«Το Σουφλί εκτός από τον τίτλο της «πόλης του μεταξιού» φέρει και έναν άλλο εξίσου σημαντικό τίτλο, ο οποίος συνδέεται εδώ και χρόνια με την ιστορία αυτού του τόπου. Είναι ο τίτλος «Δασκαλοχώρι» όπως συνήθιζαν να λένε οι παλαιότεροι, ένας τίτλος που όπως προκύπτει μέσα από το πέρας όλων αυτών τω χρόνων, κάθε άλλο παρά τυχαία δόθηκε στο Σουφλί. Άλλωστε όπως γνωρίζουμε η προσφορά των παλαιών δασκάλων και εκπαιδευτικών του Σουφλίου ήτανε κάτι περισσότερο από μεγάλη, καθώς η ζωή τους, εκτός από την φιλεκπαιδευτική τους δραστηριότητα συνδέθηκε και με ένα βαθύ πολιτιστικό έργο. Ένα έργο που αν και πραγματοποιήθηκε κυρίως στο δεύτερο μισό του 19ου και στο πρώτο μισό του 20ου αιώνα, ωστόσο το αντίκτυπο του στο σημερινό πολιτιστικό γίγνεσθαι είναι κάτι περισσότερο από εμφανές. Αν και οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνταν εκείνη την περίοδο στερούνταν τις σύγχρονες μεθόδους της παιδαγωγικής, και αντιθέτως χαρακτηριζόταν από μία ιδιαίτερη αυστηρότητα προς τους μαθητές, ωστόσο οι διδάσκαλοι αυτοί στάθηκαν στο σύνολο τους αντάξιοι της ιστορικής στιγμής που ζούσε τότε η Ελλάδα. Και αυτό διότι με την ένθερμη διδασκαλία τους αλλά και την προσήλωση τους στα ηθικά διδάγματα του Ελληνισμού διατήρησαν στα δύσκολα εκείνα χρόνια υψηλό το εθνικό φρόνημα των παιδιών της χώρας, και συνάμα έβαλαν τις βάσεις για ένα συμπαγή μορφωτικό και πνευματικό υπόστρωμα που αποτέλεσε την αρχή της πνευματικής άνθησης στην πόλη του Σουφλίου τα επόμενα χρόνια».

Ζήσης Φυλλαρίδης «Η Εκπαιδευτική Ιστορία του Σουφλίου: Το Σουφλί ως δασκαλοχώρι 1860 – 1960»

Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να παρουσιάσουμε με λίγες λέξεις όσα στοιχεία έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου για μερικούς από τους σπουδαίους Πνευματικούς ανθρώπους – Δασκάλους του.

Βασιλείου Μόσχος ή Στραβοδούλης
Ο γνωστός ως δάσκαλος Μόσχος υπηρέτησε στην Αστική Σχολή Σουφλίου επί 40 χρόνια, από το 1865 μέχρι το 1905. Υπήρξε ο πρώτος Σουφλιώτης δάσκαλος στο Σουφλί. Διετέλεσε επί σειρά ετών Διευθυντής. Για την προσφορά του στην εκπαίδευση, οδός της πόλεως φέρει το όνομά του.

