερικό του ναού.
Η χειροτεχνία μας, ήταν ο Λευκός Πύργος και πάνω του ο Άγιος Δημήτριος και η ελληνική σημαία και ένα ποίημα για τον Άγιο Δημήτριο.
Αγίου Δημητρίου
Άγιε Δημήτρη, μυροβλύτη
και θαυματουργέ,
κάνε μίσος και κακία,
να μην νοιώσουμε ποτέ.
Στην καρδιά να βασιλεύει η αγάπη κι η χαρά,
κι όλα τα παιδιά του κόσμου
να’χουν μάνας αγκαλιά.
