2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

Ένα παιδί ηλικίας 19 μεγάλωνε με την μητέρα του, την αδερφή του και τον πατριό του. Κάτω από το σπίτι τους είχε τον δικό του χώρο όπου εκεί πήγαινε με την κοπέλα του που ήταν από τα 15 μαζί και καμιά φορά με τους φίλους του. Ο πατέρας του δεν τον είχε δει ποτέ, ούτε εκείνον ούτε και την αδερφή του. Ένα καλοκαιρινό πρωί έπαιρνε την κοπέλα του τηλέφωνο για να την αποχαιρετήσει που θα έφευγε για διακοπές. Εκείνη όμως άφαντη. Την έψαξε παντού, ρωτούσε τους πάντες, μέχρι και στο σπίτι της πήγε. Η κοπέλα πουθενά. Θα έφευγαν το βράδυ και ήθελε να την δει τόσο πολύ. Το μεσημέρι η κοπέλα αυτή είδε τις τόσες κλήσεις που τις είχε κάνει το αγόρι και αποφάσισε να τον πάρει τηλέφωνο. Το αγόρι σαν τρελός το σήκωσε και του είπε πως θέλει να συναντηθούν. Εκείνος την άκουγε και ήξερε τι ήθελε περίπου να του πει, έτσι έγραψε ένα γράμμα στην μητέρα του και στην αδερφή του και είπε πως θα βγει για λίγο. Τελικά δεν πήγαν διακοπές. Δεν ήθελε κανείς τους. Είχαν φαίνεται το κακό προαίσθημα. Τ αγόρι συναντήθηκε με την κοπέλα εκείνη τον αγκάλιασε σφιχτά όπως και εκείνος. Της είπε πως ποτέ δεν τον είχε αγκαλιάσει έτσι. Η κοπέλα έκλαιγε με λυγμούς και το αγόρι δεν ήξερε τι να κάνει,προσπάθησε να την βοηθήσει όμως μάταια. Το κορίτσι λοιπόν του είπε πως δεν μπορεί άλλο να έχει τόσο πίεση από τους δικούς της δεν ήθελε να του το πει, γιατί τον αγάπαγε όμως δεν μπορούσε να το κρατάει άλλο μέσα της. Αυτός έφυγε τρέχοντας σαν τρελός, το κορίτσι τον ακολουθούσε, έπεσε, χτύπησε… το αγόρι όμως με δάκρυα και πόνο στην καρδιά έτρεξε χωρίς να δει πως η κοπέλα είχε χτυπήσει. Εκείνη του φώναζε όμως ήταν πολύ αργά. Πέρασαν δύο μέρες και δεν είχαν μιλήσει καθόλου. Η κοπέλα έβριζε τους γονείς της γιατί έχασε αυτόν που τόσο πολύ αγαπούσε. Το αγόρι έμεινε μόνος του. Ώσπου ένα πρωί είπε να βάλει τέλος στη ζωή του. Άφησε τα γράμματα στο δωμάτιο του και έφυγε. Είπε πώς δεν θα αργήσει, όμως δεν γύρισε καθόλου στο σπίτι του. Όλοι τον έψαχναν. Το κορίτσι μόλις το έμαθε άνοιξε το κινητό της να μάθει περισσότερα. Είχε ένα μήνυμα από εκείνον που της έλεγε πως όταν ανοίξει το κινητό της να πάει στο μέρος που φιλήθηκαν για πρώτη φορά. Εκείνη έτρεξε γρήγορα κοντά του. Τον είδε πεθαμένο. Άρχισε να ουρλιάζει, έπαιρνε τηλέφωνα μέχρι που τον φίλαγε έστω και νεκρό. Όλοι είχαν πάει στην κηδεία του. Ο πατριός του δεν έφευγε από το μνήμα. Η κοπέλα συνέχεια λιποθυμούσε. Δεν το άντεξε. Ήθελε να σκοτώσει τους γονείς της. Τρελάθηκε. Η μάνα του δεν άντεξε για πολύ και μετά από 1 χρόνο πέθανε. Την κοπέλα την έκλεισαν σε ένα ψυχιατρείο όμως εκείνη δεν άντεξε τον θάνατο του αγοριού της και πέθανε και εκείνη από υπερβολική δόση ασπιρινών. Όλοι έκλαιγαν για τις 3 ψυχές που έφυγαν άδικα.

