Στο πλαίσιο του Εργαστηρίου Δεξιοτήτων του θεματικού κύκλου «Φροντίζω το Περιβάλλον», υλοποιήσαμε το πρόγραμμα με τίτλο «Τα παιδία παίζει… τότε και τώρα», ένα ταξίδι στον χρόνο μέσα από το παιχνίδι, την παγκόσμια και την τοπική πολιτιστική κληρονομιά. Στόχος του προγράμματος ήταν να γνωρίσουν τα παιδιά τα παραδοσιακά παιχνίδια του παρελθόντος, να τα συγκρίνουν με τα σύγχρονα παιχνίδια και να ανακαλύψουν τη σημασία του παιχνιδιού στη ζωή των παιδιών κάθε εποχής. Παράλληλα, δόθηκε έμφαση στη σύνδεση του παιχνιδιού με το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, καθώς και στη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Οι μαθητές μας είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν ενεργά σε δημιουργικές και βιωματικές δραστηριότητες γύρω από το παιχνίδι.
Αρχικά, κάθε παιδί ζωγράφισε το αγαπημένο του παιχνίδι, εκφράζοντας μέσα από το σχέδιο τις προτιμήσεις και τα ενδιαφέροντά του. Στη συνέχεια, έφερε το παιχνίδι του στο σχολείο και το μοιράστηκε με τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές του, παίζοντας όλοι μαζί σε κλίμα χαράς και συνεργασίας.
Παράλληλα, ορισμένα παιδιά παρουσίασαν παραδοσιακά παιχνίδια, όπως βώλους και γιο-γιο, δίνοντας την ευκαιρία σε όλους να γνωρίσουν παιχνίδια παλαιότερων εποχών και να τα συγκρίνουν με τα σύγχρονα.
Ιδιαίτερα δημιουργική ήταν η δραστηριότητα κατασκευής σβούρας από χαρτόκουτα. Με απλά και ανακυκλώσιμα υλικά, τα παιδιά έφτιαξαν το δικό τους παιχνίδι, ανακαλύπτοντας ότι η φαντασία και η δημιουργικότητα μπορούν να μετατρέψουν καθημερινά υλικά σε πηγή διασκέδασης.
Στη συνέχεια, συζητήσαμε για τα παιχνίδια της αρχαιότητας, καθώς και για τα παιχνίδια που έπαιζαν ο παππούς και η γιαγιά. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να ανακαλύψουν πώς διασκέδαζαν οι συνομήλικοί τους σε παλαιότερες εποχές και να συγκρίνουν τα παιχνίδια του τότε με τα σημερινά.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες χωρίστηκαν σε τρεις ομάδες, συνεργάστηκαν δημιουργικά και ετοίμασαν μια ομαδική εργασία με θέμα τα παιχνίδια της αρχαιότητας, τα παραδοσιακά παιχνίδια και τα σύγχρονα παιχνίδια. Μέσα από τη συνεργασία ανέπτυξαν δεξιότητες ομαδικότητας, επικοινωνίας και υπευθυνότητας.
Φυσικά, δεν έλειψε το παιχνίδι! Παίξαμε παραδοσιακά παιχνίδια όπως τα μήλα, το μαντηλάκι και την τυφλόμυγα, γεμίζοντας την αυλή του σχολείου με χαρά, ενθουσιασμό και ζωντάνια.
Στην συνέχεια κατόπιν συνεργασίας με τους γονείς, τα παιδιά παρουσίασαν με πολλή χαρά το αγαπημένο παιχνίδι της μαμάς ή του μπαμπά απο την αντίστοιχη παιδική τους ηλικία. Μετέφεραν όλα όσα μοιράστηκαν μαζί τους και έδειξαν την ζωγραφιά που έκαναν μαζί, περιγράφοντας το παιχνίδι καθώς και τον τρόπο με τον οποίο παίζεται. Ο ενθουσιαμός τους ήταν μεγάλος! 
Στο πλαίσιο του προγράμματός μας, προσκαλέσαμε την αρχαιολόγο κυρία Κούλα Μπορμπουδάκη, η οποία μίλησε στα παιδιά για τα παιχνίδια των αρχαίων χρόνων και τον τρόπο με τον οποίο διασκέδαζαν τα παιδιά στην αρχαιότητα.
Τα παιδιά συμμετείχαν με μεγάλο ενθουσιασμό σε δημιουργικές δραστηριότητες: έβαψαν πλαγγόνες από γύψο, κατασκεύασαν ζωάκια από πηλό και ζωγράφισαν ένα αρχαίο παιχνίδι, την ιυγγα. Μέσα από τις δράσεις αυτές γνώρισαν από κοντά στοιχεία της αρχαίας ελληνικής παράδοσης και τέχνης.
Παράλληλα, στην αυλή του σχολείου, έπαιξαν διελκυστίνδα και άλλα αρχαία ομαδικά παιχνίδια, βιώνοντας τη χαρά της συνεργασίας και του ομαδικού πνεύματος. 
Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία μάθησης, δημιουργίας και διασκέδασης!!
Ολοκληρώνοντας τις δράσεις μας, είχαμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενήσουμε στο σχολείο μας ηλικιωμένους από το Κ.Η.Φ.Η του Δήμου Χανίων, οι οποίοι μοιράστηκαν με τους μαθητές μας όμορφες αναμνήσεις από τα παραδοσιακά παιχνίδια που έπαιζαν όταν ήταν παιδιά. Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να τους θέσουν ερωτήσεις και να συνομιλήσουν μαζί τους, γνωρίζοντας καλύτερα την καθημερινότητα και τις συνήθειες μιας άλλης εποχής.
Ως ένδειξη αγάπης και ευχαριστίας, τους χάρισαν σβούρες που είχαν κατασκευάσει τα ίδια. 
Η συνάντηση ολοκληρώθηκε με όλους να συμμετέχουν με ενθουσιασμό σε παραδοσιακά ομαδικά παιχνίδια, όπως το «Περνά, περνά η μέλισσα» και το «Γύρω γύρω όλοι», δημιουργώντας μια ζεστή γέφυρα επικοινωνίας ανάμεσα στις γενιές.
Μέσα από το πρόγραμμα, τα παιδιά συνειδητοποίησαν ότι το παιχνίδι αποτελεί σημαντικό κομμάτι της πολιτιστικής μας ταυτότητας και ότι πολλά παραδοσιακά παιχνίδια μπορούν να προσφέρουν χαρά χωρίς τη χρήση τεχνολογίας. Το εργαστήριο ολοκληρώθηκε με ενθουσιασμό, χαμόγελα και τη χαρά της ανακάλυψης, αφήνοντας σε όλους πολύτιμες γνώσεις και όμορφες εμπειρίες.
