Μετά τη φύτευση και την περιποίηση έρχεται η συγκομιδή! Τα μαρουλάκια που παράγουμε στον κήπο μας έχουν εντελώς διαφορετική γεύση και υφή από αυτά που βρίσκουμε στο εμπόριο.
-Κυρία, άρχισαν να μου αρέσουν τα μαρούλια, να φυτέψουμε κι άλλα!
Οι εκπαιδευτικοί: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή, Ντοσίδου Μαρίνα
Σήμερα τιμήσαμε την Πανελλήνια Ημέρα Φιλάθλου μέσα από μια σειρά αθλητικών δράσεων και εκδηλώσεων που είχαν ως στόχο την προώθηση του φίλαθλου πνεύματος, της ευγενούς άμιλλας και της ομαδικής συνεργασίας.
Οι μαθητές μας συμμετείχαν ανά τάξη με ενθουσιασμό σε αγώνες και διασκεδαστικές δραστηριότητες, αναδεικνύοντας τις αθλητικές τους ικανότητες, το ομαδικό τους πνεύμα και τον σεβασμό προς τον συναθλητή τους. Η ημέρα αυτή αποτέλεσε μια μοναδική ευκαιρία για τα παιδιά να κατανοήσουν τη σημασία του αθλητισμού ως μέσου καλλιέργειας αξιών, όπως η συνεργασία, η αλληλεγγύη και η αλληλοϋποστήριξη.
Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες, διαμορφώνουμε μια νέα αθλητική κουλτούρα, βασισμένη στον σεβασμό, το ήθος και το αληθινό φίλαθλο πνεύμα.
Και του χρόνου με υγεία!!!
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της σημαίας από τη Στ’ Δημοτικού παρευρέθηκαν στον εκκλησιασμό και στην αρτοκλασία για την εορτή των Τριών Ιεραρχών στην Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως.
Χρόνια πολλά σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα!!!!
Καθημερινά συνυπάρχουμε και αλληλεπιδρούμε μεταξύ μας. Είναι πάντοτε αρμονική η συνύπαρξή μας; Γιατί μαλώνουμε και θυμώνουμε κάποιες φορές και στεναχωριόμαστε και χαλάμε το παιχνίδι και την παρέα μας; Τι είναι αυτό που μπαίνει ανάμεσά μας και μας απομακρύνει;
Είναι η δύναμη των λέξεων!!!
Κόψαμε δύο φιγούρες και τις απλώσαμε στο πάτωμα. Την πρώτη την ονομάσαμε Αγένιο και τη δεύτερη Ευγένιο. Στον Αγένιο κολλήσαμε τις λέξεις και τις φράσεις που μας ενοχλούν και μας πληγώνουν, ενώ στον Ευγένιο τις λέξεις και τις φράσεις που μας κάνουν να νοιώθουμε καλά, που μας δημιουργούν την αίσθηση της ζεστασιάς και της εμπιστοσύνης.
Στη συζήτηση επάνω κάποιος φώναξε πώς η ιδέα της συμμαθήτριάς του δεν του αρέσει καθόλου. Η μαθήτρια είπε πώς ένιωσε πολύ άσχημα από τον τρόπο που εκφράστηκε ο συμμαθητής της. Με αφορμή αυτή τη συμπεριφορά, που πλήγωσε τη μαθήτρια, όλη η τάξη πρότεινε εκφράσεις με τις οποίες θα μπορούσε ο συμμαθητής της να της απαντήσει χωρίς να την πληγώσει.
Έτσι, έγινε κατανοητό ότι για την αρμονική συνύπαρξη προϋπόθεση είναι ο σεβασμός των άλλων και η τήρηση ηθικού ορίου έναντι όλων. Ό,τι η γλώσσα που χρησιμοποιούμε και ο τρόπος που εκφραζόμαστε παίζουν τον πρώτο ρόλο, αν θέλουμε να είμαστε μια ομάδα δεμένη και να νοιώθουμε εμπιστοσύνη και ασφάλεια μέσα σ’ αυτή.
Όμως δεν είναι πάντα εύκολο να έχουμε αυτοέλεγχο και δυστυχώς όλοι μας λέμε ή δεχόμαστε λόγια και συμπεριφορές που πληγώνουν. Κάποιες φορές το μετανιώνουμε αλλά ντρεπόμαστε να ζητήσουμε συγνώμη ή φοβόμαστε να εκφραστούμε μήπως και ο άλλος σταματήσει να κάνει παρέα μαζί μας.
