Στο νηπιαγωγείο μας γνωρίσαμε μια πολύ ξεχωριστή κυρία… τη Μόνα Λίζα!
Μέσα από τον διάσημο πίνακα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, ταξιδέψαμε στον κόσμο της τέχνης και των συναισθημάτων. Επισκεφθήκαμε μέσω διαδικτύου το μουσείο του Λούβρου και βρήκαμε τον πίνακα της Μόνα Λίζα. Παρατηρήσαμε προσεκτικά το πρόσωπό της, τη στάση του σώματός της και το περίφημο χαμόγελό της.
Κάναμε παιχνίδια κίνησης, πήραμε τη στάση της και μετακινηθήκαμε στον χώρο, νιώθοντας πως… τα μάτια της μας ακολουθούν!
Αναρωτηθήκαμε τι μπορεί να σκέφτεται και τι συναίσθημα κρύβεται πίσω από το χαμόγελό της. Μιλήσαμε για τα δικά μας συναισθήματα και τα συγκρίναμε με εκείνα της Μόνα Λίζα.

Τα παιδιά συνθέτοντας κομμάτι-κομμάτι, ζωντάνεψαν τον πίνακα αλλά και στον υπολογιστή, με το πρόγραμμα jigsaw τα παιδιά ανασύνθεσαν το ψηφιακό παζλ του πίνακα μαθαίνοντας να παρατηρούν, να συγκεντρώνονται και να συνεργάζονται.

Επίσης, ακούσαμε τη «Τζοκόντα» του Μάνου Χατζιδάκι και αφήσαμε το σώμα μας να κινηθεί ελεύθερα, εκφράζοντας χαρά, λύπη και σκέψη, όπως θα μπορούσε να κάνει και η Μόνα Λίζα.

Μάνος Χατζηδάκις- Το χαμόγελο της Τζοκόντα

https://www.youtube.com/watch?v=fkrfzccRt2Y

Γίναμε και εμείς μικροί καλλιτέχνες  και ζωγραφίσαμε τη δική μας Μόνα Λίζα, δίνοντάς της το δικό μας μοναδικό συναίσθημα και χαμόγελο.

Έτσι, η Μόνα Λίζα έγινε αφορμή για δημιουργία, έκφραση και παιχνίδι και μας έμαθε ότι τα συναισθήματα κρύβουν πάντα… μια όμορφη ιστορία!