Εκπαιδευτικά προγράμματα
Λαχανόκηπος Στ- Α τάξεις
Τρώνε σπανάκι τα παιδιά;
Στο σπίτι, όχι!
Στο σχολείο, Ναι!!! Από την παραγωγή στην κατανάλωση…
Β΄ΤΑΞΗ 3ο ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ: ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
ΣΕ ΜΙΑ ΡΩΓΑ ΑΠΟ ΣΤΑΦΥΛΙ
1. Η σημασία της συνεργασίας
Πώς αντιμετωπίζουμε από κοινού ένα πρόβλημα;
Σε κύκλο συζητήσαμε τι είναι αυτό που ενώνει τους ανθρώπους και τους κάνει φίλους. Συμφωνήσαμε ότι η εμπιστοσύνη, η υποστήριξη, η κατανόηση ήταν βασικά στοιχεία της φιλίας.
Ένα κουβάρι νήμα πήγε από παιδί σε παιδί. Σαν καλοί φίλοι, αντάλλασσαν μεταξύ τους κοπλιμέντα κάθε φορά που δίνανε το κουβάρι στο συμμαθητή τους, για να συνεχίσει τη διαδικασία. Έτσι, δημιουργήθηκε ένας ιστός που σύνδεσε τα παιδιά μεταξύ τους . Στη συνέχεια μάζεψαν το νήμα πάλι σε κουβάρι.
Τους ζητήθηκε να επαναλάβουν την ίδια διαδικασία. Μόλις δημιουργήθηκε ο ιστός, υποθέσαμε ότι βρίσκονται μέσα σε ένα πλοίο που βουλιάζει κι αν δεν καταφέρουν να «λυθούν» σε τρία λεπτά, θα βουλιάξουν και θα πνιγούν.
Το άγχος δημιούργησε συνθήκες πανικού. Ξεχάσανε τους κανόνες κι ο καθένας φώναζε στον άλλο να κάνει γρήγορα. Το αποτέλεσμα ήταν να «πνιγούν». Στην ολομέλεια οι περισσότεροι ρίξανε την ευθύνη στους άλλους για το αποτέλεσμα. Σχεδόν κανένας δεν ξεκίνησε λέγοντας τι δεν έκανε καλά ο ίδιος αλλά, τι δεν έκαναν καλά οι άλλοι.
Τέθηκε το ερώτημα και ο προβληματισμός, πώς γίνεται να μην υπάρχει ατομική ευθύνη αλλά να φταίνε πάντα οι άλλοι;
Το εγχείρημα επαναλήφθηκε προσέχοντας να μη φωνάζουνε, να είναι υποστηρικτικοί, υπομονετικοί, χρησιμοποιώντας θετικές προτάσεις. Αυτή τη φορά καταφέρανε να σωθούνε.
Στην ολομέλεια συζητήσαμε τι μάθαμε από την εμπειρία αυτή:
Η φιλία και η συνεργασία δοκιμάζονται συνέχεια.
2. Το παγκάκι της φιλίας
Αρχικά παρακολουθήσαμε μία μικρού μήκους ταινία για ένα αγόρι που πήγε σε ένα καινούργιο σχολείο. Το αγόρι δεν είχε φίλους και δυσκολευόταν να βρει τρόπο να προσεγγίσει τους νέους συμμαθητές του. Ούτε οι συμμαθητές του έδειχναν ενδιαφέρον για το νέο συμμαθητή τους. Το αγόρι καθόταν κάθε μέρα σε ένα παγκάκι που από πάνω είχε την ταμπέλα «Το παγκάκι της φιλίας». Σιγά σιγά, μέρα με τη μέρα οι συμμαθητές τους άρχισαν να τον πλησιάζουν και να τον καλούν μαζί τους στα παιχνίδια και τις δραστηριότητές τους.
Ακολούθησε συζήτηση. Τα παιδιά μπήκαν στη θέση του νέου μαθητή και των υπολοίπων και μετέφεραν τα συναισθήματα που μπορεί να βίωσαν: ανασφάλεια, φόβο, απόρριψη, αδιαφορία, απογοήτευση, δειλία, ανησυχία. Μετέφεραν τις προσωπικές τους εμπειρίες.
Θα μπορούσε άραγε το «Το παγκάκι της φιλίας» να λειτουργήσει για κάθε παιδί που ένιωθε τέτοια συναισθήματα και στο σχολείο μας; Δεν είχαμε παρά να το δοκιμάσουμε.
Έτσι διαλέξαμε ένα παγκάκι στο σχολείο και του βάλαμε την ταμπέλα: «Το παγκάκι της φιλίας», καθώς και όμορφες λέξεις για να δίνουν το μήνυμα ότι όποιος πάει εκεί για να βοηθήσει ή να βοηθηθεί, θα πρέπει να έχει μόνο θετική διάθεση.
