«Νόημα Γιορτών (Πάσχα)»

Πολλά είναι τα ονόματα για το Χριστιανικό Πάσχα: Πασχαλιά, Λαμπρή, Ανάσταση του Χριστού ή απλώς Ανάσταση και είναι η σπουδαιότερη γιορτή της χριστιανικής πίστης.

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία γιορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την πανσέληνο που ακολουθεί την εαρινή ισημερία της 21^ης Μαρτίου. Είναι τόσο σημαντική γιατί σ’αυτήν γιορτάζεται η Ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Η περίοδος του Πάσχα αναφέρεται και στην εβδομάδα της Ανάστασης μέχρι την Κυριακή του Θωμά (Διακαινησίμου), και στην περίοδο των 40 ημερών που ακολουθούν την Ανάσταση ως την Ανάληψη του Χριστού.

Η εορτή της Ανάστασης του Ιησού Χριστού λόγω της σπουδαιότητας της, επηρεάζει το εορτολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας τόσο 40 ημέρες πριν από το Τριώδιο, τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή και ιδιαίτερα τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Οι τέσσερεις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου».

Μεγάλη Δευτέρα (Κυριακή Βαΐων βράδυ)

Την Μεγάλη Δευτέρα κυριαρχούν δύο γεγονότα:

Α) Η ζωή του Ιωσήφ, του 11^ου γιου του Πατριάρχη Ιακώβ, του ονομαζόμενου Παγκάλου, δηλαδή ωραίου στο σώμα και τη ψυχή. Ο Ιωσήφ προεικονίζει με την περιπέτειά του (πουλήθηκε σκλάβος στην Αίγυπτο) το Χριστό και το Πάθος Του.

Β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιά που ξέρανε ο Χριστός. Συμβολίζει την Συναγωγή των Εβραίων και γενικά τη ζωή του Ισραηλιτικού λαού που ήταν κενή από καλά έργα.

Μεγάλη Τρίτη (Μεγάλη Δευτέρα βράδυ)

Την Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε και ζούμε δύο παραβολές:

Α) Των δέκα παρθένων που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία.

Β) Των Ταλάντων που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και να καλλιεργούμε και να αυξάνουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη (Μεγάλη Τρίτη βράδυ)

Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στην αμαρτωλή γυναίκα που άλειψε τα πόδια του Κυρίου με μύρο και συγχωρέθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη στον Κύριο. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο (δοξαστικό) της Υμνογράφου Μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ)

Την Μεγάλη Πέμπτη γιορτάζουμε 4 γεγονότα:

Α) Τον Ιερό Νιπτήρα, το πλύσιμο δηλαδή των ποδιών των μαθητών απ’ τον Κύριο, δείχνοντας την ταπεινότητα που πρέπει να έχει κάθε Χριστιανός.

Β) Τον Μυστικό Δείπνο δηλαδή την πρώτη τέλεση και τη παράδοση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας στους πιστούς.

Γ) Την προσευχή του Κυρίου, στο όρος των Ελαιών και

Δ) Την προδοσία του Ιούδα, δηλαδή την αρχή του Πάθους του Κυρίου.

Μεγάλη Παρασκευή (Μεγάλη Τετάρτη βράδυ)

Την Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την κορύφωση του Θείου δράματος. Τελείται η «Ακολουθία των Παθών» και  βιώνουμε τα σωτήρια και φρικτά Πάθη του Κυρίου και Θεού μας. Δηλαδή:

Α) Τα πτυσίματα

Β) Τα μαστιγώματα

Γ) Τις κοροϊδίες

Δ) Τους εξευτελισμούς

Ε) τα χτυπήματα

Στ) το αγκάθινο στεφάνι και κυρίως την

Ζ) Σταύρωση και

Η) τον θάνατο του Χριστού.

