ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ – ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 2ου ΓΕΛ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

«Είμαι επαναστάτης. Είμαι, όμως, παιδί σου, μητέρα Τέχνη. Δε σ’ οδηγώ. Σ’ αφήνω να με οδηγήσεις μέσα από τους δαιδαλώδεις σου δρόμους. Η φλόγα που περιφλέγει την ύπαρξή μου είναι αρκετή για να οραματιστώ την καινούργια πορεία».

(Τιβαντάρ Μπελόχ)

Αυτούς τους στίχους έκαναν πράξη οι 6 νεαροί πρωταγωνιστές του σπονδυλωτού έργου «Το κουκούλι», το οποίο εμπνεύστηκαν, έγραψαν, σκηνοθέτησαν και ανέβασαν στην σκηνή του θεάτρου των Αστέγων, στις 30 Ιουνίου 2011, οι μαθητές του 2^ου ΓΕΛ Μυτιλήνης.

Σημειώνουμε ότι η παράσταση υπήρξε το αποτέλεσμα μιας πρωτότυπης συνεργασίας του 2^ου ΓΕΛ Μυτιλήνης με το ΚΕΣΥΠ Μυτιλήνης (Κέντρο Συμβουλευτικής και Προσανατολισμού) στο πλαίσιο υλοποίησης προγράμματος Αγωγής Σταδιοδρομίας. Η αδιαμφισβήτητη επιτυχία της οφείλεται στους έξυπνους διαλόγους, τη συνεχή ενθάρρυνση του Διευθυντή Στρατή Βάρκα, τη φροντίδα κάθε λεπτομέρειας από τους άγρυπνους συντονιστές-εκπαιδευτικούς Σοφία Χατζηγιάννη και Κώστα Τσουγκράνη, την τεχνική και σκηνική υποστήριξη από το Γρηγόρη Τσακατάρα, την επιμέλεια φωτισμού από το Χρήστο Μαλακό, την προβολή της εκδήλωσης από την Ιωάννα Βαριά, αλλά, πάνω απ’όλα, τους ίδιους τους ενσαρκωτές των πολλαπλών ρόλων, Δούκα Μουτζούρη, Ραφαέλα Παπαδοπούλου, Άρτεμη Τίτου, Κριστίνα Τσατσάλοβα, Δέσποινα Τσουκαρή και Αποστολία Χαραλαμπίδου.

Ο Καζαντζάκης έλεγε ότι «νέος θα πει να επιχειρείς να γκρεμίσεις τον κόσμο και να έχεις το θράσος να θες να οικοδομήσεις καινούριο, καλύτερο». Κι αυτό ακριβώς το θάρρος της γνώμης επιστράτευσαν οι μαθητές μας γι’ αυτό το καλλιτεχνικό τους βήμα. Στάθηκαν στη σκηνή γενναία, πάνω από τυπικότητες, με λόγια που έφεραν τη σφραγίδα της ειλικρίνειας, του αυθορμητισμού και της γνησιότητας της νεανικής τους ψυχής, για να μας στείλουν τα δικά τους μηνύματα για το σχολείο, την οικογένεια, τη γνώση και τα σοβαρότατα κοινωνικά προβλήματα της εποχής μας. Το ανάλαφρο και πηγαίο ξεκίνημα με όλες τις «νεανικές αταξίες», διαδέχτηκαν οι προβληματισμοί μιας απειλούμενης ψυχής που βάλλεται από παντού, η συγκλονιστική αποδοχή της τρωτής φύσης του ανθρώπου και η κάθαρση μέσα από τον προσωπικό αγώνα. «Όταν θυμηθείς όλα όσα επέλεξες να ξεχάσεις, τότε θα αντιμετωπίσεις όλους σου τους φόβους…»

Συγχαίρουμε θερμά τους συντελεστές και τους συμμετέχοντες στην παράσταση αυτή, η οποία αποτέλεσε έναν, ομολογουμένως, ευφάνταστο τρόπο αποχαιρετισμού για τη λήξη της σχολικής χρονιάς και την αποφοίτηση κάποιων εκ των πρωταγωνιστών. Ευχόμαστε σε κάθε βήμα της ζωής τους να επιδεικνύουν την ίδια πρωτοτυπία, ευαισθησία και συλλογικότητα και οι προσπάθειές τους να τυγχάνουν της ίδιας ζεστής ανταπόκρισης.