Μήπως μπορούμε να βρούμε έναν τρόπο να ξεπεράσουμε την ντροπή και το φόβο μας και να κάνουμε ένα βήμα μπροστά για να τα νικήσουμε;
Η απάντηση ήταν το κουτί «Πρώτων Βοηθειών». Όποιος αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα συμπεριφοράς από κάποιον/α συμμαθητή/τριά του ή θέλει να του ζητήσει συγνώμη και ντρέπεται μπορεί να γράφει ένα σημείωμα και να το βάζει στο κουτί «Πρώτων Βοηθειών». Η δασκάλα θα δίνει το σημείωμα να το διαβάζει το παιδί στο οποίο απευθύνεται, ώστε τα δύο παιδιά να μιλήσουν και να ξεπεράσουν το πρόβλημα που έχουν μεταξύ τους.
Η αρχή έγινε άμεσα. Ήταν σαν πρόβα για να μάθουμε πώς θα λειτουργήσει το κουτί «Πρώτων Βοηθειών». Ένα μήνυμα που μπήκε στο κουτί ήταν η παρεξήγηση που έγινε επάνω στο παιχνίδι. Τα παιδιά ήρθαν σε κύκλο να συζητήσουν και να βρουν τους λόγους της παρεξήγησης. Κατέληξαν ότι έπρεπε να βάλουν από την αρχή κανόνες που θα έπρεπε να γνωρίζουν όλοι από την αρχή και να τους ακολουθούν.
Κάναμε καλή αρχή!!!
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Χατζηγιάννη Χρυσούλα, Μαγγλάρη Πασχαλίνα
Ακούμε πολύ συχνά τη φράση « ενεργός πολίτης». Τι σημαίνει η λέξη; ποιος είναι ενεργός πολίτης; Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέραμε και πολλά γι’ αυτή τη φράση:
Ξεκινήσαμε με μια πρόταση, να φτιάξουμε ένα παραμύθι όπου τα ζώα θα αντιμετώπιζαν ένα πρόβλημα. Έτσι….
Μια φορά κι έναν καιρό…..
Ζούσαν σε ένα λόφο διάφορα ζώα . Ο λόφος ήταν το σπίτι τους, και όλα τα ζώα περνούσαν τις μέρες τους ευτυχισμένα. Δεν υπήρχε περίπτωση να τον εγκαταλείψουν ποτέ. Όμως, υπήρχε ένα πρόβλημα: κάθε φορά που έβρεχε πολύ, το νερό κατέβαινε από τον λόφο σαν ποτάμι και πλημμύριζε τις φωλιές τους.
Ποιες ήταν οι επιπτώσεις από τις πλημμύρες στις ζωές τους; Τι έκαναν τα ζώα για να τις αντιμετωπίσουν; Μπορούσε το καθένα να αντιμετωπίσει μόνο του το πρόβλημα; Μπορούσαν να συνεργαστούν; Ήταν εύκολο να συνεργαστούν;
Προβληματιστήκαμε πολύ για να βρούμε λύση στο πρόβλημα των ζώων. Υπήρξαν πολλές προτάσεις.
Στο τέλος διαπιστώσαμε ότι:
αν τα ζώα ήθελαν να εξακολουθούν να μένουν στον τόπο τους, έπρεπε να συνεργαστούν για να βρουν την πιο ικανοποιητική λύση που θα λειτουργούσε για όλους.
Αν ο καθένας προσπαθούσε να επιβάλλει τη δική του γνώμη ποτέ δε θα κατάφερναν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της πλημμύρας.
Αν ο καθένας προστάτευε το δικό του σπίτι χωρίς να νοιάζεται για των άλλων, πάντα θα κατέληγαν στο ίδιο αποτέλεσμα: ΠΛΗΜΜΥΡΑ= ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ!
Η λύση ήταν η συνεργασία. Όμως για να συνεργαστούνε έπρεπε να μάθουν
Με απλά λόγια έπρεπε να συμπεριφερθούν
σαν ενεργοί και υπεύθυνοι πολίτες!!!
Κάναμε τις προτάσεις μας για το πώς έπρεπε να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα τα ζώα και με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης φτιάξαμε το παραμύθι με τίτλο « Ο Λόφος της Φιλίας».
Χωριστήκαμε σε τέσσερις ομάδες για να εικονογραφήσουμε τις τέσσερις σκηνές του παραμυθιού. Έγινε η επισήμανση ότι εφόσον θα δουλέψουμε ομαδικά θα πρέπει να εφαρμόσουμε όσα διαπιστώσαμε προηγουμένως, κατά τη διαδικασία της δημιουργίας του παραμυθιού, δηλαδή ότι στη συνεργασία πρέπει να ακούμε, να περιμένουμε, να δεχόμαστε, να συμμετέχουμε, να σεβόμαστε τον άλλο.