Μεγάλο Σάββατο (Μεγάλη Παρασκευή πρωί και βράδυ)

Το μεγάλο Σάββατο το πρωί γιορτάζουμε:

Α) την Ταφή του Κυρίου και

Β) την κάθοδο Του στον Άδη όπου κήρυξε σε όλους τους νεκρούς. Έτσι Μεγάλη Παρασκευή πρωί τελούνται οι εξής ακολουθίες: Ακολουθία των Μεγάλων Ωρών και στις 12:00 το μεσημέρι την Αποκαθήλωση, δηλαδή την Ταφή του Κυρίου απ’ τον Ιωσήφ τον Αριμαθαίας και τον Νικόδημο τον Φαρισαίο, μέλος του Μ. Συμβουλίου και κρυφό μαθητή του Κυρίου ενώ το βράδυ ψάλλονται τα Εγκώμια και περιφέρουμε τον Επιτάφιο.

Κυριακή του Πάσχα (Μ. Σάββατο πρωί και νύχτα από τις 12:00 π.μ.)

Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί έχουμε τη λεγόμενη «1^η Ανάσταση» δηλαδή το προσανάκουσμα της Ανάστασης που μεταδίδουν οι ύμνοι και της προσμονής της λυτρώσεως όλης της κτίσεως απ’ τη φθορά και το θάνατο.

Το Μεγάλο Σάββατο (στις 12 το βράδυ προς την Κυριακή) έχουμε τη ζωηφόρο Ανάσταση του Κυρίου, την ήττα του θανάτου και της φθοράς και την αφή του Αγίου Φωτός στον κόσμο απ’ τον Πανάγιο Τάφο.

Κυριακή του Πάσχα στις 11:00 π.μ. ή το απόγευμα, τελείται ο «Εσπερινός της Αγάπης» όπου σε πολλές γλώσσες διαβάζεται το Ιερό Ευαγγέλιο και διατρανώνεται παγκοσμίως η νίκη του θανάτου και η εποχή της Καινούργιας Διαθήκης, της χαράς και της Αναστάσιμης Ελπίδας.

Πηγή: ίντερνετ

 

Πάσχα Βικιπαίδεια el.wikipedia.org/wiki/Πάσχα

 

Μεγάλη Εβδομάδα www.oodegr.com/…/M.Bdomada1.htm)

Η Τρίτη Κυριακή των Νηστειών ονομάζεται «Κυριακή της Σταυροπροσκύνησης».

Την ημέρα αυτή τιμάται και προσκυνείται ο Σταυρός του Κυρίου προς ενίσχυση των πιστών και ψάλλεται:

« Σώσον Κύριε τον λαόν σου και ευλόγησων την κληρονομίαν σου, νίκαι τοις Βασιλεύσι κατα βαρβάρων δωρούμενος και σον φυλάττων, δια του Σταυρού σου πολίτευμα»

Μετά από τη μεγάλη Δοξολογία στον όρθρο, ο Σταυρός μεταφέρεται σε μια σεμνή πομπή στο κέντρο του ναού και παραμένει εκεί όλη την υπόλοιπη εβδομάδα, οπότε στο τέλος κάθε ακολουθίας γίνεται προσκύνηση του Σταυρού.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το σχήμα του Σταυρού, που κυριαρχεί στην υμνολογία αυτής της Κυριακής, παρουσιάζεται όχι μέσα στα πλαίσια του πόνου, αλλά της νίκης και της χαράς. Βρισκόμαστε στο μέσο της Μεγάλης Σαρακοστής. Από τη μία πλευρά η φυσική και πνευματική προσπάθεια, αν είναι συστηματική και συνεχής, αρχίζει να μας γίνεται αισθητή, το φόρτωμα να γίνεται πιο βαρύ, η κόπωση πιο φανερή. Έχουμε ανάγκη από βοήθεια και ενθάρρυνση. Από την άλλη πλευρά, αφού αντέξουμε αυτή τη κόπωση και έχουμε κυριαρχήσει στο πνεύμα μας μέχρι αυτό το σημείο, αρχίζουμε να βλέπουμε το τέλος της πορείας μας και η ακτινοβολία του Πάσχα γίνεται πιο έντονη. Η Σαρακοστή είναι η σταύρωση του εαυτού μας, είναι η εμπειρία – περιορισμένη βέβαια – που αποκομίζουμε από την εντολή του Χριστού που ακούγεται στο ευαγγελικό ανάγνωσμα αυτής της Κυριακής: «όποιος θέλει να με ακολουθεί, ας απαρνηθεί τον εαυτό του ας σηκώσει το σταυρό του, και έτσι ας με ακολουθεί.»

