Όταν το παιδί δε θέλει να επιστρέψει στο σχολείο
Η επιστροφή στο σχολείο σχεδόν έχει φτάσει.
Πολλοί γονιοί μας λένε ότι τα παιδιά τους βιώνουν διάφορα έντονα συναισθήματα πράγμα που είναι πολύ φυσιολογικό.
Υπάρχουν απλά πράγματα που μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά μας σε αυτήν τη μετάβαση.
Αναγνώριση Συναισθήματος« Βλέπω ότι αυτό είναι δύσκολο για σένα »
« Είναι λογικό να νοιώθεις έτσι »
« Σε ακούω »
Αυτές οι δηλώσεις βοηθούν τα παιδιά να αισθανθούν λιγότερο μόνα σε όλη αυτή τη διαδικασία. Το πιο σημαντικό για τα παιδιά αυτή τη περίοδο είναι να νοιώσουν ότι είστε το ασφαλές τους άτομο για να μιλήσουν και ότι μπορούν να σας εμπιστευτούν και να μοιραστούν μαζί σας τα συναισθήματά τους.
Ομαδική συνεργασία« Όχι μόνο βλέπω τι νοιώθεις, αλλά είμαι εδώ να σε υποστηρίξω και να σε βοηθήσω »
Ερωτήσεις όπως οι πιο κάτω μπορεί να είναι πολύ χρήσιμες:
Πες μου πως σου φαίνεται αυτό?Τι χρειάζεσαι από εμένα? Πως μπορώ να σε βοηθήσω? Μπορώ να σου πω κάτι που με βοήθησε εμένα όταν ήμουν πολύ αγχωμένο/νη?Ως μέρος της συνεργασίας, μπορείτε επίσης να κάνετε πράγματα όπως:
Μιλήστε για το πώς θα μοιάζει η μέρα τους, επισκεφτείτε το σχολείο τους, παίξτε ρόλους από καταστάσεις που μπορεί να βιώσουν εστιάζοντας στο να τους διδάξετε καινούργιες στρατηγικές αντιμετώπισης δύσκολων συναισθημάτων και καταστάσεων.
ΑφήγησηΗ αφήγηση μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη. Με την αφήγηση των δύσκολων πραγμάτων που κάνουν τα παιδιά μας δυνατά, βοηθάμε στη δημιουργία μιας εσωτερικής φωνής που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις. Αντί να λέμε πράγματα όπως: Μην ανησυχείτε … μπορούμε να πούμε:
“Ανησυχούσες, πήγες σχολείο και σε ακούω να λες ότι πέρασες πολύ όμορφα. Είδες τους φίλους σου, έκανες καινούργιους και συμπάθησες τη δασκάλα σου.”Αυτού του τύπου οι δηλώσεις βοηθούν τα παιδιά να αναγνωρίσουν τη δική τους επιτυχία μέσα από τις δικές τους αφηγήσεις.
Πηγή: Growing Together – Parent / Child / Teen Support and Well-being
Aς γίνει ο Κορονοϊός η αφορμή…
Η είσοδος του κορωνοϊού στην καθημερινότητα μας μπορεί να κάνει κάποιον να νοιώσει ότι στερείται δυνατότητες που είχε παλαιότερα ή να επιλέξει να αισθανθεί ότι ανακαλύπτει ευκαιρίες που θα ήθελε να έχει στη ζωή του. Εμείς ως παιδαγωγοί πίσω από αυτές τις συνθήκες επιλέγουμε να αναζητήσουμε νέες ευκαιρίες και δυνατότητες σε σχέση με την προσωπική ανάπτυξη των παιδιών μας.
Δεδομένου ότι η σχέση του νηπιαγωγού με το μικρό παιδί δεν μπορεί να υποκατασταθεί από την εξ’ αποστάσεως επικοινωνία, πιστεύουμε ότι εμπνέοντας τους πρώτους και βασικούς παιδαγωγούς των παιδιών, δηλ. τους γονείς, θα μπορούσαμε να συνδράμουμε παιδαγωγικά στην ανάπτυξη των νηπίων. Μέσα από την παρατήρηση του περιβάλλοντος τα παιδιά μπορούν να κερδίσουν πολλά. Καταρχήν η έννοια του ρυθμού και του χρόνου που περνά, (περισσότερα…)