Με τα παιδάκια του ολοήμερου, συμφωνήσαμε να καθιερώσουμε μέσα στην εβδομάδα, ημέρες ελεύθερης ζωγραφικής, οπού τα παιδιά σε χρωματιστά χαρτιά της αρεσκείας τους, σχεδιάζουν με πινέλο ότι τους αρέσει, χρησιμοποιώντας τέμπερες. Μια δράση που τα παιδιά την δέχτηκαν με χαρά, αφού απολαμβάνουν πολύ την ζωγραφική και στην συγκεκριμένη περίπτωση παίρνουν πρωτοβουλίες, καθώς τα ίδια επιλέγουν τα υλικά που θα αξιοποιήσουν (χρώματα χαρτιών, χρώματα από τέμπερες, πόσα χρώματα θα βγάλουμε στο τραπέζι). Τα αποτελέσματα, απλά υπέροχα! 🙂 

Mε τα παιδάκια του ολοήμερου, ζωγραφίσαμε τις δικές μας γλαστρούλες! Αφού κόλλησαν “την γλάστρα- χαρτόνι” πάνω στο χαρτί τους, σχεδίασαν το δικό τους λουλουδάκι, με χρώματα της αρεσκείας τους. Χρησιμοποιήσαμε τέμπερες, βουτήξαμε το δαχτυλάκι μας στην μπογιά και ξεκίνησε το έργο μας (εξασκώντας παράλληλα την λεπτή μας κινητικότητα)! 

Τα τμήματα του νηπιαγωγείου μίλησαν για τη βία και τον εκφοβισμό.

Αφού ρωτήθηκαν αν έχουν ακούσει ποτέ τις λέξεις, και ακούστηκαν όσες απαντήσεις ήθελαν, είδαν κάποια βίντεο όπως “Ο Όλιβερ Μπάτον είναι φλούφλης” και “Τα μπαλόνια της φιλίας”. Στη συνέχεια, στο τέλος κάθε βίντεο προσπάθησαν να εντοπίσουν συμπεριφορές και καταστάσεις που συνδέονταν με τα όσα είχαν ήδη συζητηθεί. Αναλογιζόμενα τα όσα είδαν έλεγαν πως εκτός από το σπρώξιμο, το χτύπημα και την κλωτσιά, το ίδιο μπορεί να στεναχωρήσει ένα παιδί και όταν το κοροϊδεύουν ή όταν δεν το κάνει κανείς παρέα. Έπειτα, σκεπτόμενες/σκεπτόμενοι τα βίντεο που είχαν δει, κάποιες εικόνες αλλά και τα όσα είχαν ήδη πει, έγινε σύνδεση τέτοιων καταστάσεων με συναισθήματα που προκαλούνται, βλέποντας τι μπορεί να κάνει ένα παιδί όταν συμβεί κάτι παρόμοιο, αλλά και όταν παρατηρεί ένα τέτοιο συμβάν.
Αργότερα ακούσαμε το παραμύθι “Τα χέρια δεν χτυπάνε, τα χέρια αγαπάνε”. Συζητώντας την αλλαγή που υπήρξε στο “χεράκι” του παραμυθιού, μιλήσαμε για την βία με τα παιδιά να προσπαθούν να τονίσουν τις θετικές συμπεριφορές που είχε εν τέλει το χέρι του παραμυθιού.

Στο τέλος, στο ένα τμήμα αποφασίστηκε πως θα κάνουν σχέδια αναφορικά με το τι πρέπει να κάνουν τα “χεράκια” μας, ενώ στο άλλο τμήμα έγινε σχέδιο “ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ, ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ” όπου γράφτηκαν μηνύματα που ήθελαν και είπαν τα ίδια.

Αυτή την εβδομάδα (20-24/3/23), τα παιδιά ρώτησαν την Κίκη το κοάλα πώς έρχεται στο σχολείο και εκείνη απάντησε ότι χρησιμοποιεί το λεωφορείο (“How do you go to school, Kiki?” “I go to school by bus.”). Έπειτα τραγούδησε με τα παιδιά το τραγούδι που της αρέσει να λέει όταν βρίσκεται στο λεωφορείο (“The wheels on the bus go round and round”). Μάθαμε τις βασικές λέξεις (wheels, door, wipers, horn, people, babies, mummies, daddies) μέσα από παιχνίδια μνήμης και επανάληψης με flashcards  και τραγουδήσαμε όλοι μαζί μιμούμενοι ήχους και κινήσεις (round and round, open and shut, swish-swish-swish, beep-beep-beep, up and down, wah-wah-wah, shh-shh-shh).

The Wheels on the Bus Lyrics

The wheels on the bus go round and round
Round and round, round and round
The wheels on the bus go round and round
Round and round

The door on the bus goes open and shut
Open and shut, open and shut
The door on the bus goes open and shut
Open and shut

The wipers on the bus go swish, swish, swish,
Swish, swish, swish, swish, swish, swish
The wipers on the bus go swish, swish, swish, swish, swish

The horn on the bus goes beep, beep, beep,
Beep, beep, beep, beep, beep, beep
The horn on the bus goes beep, beep, beep,
Beep, beep, beep

The people on the bus go up and down
up and down, up and down
The people on the bus go up and down
Up and down

The babies on the bus go wah, wah, wah!
wah, wah, wah, wah, wah, wah!
The babies on the bus go wah, wah, wah, wah, wah, wah!

The mummies on the bus go sssssh, sssssh, sssssh,
sssssh, sssssh, sssssh, sssssh, sssssh, sssssh
The daddies on the bus go sssssh, sssssh, sssssh”
sssssh, sssssh, sssssh

Ένα τμήμα του νηπιαγωγείου χωρίστηκε σε υποομάδες στις οποίες συζητήθηκε το τι είναι τα συναισθήματα, καθώς και το ποια μπορεί να είναι κάποια από αυτά. Έπειτα, διαβάστηκαν παραμύθια και τα παιδιά προσπάθησαν να αναγνωρίσουν μερικά από τα συναισθήματα των ηρώων των παραμυθιών αυτών, εξηγώντας τους λόγους που πίστευαν ότι ένιωθαν έτσι.

Στη συνέχεια, βλέποντας κάποιους πίνακες ζωγραφικής μιλήσαμε για το πως γίνεται να μην καταλαβαίνουμε πάντα τα συναισθήματα όλων γύρω μας. Αφορμή γι’ αυτό στάθηκε το γεγονός ότι τα παιδιά ανέφεραν διαφορετικά συναισθήματα για ίδιους πίνακες. Ακολούθησε συζήτηση γύρω από συναισθήματα όπως η χαρά, η λύπη και ο θυμός, καθώς και γύρω από διάφορες καταστάσεις της καθημερινότητάς μας που μπορεί να μας προκαλούν αυτά τα συναισθήματα.

Τέλος, τα παιδιά ζωγράφισαν στα “σύννεφα των συναισθημάτων μας” καταστάσεις που συζητήθηκαν και που τα κάνουν να νιώθουν με έναν συγκεκριμένο τρόπο (χαρούμενα/στεναχωρημένα/θυμωμένα), φροντίζοντας να ζωγραφίσουν με τέτοιο τρόπο που θα χωρούσαν τα σχέδια όλων των συμμαθητών/συμμαθητριών τους.