Κωνσταντίνος Γ. Κουρτίδης
Διδάσκαλος, ιατρός, πολιτευτής και ιστοριογράφος της Θράκης.
Γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1870. Τελείωσε το Γυμνάσιο Αδριανουπόλεως το 1888. Φοίτησε για ένα έτος στη Φιλοσοφική Σχολή του Εθνικού Πανεπιστημίου. Δίδαξε για ένα έτος στην πατρίδα του. Διετέλεσε για πέντε χρόνια σχολάρχης των εκπαιδευτηρίων Σουφλίου. Στη συνέχεια γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή Αθηνών το 1895. Αναγορεύτηκε αριστούχος διδάκτωρ της Ιατρικής το 1899. Ως ιατρός υπηρέτησε δύο χρόνια στην υγειονομική υπηρεσία Αιγύπτου, όπου βραβεύτηκε για την εργασία του περί χολέρας στο Λοιμοκαθαρτήριο του Σινά, από το Υγειονομικό Συμβούλιο της Αιγύπτου. Χρημάτισε επαρχιακός στην Τουρκία, τρία έτη στη Βουλγαρία και δύο στη Θεσσαλονίκη και την Καβάλα ως υγειονομικός γιατρός κατά το 1914-1915.
Μετά την απελευθέρωση της Θράκης χρημάτισε βουλευτής στην Γ’ και Δ’ Εθνοσυνέλευση. Χρημάτισε επίσης Υπουργός Γεν. Διοικητής Θράκης από το Σεπτέμβριο του 1924 μέχρι τον Ιούλιο του 1925. Ως λογογράφος εισήγαγε το χρονογράφημα στην Τουρκία και θεωρείται πατέρας του χρονογραφήματος και του διηγήματος στην Τουρκία, αρχίζοντας από τη «Νέα Αλήθεια».
Εξέδωσε τα «Άπαντα» σε δύο μικρά τεύχη και τα «Θρακικά» επιτομή της αρχαίας Θράκης, ενώ ασχολήθηκε και με τη λαογραφία . Ήταν γλωσσομαθής. Γνώριζε την Γαλλική Βουλγαρική, Τουρκική και Αραβική γλώσσα. Απεβίωσε το 1944 .

Νεόφυτος Παπαναστασίου

“Ο Νεόφυτος ήρθε στη ζωή μέσα από μία φτωχή αλλά βαθειά θρησκευόμενη οικογένεια, το 1882 στο Σουφλί. Ήταν απόφοιτος του περίφημου για την εποχή Γυμνασίου Αδριανουπόλεως, όπου έλαβε το πτυχίο του δασκάλου, ενώ στη συνέχεια δίδαξε σε σχολεία της Ανατολικής Θράκης. Όμως η ανησυχία του πνεύματος του δεν θα του επέτρεπε να συνεχίσει για πολύ αυτήν την τυπική για τα πρότυπα του δραστηριότητα. Ακολούθησε μία περεταίρω ακαδημαϊκή πορεία, την οποία ξεκίνησε   με τις σπουδές του στην Θεολογική Σχολή Αθηνών όπου αναγορεύτηκε διδάκτωρ. Στη συνέχεια μετέβη με υποτροφία στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου όπου και εκεί ολοκλήρωσε τις σπουδές του με επιτυχία…”

Ζήσης Φυλλαρίδης

Σεϊτανίδης Δημήτριος
Γεννήθηκε στο Σουφλί το 1894. Απόφοιτος Γυμνασίου Αδριανουπόλεως. Φοίτησε στο Γ. Φροντιστήριο Θεσσαλονίκης κατά το σχολικό έτος 1927 – 1928. Το σχολικό έτος 1929 – 1930 μετατέθηκε ως διευθυντής στο Γ΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Το Σεπτέμβριο του 1930 μετατέθηκε στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Το Σεπτέμβριο του 1938 αναλαμβάνει καθήκοντα διευθυντή στο συγκεκριμένο σχολείο κατόπιν αποφάσεως του Εποπτικού Συμβουλίου. Διετέλεσε και Δήμαρχος Σουφλίου με σημαντική δράση.

 

Κιρκινέζης Νικόλαος
Σουφλιώτης. Υπηρέτησε από 01-01-1920 έως 30-06-1921 στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου, μετατεθείς από το Α΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Επανήλθε από 24-12-1928 έως 27-11-1937 οπότε και απεβίωσε ως Διευθυντής του Β΄ Δημοτικού Σχολείου.

Γκιρτζής Χρήστος
Σουφλιώτης. Απόφοιτος του Γυμνασίου Αδριανουπόλεως. Αποσπάστηκε από τη Δυτική Μακεδονία όπου υπηρετούσε, στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου το 1920 και υπηρέτησε σ’ αυτό μέχρι το Φεβρουάριο του 1924. Κατόπιν μετατέθηκε στο Δ΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Από εκεί μετατέθηκε στο Α΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου και το 1947 στην Αθήνα, όπου και απεβίωσε το 1952.