Για να το γνωρίζουν όλα τα παιδιά του σχολείου και να μην αναρωτιούνται τι είναι «το παγκάκι της φιλίας» περάσαμε από τις άλλες τάξεις και εξηγήσαμε τη λειτουργία του.
Μάλιστα είχαμε την ιδέα να στείλουμε ένα γράμμα στον δήμαρχο και να του ζητήσουμε να μας βάλει ένα καινούριο παγκάκι με πλάτη, για να είναι άνετο, να το βάψουμε πολύχρωμο για να ξεχωρίζει ακόμη καλύτερα. Περιμένουμε την απάντησή του.
- Τρωγοπίνοντας και χορεύοντας σαν σπουργίτες
Τα παιδιά δραματοποίησαν το τραγούδι «σε μια ρώγα από σταφύλι», ποίημα του Ζ. Παπαντωνίου σε μουσική του Γιώργου Λαμπερέτ. Μέσα από τη ζωγραφική, το τραγούδι και το παιχνίδι ανακάλυψαν τα συναισθήματα των σπουργιτιών, καθώς όλα μαζί συμμετείχαν στη γιορτή και πέρασαν όμορφα και διασκέδασαν και χάρηκαν τη ζωή.
Το μήνυμα:
Οι φίλοι μπορούν όλοι μαζί να βρεθούν στο ίδιο τραπέζι και να μοιράσουν το φαγητό και το ποτό τους και να τραγουδήσουν και να χορέψουν και να μην υπάρχει τίποτε που να τους χωρίζει. Τους ενώνει μόνο η χαρά της παρέας.
- Μάντεψε πώς νιώθω
Η έκφραση συναισθημάτων είναι ένα επικοινωνιακό μέσο, όπως είναι οι λέξεις. Εκφράζουμε συναισθήματα και δίνουμε πληροφορίες στους άλλους για το τι χρειαζόμαστε. Τι χρειάζεται ένα παιδί που νιώθει λύπη; Πιθανώς χρειάζεται κάποιον να τον παρηγορήσει. Τι χρειάζεται ένα παιδί που νιώθει φόβο; Πιθανώς χρειάζεται κάποιον που θα τον κάνει να νιώσει ασφάλεια και θα διώξει τον κίνδυνο.
Τα παιδιά ζωγράφισαν φατσούλες που έδειχναν κάποιο συναίσθημα. Κατόπιν κάθε παιδί διάλεξε μια φατσούλα και με το πρόσωπό του προσπάθησε να αποτυπώσει το συναίσθημα της καρτέλας του και η υπόλοιπη ομάδα προσπάθησε να βρει ποιο συναίσθημα αποτύπωσε. Ακολούθως, αποκάλυψε στην ομάδα πώς αισθανόταν (σύμφωνα με την καρτέλα του) και επινόησε μία μικρή ιστορία που δικαιολογούσε το συναίσθημά του (π.χ. Νιώθω χαρούμενος γιατί ο δάσκαλος μου είπε μπράβο για την εργασία μου).
Τα παιδιά σκέφτηκαν και πρότειναν ιστορίες μέσα από τις οποίες μπορούσαν να φανούν τα διάφορα συναισθήματα. Πρότειναν τρόπους να αντιμετωπίσουν τα αρνητικά συναισθήματα ή να δημιουργήσουν θετικά.
- Μαθαίνω να συζητώ
Ποιους κανόνες ακολουθούμε όταν μιλάμε μεταξύ μας;
Μερικοί κανόνες θα μπορούσαν να είναι «Δείχνουμε ενδιαφέρον και ακούμε προσεκτικά», «Περιμένουμε τη σειρά μας για να μιλήσουμε, όταν ο συνομιλητής μας έχει ολοκληρώσει τη σκέψη του», «Μιλάμε πάντα ευγενικά» κλπ.
Ακόμη οι μαθητές/τριες σκέφτηκαν και πρότειναν τι δεν πρέπει να κάνουμε όταν συζητάμε με έναν άτομο. Για παράδειγμα, «Δεν πρέπει να κοιτάζουμε τα πόδια μας», «Δεν πρέπει να διακόπτουμε», «Δεν πρέπει να κάνουμε ήχους» κλπ.
Πώς μπορεί ένα άτομο να μπει στην κουβέντα που έχουν δύο άλλα άτομα;
Έγινε κατανοητό ότι δεν πρέπει να διακόπτουμε, αλλά να πλησιάζουμε τη δυάδα που μιλάει. Σε κάποια παύση της δυάδας, προσφέρουμε κι εμείς τις δικές μας σκέψεις στο θέμα που συζητείται. 