Όταν τελείωσε η διαδικασία της εικονογράφησης, συζητήσαμε κατά πόσο καταφέραμε να εφαρμόσουμε όσα βοηθούν στην αρμονική συνεργασία και κατά πόσο μπορέσαμε να ξεπεράσουμε και με ποιον τρόπο, τις διαφωνίες.
Διαπιστώσαμε ότι η συνεργασία πήγε πάρα πολύ καλά και καταλήξαμε ότι μπορούμε να επεκτείνουμε τη δράση μας καλώντας μαθητές άλλων τάξεων για να τους διηγηθούμε το παραμύθι.
Έτσι το διηγηθήκαμε στους μαθητές της Α΄ και Γ΄ τάξης του σχολείου μας.
Εδώ μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε το παραμύθι.
Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να δείτε τους μαθητές της τάξης να διηγούνται το παραμύθι στους μαθητές της Α΄τάξης.
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Χατζηγιάννη Χρυσούλα, Μαγγλάρη Πασχαλίνα
Αγαπητοί γονείς/κηδεμόνες, σε περίπτωση αναστολής της λειτουργίας του Σχολείου λόγω καιρικών συνθηκών, η εκπαιδευτική διαδικασία , θα πραγματοποιηθεί μέσω τηλεκπαίδευσης.
Σε μία τέτοια περίπτωση :
Ευχαριστούμε για την συνεργασία
Πλησίαζαν τα Χριστούγεννα. Μπορούσαμε να κάνουμε κάτι ως υπεύθυνοι και ενεργοί πολίτες τις μέρες αυτές;
Η πρώτη ιδέα ήρθε από το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων. Μπορούσαμε να τους καλέσουμε στην τάξη μας να φτιάξουμε όλοι μαζί τα χριστουγεννιάτικα στολίδια που θα πουλούσε ο Σύλλογος στο χριστουγεννιάτικο παζάρι για τις ανάγκες του. Έτσι γονείς και μαθητές /μαθήτριες μαζί με τις δασκάλες της τάξης ενωθήκαμε για έναν κοινό σκοπό!
Η επόμενη ιδέα ήταν να επισκεφτούμε και να πούμε τα κάλαντα στους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, σε όσους περνούσαν δύσκολα και σε όσους ήθελαν να νιώσουν τη χαρά με τα κάλαντα που θα λέγαμε.
Όμως αποφασίσαμε ότι δε θα δεχόμασταν δώρα. Εμείς θα προσφέραμε κάτι σ ΄αυτούς.
Μια ιδέα ήταν να φτιάξουμε και να προσφέρουμε χριστουγεννιάτικες κάρτες.
Μια άλλη ιδέα ήταν να φτιάξουμε χριστουγεννιάτικα μπισκότα και να τα κεράσουμε μαζί με τις ευχές μας.
Για να τηρήσουμε και το έθιμο φτιάξαμε και το Χριστουγεννιάτικο καράβι μας!
Και αφού τα ετοιμάσαμε όλα ξεκινήσαμε για κάλαντα!
Δεν μπορούσαμε να παραλείψουμε το νηπιαγωγείο!
Το Κ.Α.Π.Η
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!! ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Χατζηγιάννη Χρυσούλα, Μαγγλάρη Λίνα
Ποια φαινόμενα συμβαίνουν στη φύση που είναι επικίνδυνα για τον άνθρωπο;
Παρακολουθήσαμε πολλά βίντεο και συζητήσαμε για τα φυσικά φαινόμενα. Τι τα προκαλεί; Τι συνέπειες επιφέρουν στη ζωή των ανθρώπων; Ποια από αυτά είναι πιο απρόβλεπτα και καταστροφικά που μας αφορούν άμεσα;
Ο ΣΕΙΣΜΟΣ!!!
Αναζητήσαμε τις ερμηνείες που έδωσαν οι άνθρωποι στα παλαιότερα χρόνια. Διαβάσαμε μύθους και ιστορίες από διάφορες χώρες. Τους μαζέψαμε σε ένα pdf. Μπορείτε να το δείτε εδώ.
Τους ζωγραφίσαμε:
Και τους κατασκευάσαμε με πλαστελίνη:
Συναρπαστικές οι ιστορίες και οι μύθοι αλλά έπρεπε να αναζητήσουμε την επιστημονική εξήγηση του φαινομένου. Να καταλάβουμε γιατί η Γη κουνιέται και γκρεμίζονται τα σπίτια και κινδυνεύουν άνθρωποι και ζώα να τραυματιστούν ή και να σκοτωθούν.