Εθιμικά, ο ιερέας μοιράζει κλαδάκια δενδρολίβανου στους πιστούς για ευλογία .

Καμπούρογλου Ιωάννης

=

Ἀπολυτίκιον Τῆς Ἁγίας

 

Ἦχος α’

 

Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασαμένη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ ἀθλοφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

H Αγία Παρασκευή γεννήθηκε, μετά από πολλά χρόνια θερμής προσευχής, σε ένα προάστιο της Ρώμης επί Αυτοκρατορίας Αδριανού. Γονείς της ήταν ο Αγαθόνικος και η Πολιτεία, που ήταν θεοσεβούμενοι Χριστιανοί και οικονομικά εύποροι και αποφάσισαν να της δώσουν το όνομα της ημέρας που γεννήθηκε.

Η ανατροφή της από μικρή ηλικία έγινε με βάση Χριστιανικά πρότυπα. Σε ηλικία 20 ετών, η Αγία Παρασκευή έχασε τον πατέρα της. Πλέον ήταν μόνη και με αρκετά χρήματα ώστε να πραγματοποιήσει το φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό έργο που επιθυμούσε. Έτσι δίνει όλη της την περιουσία σε φτωχούς και αφιερώνει το χρόνο της στην ανακούφιση των ασθενών. Δίνεται ολοκληρωτικά στην ιεραποστολή, διδάσκει σε σπίτια γυναίκες, μικρά παιδιά, διακονεί αδυνάτους, σπεύδει για τις ανάγκες τις εκκλησίας της Ρώμης.

Οι δραστηριότητες της έφτασαν στα αυτιά του Αυτοκράτορα Αντωνίνου  με αποτέλεσμα να οδηγηθεί ενώπιόν του. Η σύνεσή της, το θάρρος της και η διαύγεια πνεύματος έγιναν αντιληπτά από τον αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος δεν ήθελε να εφαρμόσει τα μέτρα του Ρωμαϊκού νόμου σε βάρος της, όπως ορίζονταν για τους Χριστιανούς.

Τελικά συνελήφθηκε και βασανίστηκε σκληρά . Όταν την έριξαν σε ένα καζάνι με καυτό λάδι παρέμεινε ανέπαφη. Ο αυτοκράτορας θέλησε να το διαπιστώσει ο ίδιος και βλάφτηκαν τα μάτια του. Η Αγία Παρασκευή τον θεράπευσε και έτσι μέχρι σήμερα θεωρείται προστάτιδα των ματιών. Πέθανε, όταν ο Ταράσιος επί αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου την αποκεφάλισε. Η μνήμη της γιορτάζεται στις 26 Ιουλίου.

Η Αγία Παρασκευή είναι η προστάτιδα της Χαλκίδας και τιμάται πανηγυρικά κάθε χρόνο στις 26 Ιουλίου.

Ο ναός της Αγίας Παρασκευής είναι ένα σημαντικό βυζαντινό μνημείο. Είναι τρίκλιτη Βασιλική του 5ου ή 8ου αιώνα. με ξύλινη, δίρριχτη στέγη στο υπερυψωμένο κεντρικό κλίτος. Σήμερα έχει 40 μ. μήκος, 22 μ. πλάτος, και 21 μ. ύψος, ενώ κατά την αρχική της φάση φαίνεται ότι ξεπερνούσε τα 50 μ. μήκος.

Ιστορία – Παράδοση:

Η εκκλησία φέρεται να είναι κτισμένη πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού αφιερωμένου στο Δία.