- Διαβάζουμε ένα παραμύθι
Διαβάσαμε το παραμύθι «Ο Νταής του Ποντικοσχολείου μας», δείχνοντας παράλληλα τις εικόνες του βιβλίου. Στη συνέχεια έγινε συζήτηση στην ολομέλεια και τέθηκαν ερωτήματα κατανόησης και εμβάθυνσης
Μετά τη συζήτηση πάνω στο παραμύθι, η ολομέλεια εστίασε στο θέμα του εκφοβισμού. Η εκπαιδευτικός εξήγησε στα παιδιά ότι ο εκφοβισμός (Bullying) συμβαίνει όταν ένα παιδί (ή μια ομάδα παιδιών) προσπαθεί σκόπιμα να πληγώσει σωματικά ή συναισθηματικά ένα άλλο παιδί, με αρνητικές πράξεις (κλωτσιές, σπρωξίματα, καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, απομόνωση κ.α.) ή αρνητικά λόγια (βρισιές, κοροϊδίες, προσβολές, απειλές, ψεύτικες φήμες κ.α.). Πρόκειται για μια ενέργεια που γίνεται όχι μόνο μια φορά, αλλά συχνά.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες κλήθηκαν να σκεφτούν τρόπους αντιμετώπισης του εκφοβισμού σε ένα σχολείο που έχουν συμβεί πολλά άσχημα περιστατικά και υπάρχει μία ομάδα παιδιών που λειτουργούν ως νταήδες, εκφοβίζοντας άλλα παιδιά. Τι μέτρα θα πάρουν; Πώς θα αντιμετωπίσουν τους νταήδες και πώς θα βοηθήσουν τα παιδιά που εκφοβίζονται.
Έκαναν τις παρακάτω προτάσεις:
- Θα πούμε στη δασκάλα τι έγινε για να μας βοηθήσει.
- Αν δούμε κάποιον να τον πειράζουν, θα πάμε κοντά του και θα του πούμε ότι δεν είναι μόνος.
- Δεν θα γελάμε όταν κάποιος πειράζει άλλους, γιατί αυτό τους πληγώνει.
- Μπορούμε να φτιάξουμε μια ομάδα φιλίας για να παίζουν όλοι μαζί.
- Θα πούμε στους νταήδες ότι αυτό που κάνουν δεν είναι σωστό και πρέπει να σταματήσουν.
- Θα βοηθήσουμε τα παιδιά που νιώθουν λυπημένα και θα τους κάνουμε παρέα.
Τα παιδιά ολοκλήρωσαν τη δραστηριότητα δημιουργώντας ένα δικό τους χαρούμενο ποντίκι, το οποίο συμμετέχει σε μια γιορτή με την Ροκανούλα, τον Ροκανούλη και τα υπόλοιπα ποντίκια του
Υπεύθυνες Εκπαιδευτικοί: Χατζηγιάννη Χρυσούλα ΠΕ70 Μαγγλάρη Πασχαλίνα ΠΕ71
Β΄ΤΑΞΗ – ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
Α. ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ
Στο πλαίσιο του μαθήματος της Θεατρικής Αγωγής, με τα παιδιά της Β τάξης, αφιερώσαμε τα μαθήματα του δευτέρου τριμήνου στα συναισθήματα. Αρχικά δημιουργήσαμε ένα συννεφόλεξο στον πίνακα καταγράφοντας όσα περισσότερα συναισθήματα μπορούσαμε να σκεφτούμε. Στη συνέχεια παίξαμε μουσικοκινητική δραστηριότητα κατά την οποία εκφράσαμε με το πρόσωπο και το σώμα ένα διαφορετικό κάθε φορά συναίσθημα.
Έπειτα, με διαλογική συζήτηση αναφέραμε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι άνθρωποι νιώθουν το κάθε συναίσθημα (π.χ. θυμός: όταν οι γονείς δε μας αφήνουν να παίξουμε το παιχνίδι που θέλουμε, λύπη: όταν θέλω να είμαι με τους φίλους μου αλλά δεν μπορώ, μοναξιά: όταν κλείνουν τα σχολεία και είναι καλοκαίρι και έχεις να δεις τον κολλητό σου πολύ καιρό, χαρά: όταν πηγαίνουμε βόλτα στην παραλία ή σε ένα όμορφο μέρος, αγάπη: όταν οι γονείς μας κάνουν αγκαλιά χωρίς λόγο, άγχος: όταν πάμε να κάνουμε εμβόλιο, ηρεμία: όταν γυρνάς στο σπίτι από ένα πάρτυ που είχε όλο μωρά που φώναζαν, ζήλεια: όταν ένα παιδί έχει για φαγητό φασολάδα και το άλλο μπέργκερ) και δραματοποιήσαμε μία ιδέα για το κάθε συναίσθημα.
Κατόπιν, τα παιδιά επέλεξαν ελεύθερα όποιο συναίσθημα ήθελαν και του έδωσαν μορφή δημιουργώντας με τα υλικά τους (κάλτσες και άλλα υλικά) κούκλες κουκλοθεάτρου με τις οποίες έπαιξαν σε δυάδες μικρά αυτοσχεδιαστικά κουκλοθεατρικά σκετς μέσα στην τάξη.
Στη συνέχεια διαβάσαμε το βιβλίο “Το ξενοδοχείο των συναισθημάτων” της Lidia Brankovic, συζητήσαμε την εικονογράφηση και τον τρόπο απεικόνισης των συναισθημάτων, ενώ ανακαλύψαμε τι συμβολίζει το ξενοδοχείο (την καρδιά μας) και ποια είναι η διευθύντρια/διευθυντής του (εμείς- το μυαλό μας).
Τέλος, σκεφτήκαμε ιδέες σχετικά με το τι ζητάει ή τι χρειάζεται κάθε συναίσθημα όταν επισκέπτεται το ξενοδοχείο (π.χ. η αγάπη θέλει μια αγκαλιά, η λύπη θέλει φίλους, το άγχος χρειάζεται ένα αρκουδάκι αντιστρές, η βαρεμάρα θέλει παιχνίδι, η μοναξιά θέλει παρέα) και τις δραματοποιήσαμε ανά δυάδες μέσα στην τάξη.
Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Κοντογουλίδου Μαριλένα ΠΕ 91.ο1
Β. ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΚΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑ
Για την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, οι μαθητές της Β΄ Τάξης αποφάσισαν με ενθουσιασμό να παρουσιάσουν στους μαθητές των άλλων τάξεων του σχολείου το τρυφερό παραμύθι: Το Ξενοδοχείο των Συναισθημάτων. Καθώς είχαν ήδη δουλέψει την ιστορία στο μάθημα της Θεατρικής Αγωγής. Η ιδέα να ζωντανέψουν το παραμύθι μέσα από ένα κουκλοθέατρο γέννησε χαμόγελα, λαχτάρα και δημιουργική διάθεση. Με φαντασία και συνεργασία, τα παιδιά πρότειναν δικά τους σκετσάκια, δίνοντας «φωνή» και «ζωή» στις κούκλες τους, που έγιναν οι πρωταγωνίστριες ενός ξεχωριστού θεάματος.
Με τη δημιουργική καθοδήγηση της κυρίας των Εικαστικών, ζωγράφισαν όλοι μαζί το «ξενοδοχείο», ένα πολύχρωμο σκηνικό.
Υπεύθυνη εικαστικός: Αθανασιάδου Πασχαλία
Με τη βοήθεια των δασκάλων τους, έστησαν στη βιβλιοθήκη του σχολείου μια μαγική γωνιά κουκλοθεάτρου.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με μια όμορφη παρουσίαση PowerPoint, που άνοιξε το παράθυρο στον κόσμο του παιδικού βιβλίου.
Τρεις μαθήτριες αφηγήθηκαν το παραμύθι «Το Ξενοδοχείο των Συναισθημάτων» και στη συνέχεια, οι μαθητές, μέσα από μικρά θεατρικά δρώμενα με τις κούκλες, έδωσαν μορφή στα συναισθήματα – λύπη, χαρά, θυμός, αγάπη, αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση κ.α.
Στο τέλος, έγινε μια ζωντανή συζήτηση με τους μικρούς θεατές για τα συναισθήματα που γνωρίζουν και βιώνουν στην καθημερινότητά τους. Η δράση έκλεισε με ένα χαρούμενο κινητικό παιχνίδι: τα παιδιά καλούνταν να εκφράσουν με το σώμα και το πρόσωπό τους ένα συναίσθημα, πλημμυρίζοντας τον χώρο με γέλια, εκφραστικότητα και ενθουσιασμό.
Ήταν μια εμπειρία γεμάτη δημιουργία, συμμετοχή και συναισθηματική σύνδεση. Πέρα από τη χαρά και την ικανοποίηση, ιδιαίτερη αξία είχε η συμμετοχή παιδιών που μέχρι πρότινος δίσταζαν να πάρουν μέρος σε δράσεις όπου έπρεπε να εκτεθούν στο κοινό. Έτσι, συναισθήματα όπως η ντροπή και η ανασφάλεια παραμερίστηκαν, χάρη στο κλίμα αγάπης, ενθουσιασμού και συνεργασίας που δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, αλλά και χάρη στην αποδοχή από το κοινό που παρακολούθησε με ενδιαφέρον. Τη θέση τους πήραν η αυτοπεποίθηση και η σιγουριά, χαρίζοντας στα παιδιά μια εμπειρία ενδυνάμωσης και χαράς.
