Τη Δευτέρα οι αγαπημένες μας κούκλες, μας είχαν μια έκπληξη! Ένα παιχνίδι θησαυρού με κρυμμένα σημειώματα και χάρτη! Μετά από πολύ μελέτη και σκέψη ανακαλύψαμε το σημείο του θησαυρού. Από τότε σκάβουμε και σκάβουμε, τι να κρύβεται άραγε ανάμεσα στα δυο δέντρα, μέσα στο χώμα;
Σήμερα στο σχολείο μας περίμενε μια μεγάλη έκπληξη: ΧΙΟΝΙ!
Πόσα πράγματα μάθαμε!
Πού πρέπει να πατάμε για να μη γλιστρήσουμε στην αυλή, γιατί στα σημεία που έβλεπε ο ήλιος δεν υπήρχε χιόνι, πως το χιόνι παίρνει το σχήμα του δοχείου στο οποίο βρίσκεται… φτιάξαμε χιονάνθρωπο, παίξαμε χιονοπόλεμο με τους φίλους και τις δασκάλες μας…βγάλαμε μόνοι μας τα βρεγμένα ρούχα, τα στεγνώσαμε στο καλοριφέρ και φορέσαμε στεγνά…
Τελικά μάθαμε ή παίξαμε; Ή μήπως και τα δυο μαζί;
Η είσοδος του κορωνοϊού στην καθημερινότητα μας μπορεί να κάνει κάποιον να νοιώσει ότι στερείται δυνατότητες που είχε παλαιότερα ή να επιλέξει να αισθανθεί ότι ανακαλύπτει ευκαιρίες που θα ήθελε να έχει στη ζωή του. Εμείς ως παιδαγωγοί πίσω από αυτές τις συνθήκες επιλέγουμε να αναζητήσουμε νέες ευκαιρίες και δυνατότητες σε σχέση με την προσωπική ανάπτυξη των παιδιών μας.
Δεδομένου ότι η σχέση του νηπιαγωγού με το μικρό παιδί δεν μπορεί να υποκατασταθεί από την εξ’ αποστάσεως επικοινωνία, πιστεύουμε ότι εμπνέοντας τους πρώτους και βασικούς παιδαγωγούς των παιδιών, δηλ. τους γονείς, θα μπορούσαμε να συνδράμουμε παιδαγωγικά στην ανάπτυξη των νηπίων. Μέσα από την παρατήρηση του περιβάλλοντος τα παιδιά μπορούν να κερδίσουν πολλά. Καταρχήν η έννοια του ρυθμού και του χρόνου που περνά, (περισσότερα…)
