Μια όμορφη ιστορία με το επίμαχο θέμα του κοροναϊού. Είμαστε αισιόδοξοι αλλά πάντα προσεκτικοί!!
“- Τάκου τάκου!
– Με συγχωρείτε, μπορώ να βγω; Είμαι η αγκαλιά. Έρχομαι από την τρυφερότητα των ανθρώπων. Θέλω να σε σφίξω με τα δυο μου χέρια και να σε ζεστάνω. Είμαι μέρες κλεισμένη στο σπίτι, μπορώ λίγο να βγω για να ξεσκάσω;
– Όχι! Δεν μπορείς. Είμαι ένας βλαβερός ιός. Έρχομαι από μακριά. Αν με αγκαλιάσεις, θα κολλήσεις. Μείνε στο σπίτι.
Η αγκαλιά δεν άκουσε και βγήκε. Αγκάλιασε τον ιό και κόλλησε. Η δύναμή της χάθηκε κι ύστερα την απομόνωσαν.
– Τάκου τάκου!
– Με συγχωρείτε, μπορώ να βγω; Είμαι το φιλί. Έρχομαι από την αγάπη των ανθρώπων. Θέλω να σου δώσω ένα πεταχτό φιλί. Ίσως και δυο.
– Όχι! Δεν μπορείς. Είμαι ένας βλαβερός ιός. Έρχομαι από μακριά. Αν με φιλήσεις, θα κολλήσεις. Μείνε στο σπίτι.
Το φιλί δεν άκουσε και βγήκε. Φίλησε τον ιό και κόλλησε. Η δύναμή του χάθηκε κι ύστερα το απομόνωσαν.
-Τάκου τάκου!
– Με συγχωρείτε, μπορώ να βγω; Είμαι η Ελπίδα. Έρχομαι από τα παιδικά όνειρα. Τα βράδια σκεπάζω με πολύχρωμες κουβέρτες τις καρδιές τους να μην κρυώσουν και το πρωί τα ξυπνώ με τα πιο χαρούμενα τραγούδια.
-Έλα, έλα! Βγες, είπε ο ιός στην Ελπίδα. Εσένα δεν μπορώ να σε μολύνω γιατί είσαι δημιούργημα των παιδιών.
Βγήκε η Ελπίδα και πέταξε με ολόλευκα φτερά πάνω απ’ όλο τον κόσμο.
Τώρα λάμπει ο κόσμος, λάμπουν και οι καρδιές μας.”
ΙΩΑΝΝΑ ΖΩΡΖΟΥ
(Βασισμένο στο κείμενο της ΧΡΥΣΟΥΛΑΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΙΟΥ
«Τρία χτυπήματα στην πόρτα».)
Την ιστορία θα τη βρείτε: Τρία χτυπήματα στην πόρτα του κοροναϊού
