Δράσεις

“Λογοτεχνικό Έτος Άλκης Ζέη”

“Με πολύ μεγάλο κόπο το βιβλίο μπορεί να κερδίσει τη μάχη της τηλεόρασης” μας λέει η Άλκη Ζέη και συνεχίζει :”Εξαρτάται από τον δάσκαλο που θα έχουν τα παιδιά στο σχολείο. Είναι σημαντικό να τους βάλει να διαβάσουν. Είναι ένα πολύ δύσκολο έργο να βάλεις ένα παιδί να διαβάσει ένα βιβλίο. Έχει την τηλεόραση, έχει τα video παιχνίδια, το διαδίκτυο. Επίσης πολύ σημαντικό είναι από πολύ μικρά, η μαμά τους να τα διαβάζει παραμύθια ή να τους τα λέει. Και από την άλλη πλευρά υπάρχουν και πάρα πολλά βιβλία. Κάποιος όμως πρέπει να τα σπρώξει τα παιδιά».

‘Αλκη Ζέη

Μικροί και μεγάλοι πήραμε μέρος στη μεγάλη Γιορτή του Βιβλίου που έγινε για δεύτερη χρονιά στο Σχολείο μας!

Υπεύθυνη της Γιορτής

Η Δ/ντρια του Σχολείου

Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή

Φωτογραφίες, video : Μπουζάνας Ιωάννης- δάσκαλος Τ.Π.Ε

Α΄ΤΑΞΗ

Η Α’ τάξη γνώρισε τον μεγάλο παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και τις φανταστικές του ιστορίες.

Είδαμε πολλά βιντεάκια με τα παραμύθια του και συζητήσαμε για το νόημα που έχουν. Έπειτα ξεχωρίσαμε τα αγαπημένα μας παραμύθια και διαλέξαμε μια όμορφη εικόνα για να αντιπροσωπεύει το εξώφυλλο για το βιβλίο της κάθε ιστορίας.

Την ημέρα της γιορτής, παρουσιάσαμε τα παραμύθια στα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου μέσα από το παιχνίδι της παντομίμας. Η κάθε μαθήτρια και ο κάθε μαθητής της πρώτης τάξης διάλεξε το αγαπημένο του παραμύθι και προσπάθησε να μιμηθεί τον κεντρικό ήρωα.

Οι μαντεψιές ήταν δύσκολες κάποιες φορές, αλλά σίγουρα διασκεδαστικές.

Γελάσαμε πολύ και χαρήκαμε που παρουσιάσαμε την εργασία μας σε όλο το σχολείο. Στο τέλος, δημιουργήσαμε το δικό μας “Ρολόι Τοίχου” για να θυμόμαστε την Παγκόσμια Ημέρα του Βιβλίου.

Οι δασκάλες: Ντοσίδου Μαρίνα, Στέφου Αικατερίνη, Βότσαρη Κλεονίκη

Β΄ΤΑΞΗ  ” Τα χέρια δε χτυπάνε τα χέρια αγαπάνε” 

Αχ, αυτά τα χέρια! Τι μπορούν να κάνουν; Να δώσουν λύπη και μεγάλη χαρά. Μπορούν να χτυπήσουν αλλά και να αγκαλιάσουν. Μπορούν να σπρώξουν αλλά και να χαϊδέψουν. Μπορούν να βάλουν εμπόδια αλλά και να βοηθήσουν.

Οι μαθητές της Β’ τάξης αποφάσισαν να δείξουν ποια όμορφα πράγματα μπορούν να κάνουν τα χέρια. Έτσι, διάβασαν στην τάξη τους το βιβλίο ” Τα χέρια δε χτυπάνε τα χέρια αγαπάνε” της νηπιαγωγού Μαρίας Κουτσονοπούλου, κατασκεύασαν τα πιο όμορφα χρωματιστά χέρια και έπαιξαν μ’ αυτά μικρά σκετσάκια, όπου τα χέρια μόνο αγαπάνε.

Την ημέρα της γιορτής βιβλίου έφτιαξαν καρτέλες με όμορφα συνθήματα για να δείξουν σε όλους τους μαθητές του σχολείου πόσα ωραία πράγματα μπορούν να κάνουν μ’ αυτά!

Η δασκάλα: Χατζηγιάννη Χρυσούλα

Γ΄ΤΑΞΗ     Ο ΦΕΓΓΑΡΟΣΚΕΠΑΣΤΗΣ  Éric Puybaret

Ο μικρός Τιμολέων είναι ο καινούριος φεγγαροσκεπαστής. Μόλις πήρε το πτυχίο του από τη Μεγάλη του Κόσμου Σχολή και είναι πανέτοιμος να πιάσει δουλειά στο φεγγάρι. Απόψε κιόλας. Μόνο που μια αναποδιά θα τα χαλάσει όλα. Ο Τιμολέων πρέπει ως το χάραμα να φτάσει στο φεγγάρι. Θα τα καταφέρει; Ένα ποιητικό παραμύθι για τη δύναμη της φιλίας και της αλληλεγγύης. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Αφού διαβάσαμε, συζητήσαμε το κείμενο, παρατηρήσαμε την υπέροχη εικονογράφηση του βιβλίου και το απολαύσαμε αποφασίσαμε να παίξουμε ένα παιχνίδι στην αυλή θέτοντας όλα τα παιδιά του Σχολείου το εξής πρόβλημα:

Όλα τα παιδιά της Γ΄τάξης  βρίσκονται σε σειρά ο ένας πίσω από τον άλλον, από τη μία άκρη της αυλής του σχολείου έως τη μηλιά που είναι ζωγραφισμένη πάνω στο τσιμέντο της αυλής. Η μηλιά έχει πάνω της μήλα. Πώς θα πάρει το μήλο το παιδί που βρίσκεται στην άκρη χωρίς να μετακινηθεί κανένα από τα παιδιά;

Όλα μαζί προσπάθησαν και βρήκαν τη λύση!

