Στην τάξη μας δημιουργήσαμε τον δικό μας Χάρτη των Συναισθημάτων, μια όμορφη καθημερινή συνήθεια που βοηθά τα παιδιά να αναγνωρίζουν και να εκφράζουν αυτό που νιώθουν.

Κάθε πρωί, τα παιδιά τοποθετούν το προσωπικό τους καρτελάκι στο συναίσθημα που τα εκφράζει περισσότερο εκείνη τη στιγμή. Χαρά, ηρεμία, ενθουσιασμός, λύπη, θυμός ή αγωνία… όλα τα συναισθήματα είναι αποδεκτά και έχουν χώρο στην τάξη μας!

Μέσα από αυτή τη διαδικασία, τα παιδιά μαθαίνουν να παρατηρούν τον εαυτό τους, να ονομάζουν τα συναισθήματά τους και να κατανοούν πως τα συναισθήματα αλλάζουν και αποτελούν φυσικό κομμάτι της καθημερινότητάς μας.

Ο Χάρτης των Συναισθημάτων αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο επικοινωνίας, ενσυναίσθησης και συναισθηματικής ενδυνάμωσης, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός ασφαλούς, υποστηρικτικού και γεμάτου αποδοχή σχολικού περιβάλλοντος.

Ένα απλό χαρτόκουτο στάθηκε η αφορμή για μια ξεχωριστή δημιουργική εμπειρία στην τάξη μας. Με τη συνεργασία της φοιτήτριας του Α.Π.Θ. που βρίσκεται κοντά μας στο πλαίσιο της πρακτικής της άσκησης, τα παιδιά ανέλαβαν να το μεταμορφώσουν σε ένα όμορφο σπιτάκι.

Η διαδικασία δεν ήταν μόνο κατασκευαστική αλλά και δημοκρατική! Τα παιδιά πρότειναν ιδέες, συζήτησαν, εξέφρασαν τις προτιμήσεις τους και αποφάσισαν όλοι μαζί για την εμφάνιση και τα χαρακτηριστικά του σπιτιού. Μέσα από ψηφοφορίες και ομαδικές αποφάσεις, κάθε παιδί είχε τη δυνατότητα να ακουστεί και να συμβάλει στο τελικό αποτέλεσμα.

Με φαντασία, συνεργασία και σεβασμό στις απόψεις των άλλων, ένα απλό χαρτόκουτο μετατράπηκε σε ένα μοναδικό σπιτάκι, αλλά και σε μια ευκαιρία να μάθουμε στην πράξη τι σημαίνει να συμμετέχουμε, να συνδιαμορφώνουμε και να δημιουργούμε μαζί.

Ένα νέο μνημείο, μια γιγάντια ποντιακή λύρα πήρε τη θέση της δίπλα στο άγαλμα του Φίλωνα Κτενίδη, που βρίσκεται στο πάρκο της περιοχής μας. Οι εντυπώσεις των παιδιών ποικίλες και το αίτημα κοινό: “Να το επισκεφτούμε”. Με αφορμή την επέτειο της Ποντιακής γενοκτονίας οργανώθηκαν οι δραστηριότητες μας, για να προσεγγίσουμε το θέμα με σεβασμό και τρυφερότητα.

Εντοπίσαμε στο χάρτη τον Εύξεινο Πόντο, και μιλήσαμε για τα ήθη και τα έθιμα των Ποντίων που στα περισσότερα σπίτια των μαθητών μας διασώζονται μέχρι σήμερα. Οι μαθητές μίλησαν για τις δικές τους εμπειρίες. Χοροί, μουσική, φαγητά και γλυκά, το ποντιακό ιδίωμα.

Δημιουργήθηκε το δέντρο της μνήμης για να μην ξεχνάμε την ιστορία μας, τις παραδόσεις και τις αξίες μας.

Είχαμε την τύχη να δούμε και να παρατηρήσουμε από κοντά την αντρική ποντιακή φορεσιά καθώς και την ποντιακή λύρα. Δύο μαθητές μας έφεραν νταουλάκια και πειραματιστήκαμε  με τους ρυθμούς. Παρακολουθήσαμε τον Πυρρίχιο χορό που μάγεψε τους μικρούς μαθητές και φυσικά μια μαμά μας έφτιαξε ωτία για το πρωινό μας.

Εντάσσοντας το θέμα στις δράσεις του ενεργού πολίτη, συζητήσαμε για τους κανόνες που θα πρέπει να ακολουθούμε όταν επισκεπτόμαστε μνημεία και πως μπορούμε να φροντίσουμε την περιοχή του μνημείου καθημερινά ως πολίτες και κάτοικοι της περιοχής. Φυσικά επισκεφτήκαμε το πάρκο για να θαυμάσουμε από κοντά την λύρα. Περιεργαστήκαμε την κατασκευή και φροντίσαμε τον χώρο ώστε να μην υπάρχουν σκουπίδια σεβόμενοι το μνημείο. Αφού επιστρέψαμε  στην τάξη  αποτυπώσαμε στο χαρτί την εμπειρία μας δημιουργώντας μια πρωτότυπη έκθεση ζωγραφικής.

Τα νηπιάκια μας μεγάλωσαν και μετρούν τις μέρες που απέμειναν στο νηπιαγωγείο. Όλα τους ανυπομονούν για το μεγάλο σχολείο και οι ερωτήσεις είναι αμέτρητες. Σίγουρα κάποια ανησυχούν και ίσως φοβούνται το καινούριο σχολείο. Για τους λόγους αυτούς επισκεφτήκαμε το 5ο Δημοτικό Σχολείο Σταυρούπολης. Απολαύσαμε έναν σύντομο περίπατο και βρεθήκαμε στο Δημοτικό Σχολείο που μας υποδέχθηκαν με χαμόγελο ο διευθυντής κος Πετροκτίστης, δασκάλες και δάσκαλοι και το υπόλοιπο προσωπικό του σχολείου. Μετά από μια ξενάγηση στο χώρο μπήκαμε στις τάξεις της Α Δημοτικού. Οι παλιοί μας συμμαθητές μας περίμεναν εκεί, τώρα πια μαθητές Δημοτικού που γράφουν και διαβάζουν. Τα νηπιάκια έκαναν όλες τις ερώτήσεις που καταγράψαμε στην τάξη και δώρισαν μια κατασκευή που ετοίμασαν.

Περάσαμε φανταστικά! Σας ευχαριστούμε!