Ο ναός αρχικά αφιερώθηκε στην Παναγία την Περίβλεπτο, αφιέρωση εμπνευσμένη από ανάγλυφο της Θεοτόκου, το οποίο σήμερα είναι εντοιχισμένο στο βόρειο παρεκκλήσι. Κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας (1204-1566), ο ναός ανακαινίστηκε σύμφωνα με τα δυτικά πρότυπα και παραχωρήθηκε στο λατίνο επίσκοπο της περιοχής.
Μετά την άλωση της Χαλκίδας από τους Τούρκους (1470), ο ναός μετατράπηκε σε μουσουλμανικό τέμενος, προστέθηκε μιναρές και τα πάντα σκεπάστηκαν με ασβέστη. Τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας χρησιμοποιήθηκε ως αποθήκη, στάβλος και αμαξοστάσιο.
Μετά την απελευθέρωση της πόλης αφιερώθηκε στην Αγία Παρασκευή. Ένας σεισμός το 1854 είχε ως αποτέλεσμα την κατάρρευση της δυτικής όψης. Σε σεισμό του 1884, κατέρρευσε το κωδωνοστάσιο, το πάνω τμήμα του οποίου ξαναχτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Αναστάσιο Ορλάνδο.

Από όλες αυτές τις παρεμβάσεις δεν έμεινε ανέγγιχτο και το εσωτερικό του μνημείου. Οι Φράγκοι, οι Οθωμανοί, ο εγκέλαδος και ο νεοκλασικισμός άφησαν ανεξίτηλα τα σημάδια τους στον 1.500 χρόνων ναό, χωρίς όμως να του αφαιρέσουν την παλαιοχριστιανική του ταυτότητα.

Η Αγία Παρασκευή είναι σαν ένα λεύκωμα που ο καθένας άφησε την «υπογραφή» του. Οι Βυζαντινοί, οι Φράγκοι, οι Τούρκοι, οι παππούδες των παππούδων μας ακόμη και η γενιά μας, πρόσθεσαν, αφαίρεσαν, διακόσμησαν ή βεβήλωσαν κάποιο κομμάτι του ναού.
Από το 1928, μέχρι σήμερα ο ναός έχει υποστεί ελάχιστες τροποποιήσεις. Την τελευταία δεκαετία γίνονται εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης, από την 1η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.

Εμπορική πανήγυρη της Αγίας Παρασκευής:

Με αφορμή τη γιορτή της πολιούχου της Χαλκίδας, Αγίας Παρασκευής, πραγματοποιείται εμπορική πανήγυρη κάθε χρόνο η οποία διαρκεί από τις 26 έως τις 31 Ιουλίου.

Η πανήγυρη καθιερώθηκε με βασιλικό διάταγμα της 9ης Ιανουαρίου 1864. Αρχικά γινόταν στο χώρο της πλατείας της εβδομαδιαίας αγοράς, όπου στήνονταν πρόχειρα παραπήγματα για να φιλοξενήσουν τους εμπόρους, ενώ σήμερα γίνεται στην περιοχή του Πάρκου του Λαού της Χαλκίδας.

Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας

Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας είναι σχετικά νέα. Θεμελιώθηκε το 1978 όταν Μητροπολίτης Χαλκίδας ήταν ο Χρισόστομος ο Α΄ στο λόφο του Αγίου Μάρκου που υπάρχει κοντά στη Χαλκίδα. Εδώ προγενέστερα υπήρχε ένα μικρό εκκλησάκι της Αγίας Μαρίνας το οποίο είχε χτιστεί από τους ντόπιους κατοίκους γύρω στο 1970. Έτσι ο λόφος μετονομάστηκε σε λόφο Αγίας  Μαρίνας. Τα εγκαίνια του ναού έγιναν το Νοέμβριο του 2004 και πρώτος ιερέας του ήταν ο πατήρ Γεώργιος Αναστασίου.

Στην αρχή ο ναός αποτελούσε παρεκκλήσι του ναού της Αγίας Παρασκευής, αλλά αργότερα με την ανάπτυξη του γύρω οικισμού μετατράπηκε σε ενορία. Εδώ βρίσκεται και το παρεκκλήσι του Ευαγγελιστού Μάρκου που ολοκληρώθηκε το 2009.

Το 2002 ξεκίνησε η αγιογραφία η οποία δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, καθώς μένει η αγιογράφηση του τέμπλου. Οι υπεύθυνοι του Ναού ελπίζουν ότι μέσα στο 2013 θα έχει ολοκληρωθεί.

Εργασία Μαρίνος Μαρινάκης