ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ “ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ”- 2Η ΕΒΔΟΜΑΔΑ
Το εργαστήριο δεξιοτήτων με τίτλο “Εγώ είμαι εγώ” σχετικά με τον εαυτό μου, συνεχίζεται στην τάξη μας! Αυτήν την εβδομάδα εστιάσαμε στη μοναδικότητα και παίξαμε πολλά παιχνίδια και οργανώσαμε δραστηριότητες γι’ αυτό το θέμα. Αρχικά, συζητήσαμε τι σημαίνει για εμάς το όνομά μας και πώς αυτό μας κάνει να ξεχωρίζουμε από τους άλλους τόσο στην τάξη όσο και στην καθημερινή μας ζωή. Ένα από τα παιχνίδια που παίξαμε με το όνομά μας ήταν μία παραλλαγή του “Κρύο – Ζεστό” όπου η νηπιαγωγός έκρυβε σε διάφορα σημεία της τάξης καρτελάκια με τα ονόματα των παιδιών. Οι υπόλοιποι συμμαθητές καθοδηγούσαν το συμμαθητή/τριά τους λέγοντας του κρύο ή ζεστό ώστε να τον βοηθήσουν να βρει το κρυμμένο καρτελάκι. Εκεί το παιδί έπρεπε να δει αν το όνομα που βρήκε ήταν το δικό του. Εάν όχι, το έδειχνε στην ολομέλεια και οι υπόλοιποι προσπαθούσαν να δουν αν το αναγνωρίζουν.
H επόμενη δραστηριότητα σχετικά με το όνομά μας είχε περισσότερο καλλιτεχνικό χαρακτήρα. Δόθηκε ένα λευκό χαρτόνι σε κάθε παιδί, με οριζόντιες και κάθετες εφαπτόμενες γραμμές που δημιουργούσαν ασύμμετρα σχήματα, τα οποία έπρεπε να χρωματιστούν με διαφορετικό χρώμα νερομπογιάς το καθένα. Έπειτα, αφού στέγνωσαν, τα παιδιά έγραψαν με μαύρο μαρκαδόρο μέσα σε ένα σχήμα που κάθε φορά επέλεγαν, ένα γράμμα από το όνομά τους, μέχρι να τα γράψουν όλα. Δε μας ενδιέφερε να τα βάλουν με τη σειρά, απλά να υπάρχουν όλα τα γράμματα.
Στη συνέχεια διαβάσαμε το παραμύθι “Η Μέλπω η μοναδική” της Μαρίας Ρουσάκη…
https://pubhtml5.com/vrhn/jmcw/
και συζητήσαμε ποια είναι η άποψή μας για τη μοναδικότητα. Χρειάζεται να φοράμε πάνω μας κάτι ξεχωριστό ή είμαστε από μόνοι μας μοναδικοί σύμφωνα με τα εξωτερικά μας χαρακτηριστικά αλλά και την προσωπικότητά μας; Παίξαμε διάφορα παιχνίδια σχετικά με αυτό το θέμα. Ένα από αυτά ήταν το εξής: τα παιδιά κινούνταν ελεύθερα στο χώρο ακούγοντας το τραγούδι “Εγώ είμαι εγώ”…
Κάθε φορά που η μουσική σταματούσε, η νηπιαγωγός έλεγε στα παιδιά να αναζητήσουν έναν συμμαθητή τους με τον οποίο είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό όπως ίδιο χρώμα μαλλιών, ίδιο χρώμα παντελονιού, ίδιο μέγεθος πατούσας, παλάμης κλπ…
Αφού ολοκληρώσαμε το παιχνίδι συζητήσαμε τι παρατηρήσαμε σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Υπήρχε κάποιο παιδί με το οποίο να τα είχαμε όλα κοινά; Μπορούμε να πούμε ότι με κάποιον είμαστε όλοι ίδιοι; Μάλλον όχι… Άρα, σίγουρα είμαστε όλοι μας μοναδικοί. Μετά από αυτό τα παιδιά δημιούργησαν ένα παραμύθι σχετικά με τη μοναδικότητα και συνεχίζουμε με το στάδιο της εικονογράφησής του. Το παραμύθι θα παρουσιαστεί στους μαθητές/τριες του άλλου τμήματος αλλά και στους γονείς!
