Ήρθε και το φθινοπωράκι και άνοιξαν και τα σχολεία! Ήρθε η ώρα να μάθουμε πολλά πράγματα, αλλά να θυμηθούμε και άλλα που τα ξέρουμε ήδη. Ας κάνουμε μια σύντομη ανασκόπηση όσων μάθαμε από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Οκτώβριο.
Τον Σεπτέμβριο πήραμε τον χρόνο μας για να προσαρμοστούμε στο νέο μας περιβάλλον και να γνωριστούμε καλύτερα. Συστηθήκαμε, μιλήσαμε για τους ρόλους που έχει ο καθένας από εμάς, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις μας. Γνωρίσαμε τις αισθήσεις μας και τα συναισθήματά μας. Μιλήσαμε για το φύλο μας και τον εαυτό μας, την οικογένειά μας και τα πράγματα που μας αρέσουν και τις συνήθειες μας. Προσπαθήσαμε να γίνουμε μια ομάδα όλοι μαζί, για να συνεργαζόμαστε και να παίζουμε καλύτερα.
Τον Οκτώβριο ξεκινήσαμε πιο δυναμικά! Μάθαμε για τον καιρό, τα φρούτα και τα λαχανικά του φθινοπώρου. Μελετήσαμε τον κύκλο της ζωής τους, κάναμε κατασκευές και ζωγραφήσαμε. Φυσικά παίξαμε και πολλά παιχνίδια (φυσικά και ψηφιακά). Μάλιστα αφιερώσαμε και μια ολόκληρη μέρα στην μηλιά. Ακούσαμε και τραγουδήσαμε το τραγούδι “Μήλο μου κόκκινο” και το “Μίλα μου για μήλα”. Μάθαμε για τον μύθο του μήλου της Έριδος και διαβάσαμε το παραμύθι “Το δέντρο που έδινε” του Σελ Σιλβερστάιν.
Μέσα στον Οκτώβριο δε θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε και για την σπορά. Μελετήσαμε τους σπόρους και φτιάξαμε έναν αισθητηριακό πίνακα, διαβάσαμε το παραμύθι “Ένα μήλο την ημέρα”, μάθαμε με χρονολογική σειρά τις εργασίες που απαιτούνται για να καλλιεργήσουμε και παίξαμε με τα αινίγματα και τις παροιμίες.
Στο πλαίσιο του θέματος αυτού κάναμε και ένα πείραμα με φακές. Χωριστήκαμε σε 4 ομάδες και κάθε ομάδα “έπαιξε” με τους παράγοντες ανάπτυξη τους (ήλιος, νερό). Συμπληρώσαμε όλοι τα φυλλάδια παρατηρήσεων και καταλήξαμε μετά από 10 ημέρες ότι οι φακές δεν μπορούν να φυτρώσουν και να μεγαλώσουν χωρίς νερό, όμως μπορούν να το κάνουν χωρίς ήλιο και μόνο με νερό.
Τέλος συζητήσαμε για τον τρύγο. Μελετήσαμε τα στάδια που ακολουθούν για το μάζεμα του σταφυλιού και τα βάλαμε μόνοι μας σε χρονολογική σειρά.
Μάθαμε πάρα πολλά πράγματα για τα σταφύλια και το κρασί. Δοκιμάσαμε σταφυλάκι και μυρίσαμε το κρασάκι.
Διαβάσαμε και παίξαμε με τις παροιμίες για το αμπέλι (που είναι πάρα πολλές τελικά!). Ακούσαμε τον μύθο του Αισώπου με την Αλεπού και τα σταφύλια, παρακολουθήσαμε τον μύθο με το Ελάφι και τα σταφύλια και τραγουδήσαμε “το τσιριτρό” του Ζαχαρία Παπαντωνίου.
Με τούτα και με κείνα τελειώνει σιγά σιγά και ο Οκτώβριος!