Για αυτό καλό θα ήταν να μην πιέζουν οι γονείς τόσο πολύ τα παιδιά τους. Όλα με όριο. γιατί χάνονται πολλές ζωές. Είναι μια αληθινή ιστορία που έγινε στη Θεσσαλονίκη. Συγκλόνισε πολλούς ανθρώπους και το σχολείο των δυο παιδιών άνοιξε μετά από δυο μήνες, όλοι έκλαιγαν για το χαμό τους.                                                              Γιάννα Ρήγου Β2

Υλικά

100 φύλα κρούστας

500γρ καρύδια (τριμμένα)

50γρ ζάχαρη

30γρ φρυγανιά τριμμένη

βούτυρο για πασπάλισμα

κανέλα προαιρετικά για την γέμιση

Σιρόπι

300γρ ζάχαρη

200γρ νερό

ξύσμα λεμονιού

Εκτέλεση

Λιώνουμε το βούτυρο και το αφήνουμε στην άκρη να κρυώσει, βάζουμε τα καρύδια, την ζάχαρη και την φρυγανιά σε ένα μπολ τα ανακατεύουμε μέχρι να γίνει ένα ενιαίο μείγμα. Στη συνέχεια παίρνουμε ένα ταψί και το βουτυρώνουμε, βάζουμε πάνω σε αυτό το πρώτο φύλλο και βουτυρώνουμε, αυτή τη διαδικασία την κάνουμε για τα πρώτα πέντε φύλλα. Μετά προσθέτουμε το μείγμα και ακολουθούμε την διαδικασία για τα υπόλοιπα φύλλα. Αφού τελειώσουμε όλη την διαδικασία σε κομμάτια της αρέσκειας μας και το βάζουμε για ½ ώρα στην κατάψυξη. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς και το ψήνουμε για περίπου μία ώρα και το σιροπιάζουμε ζεστό.

Παναγιώτης Μάριος Δαχρετσής

Ο Apple I ήταν ένας πρώιμος προσωπικός υπολογιστής, και σχεδιάστηκε από τον Στήβεν Βόζνιακ αρχικά για προσωπική του χρήση. Ο φίλος του Βόζνιακ, Στηβ Τζομπς είχε την ιδέα να πουλήσει τον υπολογιστή. Πουλήθηκε σαν το πρώτο προϊόν της εταιρίας Apple ξεκινώντας από τον Απρίλιο του 1976

Η τιμή του πώλησης ήταν 666.66$. Παρήχθησαν περίπου 200 μονάδες. Σε αντίθεση με άλλους υπολογιστές για ερασιτέχνες που κυκλοφορούσαν και πωλούνταν σαν κιτ συναρμολόγησης, ο Apple I ήταν μια έτοιμη συναρμολογημένη ηλεκτρική πλακέτα που περιείχε περίπου 30 τσιπς . Παρόλα αυτά για να γίνει λειτουργικός ο υπολογιστής απαιτούνταν ένα κουτί, μονάδα παροχής ρεύματος, πληκτρολόγια και μια οθόνη. Μια προαιρετική πλακέτα που παρείχε διασύνδεση με κασετόφωνο για εξωτερική αποθήκευση δεδομένων διατέθηκε αργότερα στο κόστος των 75$.

Ο Apple I θεωρείται από μια μερίδα ειδικών σαν ο πρώτος προσωπικός υπολογιστής που πουλήθηκε σε πλήρως συναρμολογημένη μορφή, αλλά άλλοι θεωρούν ότι αυτός ο τίτλος ανήκει δίκαια σε άλλα μηχανήματα όπως ο Datapoint 2200.

Αυτό που διέκρινε τον Apple I ήταν η δυνατότητα του να συνδεθεί με πληκτρολόγιο και οθόνη υπολογιστή. Ανταγωνιστικές μηχανές όπως ο Altair 8800 προγραμματίζονταν με ενσωματωμένους διακόπτες στο μπροστινό μέρος του κουτιού και φωτεινές ενδείξεις (LEDs), χρησιμοποιούνταν για έξοδο, και χρειαζόταν να προστεθεί ειδικό υλικό προκειμένου να μπορούν να συνδεθούν με πληκτρολόγιο και οθόνη. Αυτό το χαρακτηριστικό του Apple I τον έκανε έναν καινοτόμο προσωπικό υπολογιστή για την εποχή του, παρά την απουσία γραφικών και ηχητικών δυνατοτήτων. Διακόπηκε η παραγωγή του τον Μάρτιο του 1977 όταν αντικαταστάθηκε από τον Apple II.

Την χρονική περίοδο του 2005 υπολογίζονταν ότι 30 με 50 Apple I υπήρχαν, καθιστώντας τα συλλεκτικό κομμάτι. Σύμφωνα με αναφορές σε δημοπρασία του 1999 ένας Apple I πουλήθηκε για 50.000$ αν και η πιο τυπική τιμή είναι κοντά στα 15.000$. Ένα συμβατός στο λογισμικό κλώνος του Apple I (Replica I)κατασκευάστηκε με σύγχρονα υλικά και διατέθηκε στο εμπόριο το 2003 στην τιμή των 200$.

 Μαριαλένα Κατσούλα, Γ1