Υπεύθυνες Εκπαιδευτικοί: Χατζηγιάννη Χρυσούλα ΠΕ70 Μαγγλάρη Πασχαλίνα ΠΕ71
Σχολικός κήπος – 2η περίοδος-ΣΤ΄Τάξη
Το χώμα είναι μαγικό και καθετί μαγικό γοητεύει τα παιδιά! Άλλωστε παντού υπάρχει μαγεία γύρω μας αρκεί να θέλουμε να βλέπουμε, να αγγίζουμε, να οσμιζόμαστε, να ακούμε, να γευόμαστε, να αφουγκραζόμαστε.
Δεύτερη περίοδος φυτείας από τους μαθητές και τις μαθήτριες της ΣΤ΄ τάξης με φυτά που προήλθαν από σπόρους που οι ίδιοι έβαλαν στο χώμα.
Περιποιούμαστε καθημερινά τα φυτά μας, μαζί με τους λιλιπούτειους μαθητές της Α΄ τάξης και περιμένουμε με υπομονή να μεγαλώσουν και να μας δώσουν καρπούς.
Η δασκάλα της τάξης: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή
Ανακαλύπτοντας τον Μαγικό Κόσμο των Μελισσών
Την Παρασκευή 28 Μαρτίου οι Α΄, Β΄, Γ΄ και Δ΄ Τάξεις του σχολείου μας, στα πλαίσια των δράσεων που αφορούν στην Περιβαλλοντική Εκπαίδευση και τα Περιβαλλοντικά Προγράμματα επισκέφτηκαν το θεματικό πάρκο anel honey park.
Η επίσκεψη στο πάρκο προσέφερε μια αξέχαστη βιωματική εμπειρία, γεμάτη γνώση και διασκέδαση! Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εξερευνήσουν τον θαυμαστό κόσμο των μελισσών, να κατανοήσουν τη σπουδαιότητά τους για το περιβάλλον και να νιώσουν σαν αληθινοί μελισσοκόμοι μέσα από μια σειρά διαδραστικών δραστηριοτήτων.
- Γνωριμία με τον Κύκλο Ζωής της Μέλισσας
Η εμπειρία ξεκίνησε με ένα συναρπαστικό διαδραστικό βίντεο που παρουσίασε τον κύκλο ζωής της μέλισσας, από τη στιγμή της γέννησής της μέχρι το τέλος της ζωής της. Τα παιδιά έμαθαν για τους ρόλους της εργάτριας, της βασίλισσας και του κηφήνα, καθώς και για τη συνεργασία που απαιτείται μέσα σε μια κυψέλη.
Γνωρίζατε ότι μια μέλισσα μπορεί να επισκεφθεί έως και 5.000 λουλούδια την ημέρα; Μέσα από αυτή τη διαδικασία, συμβάλλει στη γονιμοποίηση των φυτών και στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Οι μαθητές ενημερώθηκαν για τη μεγάλη σημασία της επικονίασης και τον ρόλο των μελισσών στη γεωργία και την παραγωγή τροφίμων.
2. Είμαστε ένα μελίσσι!
Στον εξωτερικό χώρο του πάρκου, τα παιδιά και οι ενήλικες πήραν μέρος στο 
“Είμαστε ένα μελίσσι!”, όπου μεταμορφώθηκαν σε μικρές μέλισσες και ανέλαβαν να συλλέξουν γύρη από τα μελισσοτροφικά φυτά του χώρου.
Γιατί είναι σημαντικά αυτά τα φυτά; Οι συμμετέχοντες ανακάλυψαν πως οι μέλισσες δεν επιλέγουν τυχαία λουλούδια—προτιμούν συγκεκριμένα φυτά πλούσια σε νέκταρ, που τις βοηθούν να παράγουν μέλι. Παράλληλα, βοηθούν τα φυτά να αναπαραχθούν, εξασφαλίζοντας τη συνέχιση πολλών ειδών.
Χωρίς την επικονίαση των μελισσών, περισσότερα από το 75% των φρούτων και λαχανικών που καταναλώνουμε καθημερινά δεν θα υπήρχαν!
- Γνωριμία με τη Μελισσοκομία
Η περιπέτεια συνεχίστηκε με την παρατήρηση πραγματικών μελισσών επί το έργον! Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά μια κυψέλη γεμάτη μελίσσια και να γνωρίσουν τον εξοπλισμό και τα εργαλεία που χρησιμοποιούν οι μελισσοκόμοι.