Έτσι κατασκευάσαμε το εσωτερικό της Γης και μάθαμε ότι η Γη δεν είναι κούφια όπως αρχικά νομίζαμε.
Η επιφάνεια της Γης αποτελείται από λιθοσφαρικές πλάκες. Αυτές «επιπλέουν» πάνω στο ρευστό μάγμα και καμιά φορά συγκρούονται.
Είτε συγκρούονται μεταξύ τους είτε βυθίζεται η μια κάτω από την άλλη. Καμιά φορά απομακρύνονται. Ε…. τότε γίνεται σεισμός!!!!
Ωραία! Μάθαμε τι προκαλεί το σεισμό, όμως τι θα κάνουμε για να προστατευτούμε; Οι γονείς μας αλλά και όλοι οι άλλοι γνωρίζουν τρόπους για να προστατευτούνε;
Εμείς λοιπόν, αφού τα συζητήσαμε στο σχολείο αποφασίσαμε ότι πρέπει να ενημερώσουμε πρώτα τους γονείς μας για όσα μάθαμε.
Γράψαμε τις τέσσερις βασικές οδηγίες για την προστασία από τους σεισμούς και τις δώσαμε να τις διαβάσουν. Ήταν ευκαιρία να συζητήσουμε όλη η οικογένεια τι θα κάνουμε σε περίπτωση σεισμού.
Κατασκευάσαμε ένα βαλιτσάκι με όσα αντικείμενα πρέπει να ετοιμάσουμε προληπτικά στην περίπτωση που θα αντιμετωπίσουμε έναν σεισμό.
Τέλος αναρωτηθήκαμε τι μπορούμε να κάνουμε για να μάθουν και τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου όσα μάθαμε εμείς για τους σεισμούς, αν δεν τα ξέρουν ήδη.
Η ιδέα να φτιάξουμε ένα βίντεο όπου θα παίζαμε σαν ηθοποιοί σκηνές σεισμού μέσα στο σχολείο μας ενθουσίασε!
Είχαμε όλοι και όλες τέλειες ιδέες. Τι θα λέμε, πώς θα τα λέμε, πώς θα στεκόμαστε…. Οι δασκάλες μας ανέλαβαν να μεταφέρουν και να οργανώσουν τις ιδέες μας σ’ ένα σενάριο και η δράση ξεκίνησε!
Η περιπέτεια «Σεισμός! και τώρα τι γίνεται;» τελείωσε.
Ήρθε η σειρά να την απολαύσετε κι εσείς!!! ΕΔΩ
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Χατζηγιάννη Χρυσούλα, Μαγγλάρη Λίνα
Ο μικρός-μεγάλος εαυτός μου 
Μου παν έλα να πάμε να δεις
μικρά φτωχά παντού επί γης
κι εγώ γυρεύω απόψε τον ουρανό
τ αστέρι ψάχνω να βρω το φωτεινό
Ραπαπάμ παμ ραπαπάμ παμ
Να μου δώσει αυτό που ζητώ
αλήθειες να βρω.
Να μετρήσω τη φτώχεια παντού
μακριά από λάμψεις, φώτα, τρέλα χορού
με το να χέρι ν ακουμπά στην καρδιά 
και απλωμένο τ άλλο να βοηθά
να πολεμά
και να νικά.
Να μετρήσω τότε από την αρχή
το φως στη ζωή.
Τα βλέπω να κρυώνουν μες σε κουτιά 
με απλωμένα χέρια στη ζητιανιά
κι εγώ το νιώθω πια βοήθεια καμιά
κρύο πολύ στους δρόμους και μοναξιά
Ραπαπάμ παμ ραπαπάμ παμ
Κλείνω τα μάτια Θεέ μου
να ονειρευτώ
να υποσχεθώ…
Ηλιάνα Παναπακίδου
Διακοπή για διαφημίσεις…
Οι εκπαιδευτικοί: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή, Κοντογουλίδου Μαριλένα
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ΄τάξης
2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ ΘΕΣ/ΚΗΣ
Το σημερινό Σχολείο μας ιδρύθηκε ως 4/τάξιο Δημοτικό Σχολείο “Ρήγας Φερραίος” το 1934 (ΦΕΚ. 377/26.8.1934). Το 1938 μετονομάστηκε σε 2ο Δημοτικό Σχολείο Νεάπολης. Στη μέγιστη δυναμικότητα το Σχολείο έφτασε το 1970 (12/θέσιο). Έκτοτε σταδιακά υποβιβάστηκε και σήμερα λειτουργεί ως 6/θέσιο. Στο σημερινό κτίριο, επί της Κουντουριώτη, στεγάζεται από το 1957.