Νύχτα…στην αυλή του Σχολείου.
Τι να σκέφτονται άραγε μικροί και μεγάλοι κοιτώντας το φεγγάρι;
Μία δράση της Δ΄τάξης με υπεύθυνο τον δάσκαλό της, Αδαμίδη Βασίλη.
Ο άνθρωπος ζει από τη φύση, δηλαδή η φύση είναι το σώμα του και πρέπει να διατηρήσει ένα συνεχή διάλογο μαζί της, εάν δε θέλει να πεθάνει.
Καρλ Μαρξ
Μία υπέροχη εκδρομή στο δάσος του Σέιχ Σου, ένα υπέροχο βιωματικό μάθημα στη φύση. Τα παιδιά της Δ΄τάξης με τον δάσκαλό τους, τη δασκάλα του Ολοήμερου και γονείς επισκέφθηκαν το δάσος, περπάτησαν στα καταπράσινα μονοπάτια χρησιμοποιώντας χάρτη και πυξίδα, αναγνώρισαν δέντρα και φυτά, έμαθαν καινούρια, μάζεψαν θησαυρούς της φύσης, άκουσαν τα κελαηδήματα των πουλιών και απόλαυσαν την ηρεμία του δάσους.
Η επίσκεψη τελείωσε με το σύνθημα: “Αγαπώ το δάσος, προστατεύω το δάσος”
Οι εκπαιδευτικοί: Αδαμίδης Βασίλειος, Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή
“Ήταν κάποτε ένα λιβάδι γεμάτο ηλιοτρόπια. Κι όλα αυτά τα ηλιοτρόπια κοιτούσαν ολημερίς με θαυμασμό τον ήλιο. Όταν ο ήλιος ήταν από κει, γύριζαν από κει. Όταν ο ήλιος ήταν από δω, γυρνούσαν από δω…
Σε συνέχεια της καλλιέργειας του Σχολικού μας κήπου αποφασίσαμε με τα παιδιά του ολοήμερου να σπείρουμε ηλιοτρόπια!!!!
Την ίδια μέρα με τα παιδιά της Β΄τάξης μετά από συζήτηση σχετική με σπόρους, ρίζες, κονδύλους και βολβούς φυτέψαμε μέσα σε αυτοσχέδια παρτέρια πατάτες.
Οι δασκάλες: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή, Ντοσίδου Μαρίνα
Τα παιδιά της Β΄τάξης στο πλαίσιο των μαθημάτων “Μελέτη Περιβάλλοντος” και “Εργαστήρια Δεξιοτήτων” ασχολήθηκαν με τα φυτά, φρούτα και λαχανικά εποχής.
Επισκέφτηκαν με τις δασκάλες τους τη λαϊκή αγορά της γειτονιάς
Πήραν συνέντευξη από έναν παραγωγό
και ολοκλήρωσαν την ημέρα φτιάχνοντας σουβλάκια φρούτων. Ήταν μια υπέροχη εμπειρία για όλους και όλες.
Την επόμενη μέρα τα παιδιά έφεραν διάφορες συνταγές με φρούτα ΣΥΝΤΑΓΕΣκαι αφού τις διάβασαν αποφάσισαν να φτιάξουν μια μηλόπιτα. Με αφάνταστο κέφι μπήκαν στην κουζίνα και
Δεν τελειώσαμε όμως εδώ. Με τα λαχανικά που μας πρόσφερε ένας παραγωγός από τα Γιαννιτσά φτιάξαμε, μετά από μερικές μέρες, υπέροχες σαλάτες. Και με τις χυλοπίτες που αγοράσαμε φτιάξαμε ένα υπέροχο μεσημεριανό
Μα τι είναι αυτό που κάνει μια μάγισσα να μην αγαπά τα κάλαντα; Τι είναι αυτό που την ωθεί να μεταμορφώνει όλα τα ωραία πράγματα σε άσχημα; Τα παιδιά δεν μπόρεσαν να την αφήσουν να εξακολουθεί να είναι κακιά και δυστυχισμένη! έτσι την υποχρέωσαν να ακούσει όλα τα όμορφα κάλαντα της πατρίδας μας για να καταλάβει ότι η ζωή είναι ωραία όταν κάθε πράξη μας έχει μέσα το καλό!!!Και το κατάφεραν!
Την τελευταία μέρα πριν τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές οι μαθητές και οι μαθήτριες των Α΄ και Β΄ τάξεων του Σχολείου μας παρουσίασαν τη θεατρική διασκευή της Φρικαντέλας του Ευγένιου Τριβιζά για να θυμίσουν σε όλους και όλες μας ότι το καλό είναι ο πυρήνας της πραγματικής ευτυχίας μας!