Πώς φτιάχνουν το μέλι; Οι μελισσοκόμοι του πάρκου εξήγησαν τη διαδικασία παραγωγής μελιού και τον ρόλο της κάθε μέλισσας μέσα στην κυψέλη. Μικροί και μεγάλοι έμαθαν ότι οι εργάτριες μαζεύουν το νέκταρ, το μετατρέπουν σε μέλι και το αποθηκεύουν στις κερήθρες, όπου παραμένει για να τραφεί ολόκληρη η κοινωνία της κυψέλης.
Επιπλέον, ενημερώθηκαν για τους κινδύνους που απειλούν τις μέλισσες σήμερα, όπως τα φυτοφάρμακα, η κλιματική αλλαγή και η απώλεια των φυσικών τους ενδιαιτημάτων.
Χωρίς μέλισσες, η παραγωγή τροφίμων θα μειωνόταν δραματικά, απειλώντας τη διατροφή του ανθρώπου!
- Εξερεύνηση των Διαδραστικών Σταθμών
Οι συμμετέχοντες περιηγήθηκαν στους διαδραστικούς σταθμούς του πάρκου, όπου ανακάλυψαν μοναδικές εκπαιδευτικές κατασκευές:
Φωλιές μελισσών: Είδαν από κοντά διαφορετικούς τύπους φωλιών και έμαθαν πώς διαφέρουν οι άγριες μέλισσες από τις μελισσοκομικές.
Γιγαντιαίο ομοίωμα μέλισσας: Μέσα από ένα εντυπωσιακό ομοίωμα σε μεγέθυνση, έμαθαν για τη μορφολογία της μέλισσας και τις λειτουργίες των φτερών, των ποδιών και των κεραιών της.
Πρώτες βοήθειες για τσίμπημα: Στον ίδιο σταθμό, ενημερώθηκαν για το πώς πρέπει να αντιδράσουν σε περίπτωση τσιμπήματος και πώς να αποφύγουν δυσάρεστες αντιδράσεις.
Γιατί είναι σημαντικό να προστατεύσουμε τις μέλισσες;
Η επίσκεψη στο πάρκο δεν ήταν απλώς μια εκπαιδευτική εμπειρία, αλλά μια υπενθύμιση για τη μεγάλη σημασία των μελισσών στο περιβάλλον και την καθημερινή μας ζωή.
Χωρίς τις μέλισσες, το οικοσύστημα θα διαταρασσόταν σοβαρά! Οι επισκέπτες έμαθαν πώς μπορούν να βοηθήσουν στην προστασία τους:
Φυτεύοντας λουλούδια φιλικά προς τις μέλισσες
Αποφεύγοντας τα φυτοφάρμακα που τις βλάπτουν
Υποστηρίζοντας τη βιώσιμη μελισσοκομία
Μια Αξέχαστη Εμπειρία!
Η επίσκεψη στο πάρκο προσέφερε μοναδικές στιγμές γνώσης, δράσης και διασκέδασης. Μαθητές και εκπαιδευτικοί έφυγαν με μεγαλύτερη εκτίμηση για τον κόσμο των μελισσών και τη σημασία τους για το περιβάλλον.
Β΄ ΤΑΞΗ – ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ : Το μικρό αστεράκι που έμαθε να λάμπει
Με αφορμή το παραμύθι «Το μικρό αστεράκι που έμαθε να λάμπει»οι μαθητές της Β’ δημοτικού γνώρισαν τα είδη σχολικού εκφοβισμού, συζήτησαν για τους λόγους που κάποιος επιλέγει να κάνει bulling, αλλά και τα συναισθήματα που δημιουργούνται στο άτομο που δέχεται το bulling.
Στη συνέχεια, οι μαθητές δημιούργησαν έναν κύκλο και στη μέση τοποθέτησαν τέσσερις καρέκλες. Τέσσερις μαθητές, εναλλάξ, καθόντουσαν στις καρέκλες και οι υπόλοιποι στεκόντουσαν όρθιοι και τους προσέβαλαν λεκτικά. Έπειτα, οι μαθητές εξέφρασαν το πώς ένιωσαν, όταν είχαν τόσο το ρόλο του θύτη όσο και του θύματος.
Για αποφόρτιση, μπήκαν σε κύκλο, χόρεψαν το τραγούδι «η φωτεινή πλευρά της ζωής» και πέταξαν, νοητά, τα άσχημα συναισθήματα που δημιουργήθηκαν μέσα σε ένα κουτί.
Τέλος, με τις ζωγραφιές τους δημιούργησαν το «παζλ της φιλίας» και παρατήρησαν πώς, όταν λείπει ένα κομμάτι του παζλ, δεν είναι το ίδιο όμορφο όσο όταν είναι ολοκληρωμένο.