 

Αντώνογλου Χρήστος
Σουφλιώτης. Διορίστηκε στην αρχή ως δάσκαλος της Αστικής Σχολής Σουφλίου στα 1913 – 1914. Με το διωγμό των Βουλγάρων έφυγε και τοποθετήθηκε ως δάσκαλος στο χωριό Γορνίτσοβον της Δυτικής Μακεδονίας. Μετά την απελευθέρωση, το 1920 διατάχθηκε να επανέλθει στο Σουφλί και τοποθετήθηκε ως δάσκαλος στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Επί της διευθύνσεώς του ανεγέρθηκε το Β΄ Δημοτικό Σχολείο επί των παλαιών θεμελίων της Αστικής Σχολής, επί τη βάσει σχεδίου του Υπουργείο Παιδείας και του τότε Υπουργού κ. Γεωργίου Παπανδρέου. Το 1924 αναλαμβάνει τη διεύθυνση του συγκεκριμένου σχολείου μέχρι το 1930 όπου και μετατέθηκε ως διευθυντής στο Γ΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Εκεί υπηρέτησε μέχρι το 1952 οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.

Ζηκίδης Γεώργιος
Σουφλιώτης. Γεννήθηκε το 1895. Αποσπάστηκε στις 15-06-1920 από το Γ΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Οριστικά τοποθετήθηκε σ’ αυτό στις αρχές του σχολικού έτους 1930 – 1931. Αποχώρησε λόγο συνταξιοδότησης το 1953.

 

Τερζούδης Λεωνίδας
Γεννήθηκε στο Σουφλί το 1910. Φοίτησε στο Γυμνάσιο Σουφλίου και στο τριτάξιο Διδασκαλείο Αλεξανδρούπολης. Το 1928 διορίστηκε δάσκαλος στο Δωρικό Αλεξανδρούπολης. Το σχολικό έτος 1929-30 μετατέθηκε στο 1/τάξιο Δημοτικό Σχολείο Λυκόφης Σουφλίου. Το 1930 μετατέθηκε στο Γ΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου στο οποίο υπηρέτησε μέχρι το 1938 όπου και μετατέθηκε στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Υπηρέτησε σε αυτό μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας του. Διετέλεσε διευθυντής του κατά τα έτη 1954 – 1964. Διετέλεσε επίσης αναπληρωτής επιθεωρητού του Δ.Σ. Διδυμοτείχου επί 6μηνο. Αποχώρησε από την υπηρεσία την 23η Φεβρουαρίου 1965 με το βαθμό διευθυντού Β΄. Η παρουσία του στο Σουφλί ήταν έντονη από την οργάνωση και συμμετοχή σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Έργο του τα «Λαογραφικά Σουφλίου».

Γλύστρα – Τόγκα Σταματία
Γεννήθηκε στο Σουφλί. Σπούδασε στο τριτάξιο Διδασκαλείο Αλεξανδρούπολης και διορίστηκε το 1930 στο 4/τάξιο Δημοτικό Σχολείο Λευκίμης Σουφλίου. Το 1931 μετατέθηκε στο 1/τάξιο Δ΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου. Εκεί υπηρέτησε μέχρι το 1944, οπότε και μετατέθηκε στο Β΄ Δημοτικό Σχολείο Σουφλίου όπου και υπηρέτησε μέχρι το τέλος της σταδιοδρομίας της. Διετέλεσε διευθύντρια του συγκεκριμένου σχολείου κατά τα έτη 1964 – 1966. Αποχώρησε από την υπηρεσία τον Ιούλιο του 1966 με το βαθμό του Διευθυντή Β΄ και ως επίτιμος διευθύντρια του Β΄ Δημοτικού Σχολείου Σουφλίου. Υπήρξε επίσης Πρόεδρος του Σ.Ε.Ο. και της «Φανέλλας του Στρατιώτη». Για την προσφορά της της απονεμήθηκε ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΦΑΝΕΛΛΑΣ.

 

Αραμπατζή Ζαφειρώ