Η ανάγνωση λογοτεχνικών βιβλίων στο σχολείο αποτελεί πολύτιμο δώρο για τα παιδιά, καθώς καλλιεργεί τη φαντασία, τον λόγο και τη συναισθηματική τους νοημοσύνη. Μέσα από τις ιστορίες, οι μαθητές έρχονται σε επαφή με αξίες όπως η καλοσύνη, η αλληλεγγύη και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα, μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν συναισθήματα και αναπτύσσουν την ενσυναίσθησή τους. Ιδιαίτερα όταν η ανάγνωση γίνεται ζωντανά, μέσα στην τάξη και σε κλίμα συνεργασίας, το βιβλίο μετατρέπεται σε εμπειρία που ενώνει, συγκινεί και αφήνει βαθύ αποτύπωμα στη μνήμη και την καρδιά των παιδιών.

Στο πλαίσιο δράσεων της Σχολικής Βιβλιοθήκης, πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας η ανάγνωση του διηγήματος «Γουτού Γουπατού» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη. Πρόκειται για ένα κείμενο που με αφορμή τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς αναδεικνύει διαχρονικές αξίες, όπως η καλοσύνη, η δικαιοσύνη και ο σεβασμός στη διαφορετικότητα.

Το παραμύθι αφηγείται την ιστορία δύο ομάδων παιδιών σε μια επαρχιακή πόλη, πολλά χρόνια πριν,που γυρίζουν στις γειτονιές λέγοντας τα κάλαντα της Πρωτοχρονιάς. Η μία ομάδα εκδηλώνει επιθετική συμπεριφορά, επιχειρώντας να αφαιρέσει τα χρήματα που έχουν συγκεντρώσει τα παιδιά της άλλης ομάδας. Τη στιγμή της αδικίας, καθοριστικό ρόλο παίζει η παρουσία του Μανολιού, ενός παιδιού διαφορετικού, με κινητικά και όχι μόνο προβλήματα, ο οποίος όμως διαθέτει μεγάλη δύναμη ψυχής και καρδιάς. Με το θάρρος και την αποφασιστικότητά του, προστατεύει τους φίλους του και αποδεικνύει ότι η πραγματική δύναμη δε βρίσκεται στο σώμα αλλά στην ψυχή.

Την ανάγνωση – παρουσίαση  πραγματοποίησε η δασκάλα του τμήματος Ε2, κ. Χαρά Παπαδήμου, με τη συμμετοχή των μαθητών και μαθητριών του τμήματος, Το διήγημα παρουσιάστηκε σε 10 τμήματα του σχολείου στη διάρκεια των τελευταίων ημερών. Η δράση αποτέλεσε αφορμή για συζήτηση και προβληματισμό γύρω από τη διαφορετικότητα, την ενσυναίσθηση και τη σημασία της αλληλεγγύης, ενισχύοντας την αγάπη των παιδιών για τη λογοτεχνία και την κοινή ανάγνωση.

Λήψη αρχείου

Η 3^η Δεκεμβρίου έχει θεσπιστεί από τον ΟΗΕ ως μέρα ευαισθητοποίησης απέναντι στα άτομα με αναπηρία. Από ένα σχολείο συμπερίληψης,  αγάπης και αποδοχής, όπως είναι το σχολείο μας, δεν θα μπορούσαν να λείπουν ενημερωτικές και βιωματικές δράσεις,.  Σε συνεργασία με την ψυχολόγο του σχολείου κ. Καρακώστα Αλεξάνδρα και την κοινωνική λειτουργό κ. Μαρία Τσιαντούλη, οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί των Δ1 και Δ2 τμημάτων  του σχολείου μας, συμμετείχαν σε  μια σειρά  δράσεων με σκοπό την ευαισθητοποίηση μας σε θέματα αναπηρίας.

Αρχικά παρουσιάστηκε στους μαθητές βίντεο με απόψεις μικρών παιδιών γύρω από τη ορατή και αόρατη αναπηρία. Ακολούθησε η ανάγνωση του παραμυθιού « Ο Τριγωνοψαρούλης» , που αναδεικνύει τη σημασία της αποδοχής, της διαφορετικότητας και της φιλίας. Μέσα από την ιστορία, τα παιδιά αφού προβληματίστηκαν, συζήτησαν, εκφράστηκαν και κατέληξαν πως κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και πολύτιμος !

Στη συνέχεια, οι μαθητές ζωγράφισαν τον Τριγωνοψαρούλη και έγραψαν το δικό τους μήνυμα, εκφράζοντας σκέψεις και συναισθήματα για τη συμπερίληψη, τον σεβασμό και τη συνεργασία.

Οι ζωγραφιές και τα μηνύματά τους γέμισαν τις σχολικές τους αίθουσες με χρώματα, αισιοδοξία και δυνατά μηνύματα για έναν κόσμο πιο ανοιχτό και υποστηρικτικό για όλους!

Οι μαθητές των Στ1 και Στ2 του σχολείου μας παρακολούθησαν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα «Οργανούληδες» του Ιδρύματος Ωνάση, ένα πρωτότυπο πρόγραμμα αφιερωμένο στην υγεία, τη φροντίδα και τη δωρεά των οργάνων του σώματος. Οι μαθητές μέσα από δημιουργικές δραστηριότητες, διαδραστικό υλικό και παραδείγματα πραγματικών ιστοριών κατανοούν πως μια πράξη προσφοράς μπορεί να χαρίσει ελπίδα και να μεταμορφώσει ζωές. Το πρόγραμμα ενθαρρύνει τον διάλογο, καλλιεργεί την ενσυναίσθηση και συμβάλλει στη διαμόρφωση υπεύθυνων πολιτών.

Την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου οι μαθητές της Τρίτης και της Τετάρτης τάξης, είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν το εργαστήρι κεραμικής ONIRO στη Λάρισα και να γνωρίσουν από κοντά την τέχνη που άνθισε ήδη από τη Γεωμετρική εποχή.

Η κυρία Μαρία Ναβακούδη , κεραμίστρια, μέσα από ένα δίωρο πρόγραμμα βιωματικής μάθησης, βοήθησε τους μαθητές να γνωρίσουν τα χαρακτηριστικά αγγεία της περιόδου και τα ιδιαίτερα μοτίβα που τα διακοσμούσαν.

Στη συνέχεια, δημιούργησαν το δικό τους αγγείο, δουλεύοντας με πηλό και δοκιμάζοντας τεχνικές που χρησιμοποιούσαν και οι αρχαίοι αγγειοπλάστες.

Το πιο εντυπωσιακό μέρος ήταν η γνωριμία τους με τον τροχό, όπου παρακολούθησαν ζωντανά τη διαδικασία διαμόρφωσης ενός αγγείου.

Ήταν μια δημιουργική εμπειρία που έφερε τους μαθητές σε επαφή με την τέχνη και τη χαρά της χειροποίητης δημιουργίας.