Υπεύθυνες εκπαιδευτικοί: Μαγγλάρη Πασχαλίνα ΠΕ71 Χατζηγιάννη ΧρυσούλαΠΕ70
Σχολικό Πρωτάθλημα Σκακιού: Οι σκακιστές του σχολείου μας
Το 2ο Δημοτικό Σχολείο Νεάπολης συμμετείχε με δύο ομάδες στο 23ο Σχολικό Πρωτάθλημα Σκακιού με Δημοτικά Σχολεία της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής.
Οι μαθητές και οι μαθήτριες που συμμετείχαν πέτυχαν αρκετές νίκες και ευχαριστήθηκαν κάθε στιγμή των παιχνιδιών.
Αναλυτικά, η Α’ ομάδα του σχολείου μας κατάφερε 3 νίκες και κατατάχθηκε στην 2οη θέση μεταξύ 56 ομάδων.
Η Β’ ομάδα πέτυχε 1 νίκη και 2 ισοπαλίες καταλαμβάνοντας την 4οη θέση.
Περήφανοι για τους μαθητές και για τους εκπαιδευτικούς του σχολείου μας!!!
ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Ο Δήμος Νεάπολης Συκεών, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας και επιστημονικούς συνεργάτες, διοργάνωσε μια ξεχωριστή δράση με αφορμή την «Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο Σχολείο» στην οποία πήρε μέρος η ΣΤ΄τάξη με τα παιδιά και τη δασκάλα τους. Η συγκεκριμένη δράση στόχευε όχι μόνο στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση αλλά και στην καταπολέμηση του φαινομένου της ενδοσχολικής βίας με τη χρήση δημιουργικών εργαλείων, όπως εργαστήρια art therapy (για μαθητές/τριες Δημοτικών Σχολείων), δημιουργικής γραφής (για μαθητές/μαθήτριες Γυμνασίων) και εφαρμοσμένου θεάτρου (για μαθητές/μαθήτριες Λυκείων).
Με την δύναμη που παρέχει η εικόνα και ο λόγος, καθώς και με την σωματοποίηση αυτών, οι μαθητές εκφράστηκαν ελεύθερα και ανώνυμα, μπήκαν στην θέση του θύματος και του θύτη και επεξεργάστηκαν θέματα της σχολικής βίας, αποκτώντας οι ίδιοι μέσα από το βίωμα, εργαλεία για την πρόληψη και αποφυγή του φαινομένου αυτού.
Η δράση ολοκληρώθηκε με μια εκδήλωση-ημερίδα στις 5 Μαρτίου, στην οποία παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα των εργαστηρίων ενώ παράλληλα ακούστηκαν ομιλίες και συζητήσεις με διακεκριμένους επιστήμονες και ειδικούς στον τομέα.
Η δασκάλα της ΣΤ΄τάξης: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή
ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ 21,22,23/02/2025 Ε΄ΣΤ΄ΤΑΞΕΩΝ
Την Παρασκευή στις 21/02/2025 ξεκινήσαμε την τριήμερη εκδρομή μας για την Αθήνα.
Μετά από το εφτάωρο ταξίδι φτάσαμε στον πρώτο προορισμό μας που ήταν το Αττικό πάρκο. Το πάρκο ιδρύθηκε ως ορνιθολογικό με 1.100 πουλιά από 300 διαφορετικά είδη και αργότερα προστέθηκαν ζώα της ερήμου, της σαβάνας, της ελληνικής πανίδας, ερπετά κ.ά. Φιλοξενούνται σπάνια είδη ζώων, όπως τίγρεις, λιοντάρια, λεοπαρδάλεις, παπαγάλοι, ζέβρες, καμηλοπαρδάλεις, καμήλες, πιγκουίνοι, εξωτικά και σπάνια πουλιά, ινδικοί ελέφαντες, ρινόκεροι, πολλές σαύρες, φίδια και κροκόδειλοι κ.ά. Πιο πολύ όμως μας εντυπωσίασαν οι λεμούριοι, αυτά τα διασκεδαστικά και φιλικά ζωάκια.
Φεύγοντας από το πάρκο για το ξενοδοχείο σχεδιάζαμε τη βραδινή μας έξοδο στον Λυκαβηττό. Ανυπομονούσαμε να ανεβούμε στο τελεφερίκ. Και πραγματικά ήταν μοναδική εμπειρία η ανάβαση στον βράχο, αλλά και η υπέροχη θέα που απολαύσαμε από ψηλά. 
