Με αφορμή την παγκόσμια Ημέρα των Ζώων 4 Οκτωβρίου,μιλήσαμε για τη φροντίδα, την αγάπη και το σεβασμό που αξίζουν όλοι οι μικροί μας με πατουσάκια φίλοι. Ανήμερα της 4ης Οκτωβρίου τα ζωάκια μαζεύτηκαν σε συμβούλιο. Ο σκύλος μίλησε για τη φιλία, η γάτα για χάδια κι ο σκαντζόχοιρος για αγκαλιές με …προσοχή! Τα παιδιά του Νηπιαγωγείου μας άνοιξαν την καρδιά τους, μας μίλησαν για τους δικούς τους φίλους (τετράποδους, φτερωτούς, φίλους που κολυμπούν κτλ.), αποτύπωσαν με μια κατασκευή δύο τετράποδους φίλους και όλοι μαζί κρεμάσαμε τη δική μας αφίσα με έναν σκυλάκο στον τοίχο της τάξης μας.

-Το όνομα αυτού;
-ΧΑΤΣΙΚΟ!
-Η πηγή έμπνευσης;
-Η αληθινή ιστορία του σκύλου Χάτσικο ενός κουταβιού 2 περίπου μηνών ράτσας Ακίτα που υιοθετήθηκε από ένα καθηγητή στο Τόκιο τον Ιανουάριο του 1924.Οι 2 τους ήταν πραγματικά αχώριστοι και καθημερινά περπατούσαν μαζί μέχρι τον σιδηροδρομικό σταθμό της Σιμπούγια, όπου ο καθηγητής έπαιρνε το τρένο για να πάει στο πανεπιστήμιο. Ο Χάτσικο πήγαινε μετά στο σπίτι αλλά το απόγευμα ξαναγύριζε στον σταθμό, όπου περίμενε την επιστροφή του κυρίου του. Τον Μάιο του 1925, ο Χάτσικο συνόδευσε όπως πάντα τον καθηγητή στον σταθμό του τρένου και γύρισε σπίτι. Ο καθηγητής όμως δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά στον σταθμό, διότι κατά την διάρκεια μιας διάλεξης στο πανεπιστήμιο πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία. Ο Χάτσικο μετά ξαναγύριζε στον σταθμό, περιμένοντας στο ίδιο σημείο τον κύριό του κάθε μέρα, για το υπόλοιπο της ζωής του. Στο σημείο αυτό σημαντικό είναι να πούμε ότι μια μαθήτρια έκανε το εξής σχόλιο: “Κυρία, τελικά τον αγαπούσε για ΠΑΝΤΑ”!

Μοναδικοί μας φίλοι θα σας προσέχουμε πάντα, γιατί η αγάπη… εμφανίζεται με πατούσες!!!