Οι εκπαιδευτικοί: Χατζηγιάννη Χρυσούλα, Ντοσίδου Μαρίνα
Η Ελλάδα υπήρξε, ιστορικά, χώρα ναυτικών. Λογικό ήταν, λοιπόν, η καθημερινότητα των κατοίκων της να περιστρέφεται γύρω από τη θάλασσα. Σχεδόν από κάθε σπίτι έλλειπε ο πατέρας ή ο γιος στις μακρινές θάλασσες παλεύοντας για την επιβίωση της οικογένειας. Και τα Χριστούγεννα δεν μπορούσαν να διαφέρουν.
Τα παιδιά που έμεναν πίσω συνήθιζαν να κατασκευάζουν μόνα τα παιχνίδια τους, χρησιμοποιώντας ό,τι είχαν πρόχειρο· συνήθως, ξύλο και λίγο χαρτί ή κουρέλια. Τα περισσότερα έφτιαχναν καραβάκια, εμπνευσμένα από τα μακρινά ταξίδια των αγαπημένων τους προσώπων και τη νοσταλγία να τα ξαναδούν.
Κρατούσαν τα καραβάκια τους και γυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι λέγοντας τα κάλαντα, αλλά εκφράζοντας και με αυτόν τον τρόπο την αγάπη τους για τη θάλασσα.
Παρακινήσαμε, λοιπόν, φέτος κι εμείς, γονείς και παιδιά να φτιάξουν δικά τους καραβάκια και να τα παρουσιάσουν στη γιορτή του σχολείου. Το αποτέλεσμα ήταν πραγματικά συγκινητικό!
Το στολισμένο καράβι, λένε ότι, συμβολίζει την καινούρια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά τη γέννηση του Χριστού. Ας ελπίσουμε, λοιπόν, τα καραβάκια που φτιάχτηκαν φέτος από τα χεράκια των παιδιών και των γονιών τους, να δώσουν νέα πλεύση στη ζωή μας, να μας ταξιδέψουν σε όμορφες θάλασσες και να μας δείξουν τον δρόμο για έναν καλύτερο κόσμο.
Από τη γιορτή μας φυσικά δεν έλλειψαν οι μουσικές από την υπέροχη χορωδία του Σχολείου μας. Τα παιδιά τραγούδησαν κάλαντα, τραγούδησαν χρησιμοποιώντας και τη νοηματική γλώσσα, τραγούδησαν μεξικάνικα τραγούδια που γράφτηκαν από παιδιά, χόρεψαν… Γέμισε η αίθουσα πολύχρωμα φώτα, γλυκιές μελωδίες που μας μάγεψαν όλους και όλες!
Τέλος, αφού κεράστηκαν όλοι από τα υπέροχα γλυκά που έφεραν οι γονείς των μαθητών-τριών μας, ο Σύλλογος Γονέων φρόντισε να έρθει ο Άη Βασίλης φέρνοντας δώρα και σκορπώντας χαρά σε όλα τα παιδιά!
Η γιορτή μας έκλεισε με μια ευχή: ” Να είναι καλά όλου του κόσμου τα παιδιά! “
Χρόνια πολλά!!!
Οι εκπαιδευτικοί: Στεργίου Ευαγγελία, Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή, Αδαμίδης Βασίλειος
Μαθαίνουμε για τις αναπηρίες, αλλά, κυρίως, μαθαίνουμε να τις σεβόμαστε. Κατανοούμε ότι το πρόβλημα για τη συμμετοχή των ατόμων με αναπηρία στην καθημερινότητα, δεν είναι η αναπηρία τους, μα τα εμπόδια που τους θέτει η ίδια η κοινωνία. Συζητήσαμε, παίξαμε, αγγίξαμε, ζωγραφίσαμε, καταλάβαμε και είδαμε την ταινία μικρού μήκους
Η δασκάλα της τάξης Υποδοχής Σοφία Μωυσιάδου συνεργατικά με τις δασκάλες των Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων
2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ ΘΕΣ/ΚΗΣ
Το σημερινό Σχολείο μας ιδρύθηκε ως 4/τάξιο Δημοτικό Σχολείο “Ρήγας Φερραίος” το 1934 (ΦΕΚ. 377/26.8.1934). Το 1938 μετονομάστηκε σε 2ο Δημοτικό Σχολείο Νεάπολης. Στη μέγιστη δυναμικότητα το Σχολείο έφτασε το 1970 (12/θέσιο). Έκτοτε σταδιακά υποβιβάστηκε και σήμερα λειτουργεί ως 6/θέσιο. Στο σημερινό κτίριο, επί της Κουντουριώτη, στεγάζεται από το 1957.