Η επόμενη μέρα μας, 22/02 ξεκίνησε με τον περίπατο στην Πλάκα, στα Αναφιώτικα, με ξεναγό μας τον κύριο Στοφόρο από το μουσείο Σχολικής Ζωής. Στα Αναφιώτικα είχαμε την αίσθηση πως βρισκόμαστε σε νησί του Αιγαίου. Η βόλτα κατέληξε στο Μουσείο Σχολικής ζωής όπου εκεί ο κύριος Στοφόρος μας έκανε μάθημα όπως έκαναν τα παλιά χρόνια. 
Επόμενος προορισμός μας το Μουσείο της Ακρόπολης και ο βράχος της Ακρόπολης. Δίκιο έχουν κάποιοι που λένε πως είναι όνειρο ζωής η επίσκεψη στον Παρθενώνα. Είναι τόσο μεγάλος! 
Στη συνέχεια πήγαμε στο Μοναστηράκι και το απόγευμα στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Το βράδυ ταβέρνα και διασκέδαση όλοι μαζί. 
Από την εκδρομή μας φυσικά δε θα έλλειπε η Παλιά Βουλή, όπου εκεί βρίσκεται μεγάλο μέρος της νεότερης ιστορίας μας. Πίνακες που βλέπαμε στα βιβλία μας τους είδαμε εκεί και εντυπωσιαστήκαμε. Είναι η τελευταία μέρα της εκδρομής μας και θέλουμε να δούμε όλο και περισσότερα πράγματα. Επισκεφθήκαμε το Παναθηναϊκό Στάδιο, περπατήσαμε στον Εθνικό κήπο, είδαμε την αλλαγή φρουράς μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη και γεμάτοι όμορφες εικόνες πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. 
Ήταν η πιο ωραία εκδρομή που έχουμε κάνει!
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ΄τάξης
Φεύγοντας από το πάρκο για το ξενοδοχείο σχεδιάζαμε τη βραδινή μας έξοδο στον Λυκαβηττό. Ανυπομονούσαμε να ανεβούμε στο τελεφερίκ. Και πραγματικά ήταν μοναδική εμπειρία η ανάβαση στον βράχο, αλλά και η υπέροχη θέα που απολαύσαμε από ψηλά.
Η επόμενη μέρα μας, 22/02 ξεκίνησε με τον περίπατο στην Πλάκα, στα Αναφιώτικα, με ξεναγό μας τον κύριο Στοφόρο από το μουσείο Σχολικής Ζωής. Στα Αναφιώτικα είχαμε την αίσθηση πως βρισκόμαστε σε νησί του Αιγαίου. Η βόλτα κατέληξε στο Μουσείο Σχολικής ζωής όπου εκεί ο κύριος Στοφόρος μας έκανε μάθημα όπως έκαναν τα παλιά χρόνια.
Επόμενος προορισμός μας το Μουσείο της Ακρόπολης και ο βράχος της Ακρόπολης. Δίκιο έχουν κάποιοι που λένε πως είναι όνειρο ζωής η επίσκεψη στον Παρθενώνα. Είναι τόσο μεγάλος! Στη συνέχεια πήγαμε στο Μοναστηράκι και το απόγευμα στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Το βράδυ ταβέρνα και διασκέδαση όλοι μαζί.
Από την εκδρομή μας φυσικά δε θα έλλειπε η Παλιά Βουλή, όπου εκεί βρίσκεται μεγάλο μέρος της νεότερης ιστορίας μας. Πίνακες που βλέπαμε στα βιβλία μας τους είδαμε εκεί και εντυπωσιαστήκαμε.
Είναι η τελευταία μέρα της εκδρομής μας και θέλουμε να δούμε όλο και περισσότερα πράγματα. Επισκεφθήκαμε το Παναθηναϊκό Στάδιο, περπατήσαμε στον Εθνικό κήπο, είδαμε την αλλαγή φρουράς μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη και γεμάτοι όμορφες εικόνες πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Ήταν η πιο ωραία εκδρομή που έχουμε κάνει!
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της ΣΤ΄τάξης.
2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΝΕΑΠΟΛΗΣ ΘΕΣ/ΚΗΣ
Το σημερινό Σχολείο μας ιδρύθηκε ως 4/τάξιο Δημοτικό Σχολείο “Ρήγας Φερραίος” το 1934 (ΦΕΚ. 377/26.8.1934). Το 1938 μετονομάστηκε σε 2ο Δημοτικό Σχολείο Νεάπολης. Στη μέγιστη δυναμικότητα το Σχολείο έφτασε το 1970 (12/θέσιο). Έκτοτε σταδιακά υποβιβάστηκε και σήμερα λειτουργεί ως 6/θέσιο. Στο σημερινό κτίριο, επί της Κουντουριώτη, στεγάζεται από το 1957.