1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΡΤΕΜΙΔΟΣ

Αυτές τις μέρες  μιλήσαμε για την 28η Οκτωβρίου, την ειρήνη και την ελευθερία. Αφορμή για τη γιορτή μας στάθηκε το τραγούδι «Ειρήνη» από τη χορωδία του Σπύρου Λάμπρου, το οποίο ακούσαμε και τραγουδήσαμε όλοι μαζί στην τάξη. Στη συνέχεια ξαναθυμηθήκαμε τι είναι ειρήνη, πόσο σημαντική είναι στη ζωή  μας και κάθε παιδί μοιράστηκε μαζί μας τι σημαίνει για εκείνο.

Έπειτα, δημιουργήσαμε όλοι μαζί μια ομαδική κατασκευή με θέμα την ειρήνη.  Κάθε παιδί χρωμάτισε και έκοψε το δικό του παιδάκι, δημιουργώντας μια  μεγάλη παρέα κάτω από τον ήλιο. Συμπληρώσαμε, επίσης, συννεφάκια με τις σκέψεις των παιδιών για το τι σημαίνει η ειρήνη.

Η γιορτή μας έκλεισε με την παρέλασή μας, όπου όλα τα παιδιά παρέλασαν με καμάρι και στο τέλος τραγουδήσαμε όλοι μαζί τον  Εθνικό Ύμνο κάτω από την ελληνική σημαία!

Με αφορμή την Παγκόσμια  Ημέρα Διατροφής και σε συνέχεια των δράσεών μας για την κάμπια νυχτοπεταλούδας, ασχοληθήκαμε με τη διατροφή.

Διαβάσαμε το βιβλίο του Eric Carle «Μια κάμπια πολύ πεινασμένη». Με αφορμή όσα έτρωγε η μικρή κάμπια, συζητήσαμε για τις δικές μας διατροφικές συνήθειες και τα αγαπημένα μας φαγητά. Στη συνέχεια ξεχωρίσαμε τις τροφές σε υγιεινές και λιγότερο υγιεινές  και μιλήσαμε για τις διατροφικές μας επιλογές.

Έπειτα, γνωρίσαμε το ουράνιο τόξο των τροφών. Ανακαλύψαμε πως το πιάτο μας χρειάζεται πολλά χρώματα, με φρούτα και λαχανικά που μας προσφέρουν θρεπτικά συστατικά.

Στο τέλος, όλοι μαζί φτιάξαμε το δικό μας ουράνιο τόξο των τροφών, για να μας θυμίζει πάντα πως το πιάτο μας γίνεται πιο θρεπτικό όταν περιλαμβάνει ποικιλία τροφών και άρα πολλά χρώματα, ακριβώς όπως ένα ουράνιο τόξο!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, διαβάσαμε το παραμύθι «Ο κύριος Ουφ» της Anna Walker.  Μέσα από την ιστορία του, μιλήσαμε για τα συναισθήματα και για όσα μπορεί να μας κάνουν να νιώθουμε στεναχώρια, θυμό ή απογοήτευση.

Στη συνέχεια, δραματοποιήσαμε το παραμύθι. Ένα παιδί έγινε ο μικρός Ουφ και όλοι μαζί προσπαθήσαμε να τον πλησιάσουμε με όμορφα και ευγενικά λόγια. Εκείνος, σιγά σιγά, άρχισε να μικραίνει όλο και περισσότερο,ώσπου έγινε πολύ μικρός και χάθηκε, όπως ακριβώς και στο παραμύθι!

Μέσα από αυτή την βιωματική δραστηριότητα, μιλήσαμε για το πόσο σημαντικό είναι να ακούμε, να αποδεχόμαστε και να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας.