‘ Όταν κοιτάς από ψηλά…. μοιάζει η γη με ζωγραφιά…
φτιαγμένη από παιδιά….για τα παιδιά… ‘
Μια βραδιά γεμάτη φως, συγκίνηση και δυνατούς παλμούς. Τα παιδιά της ΣΤ’ Τάξης του
Γεωργιάδειου 2ου Δημοτικού Σχολείου Αγριάς αποχαιρέτησαν τα θρανία τους, στήνοντας έναν
μεγάλο, φωτεινό κύκλο στην αυλή μας και κάνοντάς μας να δούμε τον κόσμο με τα δικά τους
μάτια.
Το μουσικό τους ταξίδι ξεκίνησε δυναμικά με σύγχρονους ρυθμούς από τη διεθνή σκηνή,
για να δώσει αμέσως μετά τη σκυτάλη στις βαθιές ρίζες της ελληνικής ψυχής: από την “Οδό
Ονείρων” του Μάνου Χατζιδάκι και το υπερήφανο “Ρεμπέτικο” του Σταύρου Ξαρχάκου, μέχρι τη
δωρική “Ρόζα” του Θάνου Μικρούτσικου και τη θαλασσινή “Μαργαρίτα Μαργαρώ” του Μίκη
Θεοδωράκη.
Αγαπημένα μας παιδιά,
Κοιτάζοντας από ψηλά αυτή τη ζωντανή ζωγραφιά που δημιουργήσατε,
σας ευχόμαστε μέσα από την καρδιά μας:
Να κρατήσετε τον κόσμο σας ανοιχτό: Όπως οι ρυθμοί της μουσικής που χορέψατε,
η σκέψη σας να είναι πάντα ελεύθερη, παγκόσμια και χωρίς σύνορα.
Να βαδίζετε πάντα στην “Οδό Ονείρων”: Να αναζητάτε το δικό σας, καθάριο φως και να
μην επιτρέψετε σε κανέναν να περιορίσει τα θέλω σας.
Να χτίζετε χαρακτήρα με αξίες και αλήθεια: Να γίνετε άνθρωποι περήφανοι, αυθεντικοί και
ασυμβίβαστοι, έτοιμοι να ομορφύνετε τον κόσμο γύρω σας.
Το ΓΕΩΡΓΙΑΔΕΙΟ θα είναι πάντα το απάνεμο λιμάνι των παιδικών σας χρόνων.
Σήμερα όμως, ανοίγετε πανιά για το μεγάλο πέλαγος της ζωής.
Να την πετάξετε ψηλά αυτή τη “ζωγραφιά” και να ζήσετε το μέλλον σας με πάθος, αγάπη και
ομορφιά!
Και μην ξεχνάτε πως…τα όνειρα δε δανείζονται, δεν πουλιούνται αλλά πραγματοποιούνται με
αξιοπρέπεια κι αγώνες!
Καλοτάξιδοι κι ολόφωτοι οι δρόμοι της ζωής και της καρδιάς σας