Να κάνουν μια ανθρώπινη αλυσίδα!

Η αλληλεγγύη, η συνεργασία και η φιλία βγήκαν κερδισμένες από αυτό το παιχνίδι, όπως και όλοι-όλες μας!!!

Οι δασκάλες: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή,   Παναπακίδου Ηλιάνα

Δ΄ΤΑΞΗ

Η κυρία Γεωργία Παπατσιακμάκη, δασκάλα του Τμήματος Ένταξης, ρώτησε τα παιδιά της Δ΄τάξης:”Εκτός από το να διαβάζουμε ένα βιβλίο, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε με αυτό;”. Και τα παιδιά απάντησαν: “Πάρα πολλά πράγματα, κυρία! Μπορούμε να το ακούσουμε, μπορούμε να το γευτούμε, μπορούμε να χορέψουμε! Κι ύστερα να πάμε βόλτα μαζί του και να ανταλλάξουμε όλες μας τις σκέψεις και τα συναισθήματα!”

“Ω! Μα εσείς έχετε πολλή σοφία! Μπορείτε να υποκρίνεστε τα βιβλία!”, είπε η κ. Γεωργία. “Θέλετε να το μάθετε αυτό και στους άλλους;”

“Ναι!!!”, απάντησαν με ενθουσιασμό όλα τα παιδιά. Κι έτσι έπλεξαν ένα δρώμενο, που εμπνεύστηκαν από το υπέροχο κείμενο” Η μοίρα των βιβλίων είναι γραμμένη στα άστρα” του Jan Uliciansky. Η αφήγηση του συγγραφέα πήρε τις φωνές των παιδιών κι έγινε βλέμμα, κίνηση, αλληλεπίδραση, στάση και έκφραση.

Οι δασκάλες: Παπασκιακμάκη Κωφίδου Γεωργία, Κουρτίδου Αθηνά

Κλείνοντας τραγούδησαν το τραγούδι ” Σαν διαβάζω ένα βιβλίο”

Ε΄ΤΑΞΗ      “ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΠΟΥ ΕΔΙΝΕ”   του Σελ Σιλβερστάιν

«Μια φορά και ένα καιρό ήταν μια μηλιά που αγαπούσε ένα αγοράκι…» 

έτσι αρχίζει ένα από τα πιο όμορφα παραμύθια, ένα παραμύθι ύμνος στην αγάπη και την προσφορά για μικρούς και μεγάλους! Απολαύσαμε για άλλη μια φορά τη μαγεία αυτού του βιβλίου, το συζητήσαμε, το αφηγηθήκαμε, το δραματοποιήσαμε με τη βοήθεια της δασκάλας της Θεατρικής Αγωγής Μαρίας Χριστίνας Φλούδα και το παρουσιάσαμε σε όλες τις τάξεις του Σχολείου και φωνάξαμε όλοι και όλες μαζί:

“…και η μηλιά ήταν ευτυχισμένη!”  

γιατί υπάρχει, άλλωστε και τίποτα ομορφότερο;

Οι δασκάλες: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή , Φλούδα Μαρία Χριστίνα, Τσεπραηλίδου Μαρία

ΣΤ΄ΤΑΞΗ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΧΑΜΕΝΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ

Με τη ΣΤ΄τάξη αποφασίσαμε να παίξουμε το κυνήγι του χαμένου θησαυρού στην αυλή του σχολείου. Ο χαμένος μας θησαυρός θα είναι τα γράμματα των λέξεων του τίτλου του βιβλίου ” Το δέντρο που έδινε”. Αφού τα παιδιά σχεδίασαν τα γράμματα πάνω σε μεγάλα χαρτόνια, έκοψαν τα χαρτόνια ένα ένα, στόλισαν και έβαψαν τα γράμματα των λέξεων. Στη συνέχεια τα κρύψαμε σε κάποια σημεία της αυλής. Κάθε γράμμα της λέξης αντιστοιχεί και σε ένα αίνιγμα: π.χ Όταν το ανοίγω βλέπω τον απέραντο κόσμο; τι είναι;  Τα παιδιά είναι χωρισμένα σε ζευγάρια. Κάθε ζευγάρι με τη σειρά παίρνει το αίνιγμά του και προσπαθεί να βρει τη ΛΥΣΗ;

ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ! Μόλις το ζευγάρι λύσει το αίνιγμα και βρει το γράμμα το τοποθετεί στη σωστή θέση του για να συμπληρωθεί ο ΤΙΤΛΟΣ.

Οι δασκάλες: Χατζηκωνσταντινίδου Κυριακή, Τσισμαλίδου Μαρία