1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΕΜΠΟΡΕΙΟΥ ΘΗΡΑΣ

Το φθινόπωρο έφερε στην τάξη μας ένα από τα πιο αγαπημένα του φρούτα… το σταφύλι!  Με αφορμή την εποχή του τρύγου, οι μικροί μας μαθητές ταξίδεψαν στον κόσμο του αμπελιού, ανακάλυψαν τα μυστικά του σταφυλιού και δημιούργησαν με φαντασία και ενθουσιασμό!

Γνωρίσαμε το σταφύλι!

Αρχικά, παρατηρήσαμε το σταφύλι και γνωρίσαμε τα μέρη του: το τσαμπί, τις ρώγες, τη φλούδα και τα κουκούτσια.

Στη συνέχεια, ανακαλύψαμε τα προϊόντα που μας χαρίζει, όπως ο μούστος, οι σταφίδες, το πετιμέζι και το ξίδι, μαθαίνοντας πόσα διαφορετικά πράγματα μπορούμε να δημιουργήσουμε από αυτό το φθινοπωρινό φρούτο.

Ανακαλύπτουμε τα αμπέλια της Σαντορίνης!

Ιδιαίτερη θέση στη γνωριμία μας με το σταφύλι είχε ο τόπος μας, η όμορφη Σαντορίνη! Παρατηρήσαμε εικόνες από τα αμπέλια του νησιού μας και γνωρίσαμε τον ξεχωριστό τρόπο με τον οποίο οι Σαντορινιοί αμπελουργοί διαμορφώνουν τα κλήματα σε χαμηλές, κυκλικές κουλούρες, προστατεύοντας τα σταφύλια από τους δυνατούς ανέμους.

Έτσι, συνδέσαμε τη μάθησή μας με την τοπική παράδοση και την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας.

Η αλεπού και τα σταφύλια!

Η περιπλάνησή μας στον κόσμο του σταφυλιού συνεχίστηκε με το γνωστό παραμύθι «Η αλεπού και τα σταφύλια»! Διαβάσαμε την ιστορία, παρακολουθήσαμε τις προσπάθειες της πονηρής αλεπούς να φτάσει τα λαχταριστά σταφύλια και συζητήσαμε για όσα μας δίδαξε η περιπέτειά της.

Και φυσικά, η ιστορία μας ενέπνευσε να δημιουργήσουμε! Με πολλή φαντασία και δημιουργική διάθεση, φτιάξαμε τα δικά μας σταφύλια του παραμυθιού, δίνοντας ζωή στους ήρωες της ιστορίας μέσα από τις κατασκευές μας.

Το σταφύλι γίνεται τέχνη!

Οι μικροί μας καλλιτέχνες έπιασαν τις πλαστελίνες τους και έπλασαν ρώγα-ρώγα τα δικά τους τσαμπιά σταφυλιών. Με τα χέρια τους δημιούργησαν, πειραματίστηκαν και εξάσκησαν τη λεπτή κινητικότητά τους.

Στη συνέχεια, ζωγράφισαν τα δικά τους σταφύλια, χρησιμοποιώντας χρώματα και φαντασία για να αποτυπώσουν όσα ανακάλυψαν!

Μέσα από παραμύθια, παρατήρηση, συζήτηση και εικαστικές δημιουργίες, το σταφύλι έγινε η αφορμή για ένα όμορφο ταξίδι γνώσης και δημιουργίας. Γνωρίσαμε τη φύση, ανακαλύψαμε την παράδοση του τόπου μας και εκφραστήκαμε με τον δικό μας μοναδικό τρόπο.

 Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων, στις 4 Οκτωβρίου, το νηπιαγωγείο μας γέμισε χρώματα, χαμόγελα και πολλή αγάπη για τους μικρούς μας φίλους!

Μέσα από συζητήσεις και παιχνίδια, τα παιδιά μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους με τα ζώα, μίλησαν για τα αγαπημένα τους ζωάκια και ανακάλυψαν πόσο σημαντικό είναι να τα φροντίζουμε και να τα προστατεύουμε. Αναρωτηθήκαμε τι χρειάζονται για να είναι χαρούμενα και ασφαλή και καταλάβαμε πως, όπως κι εμείς, έτσι κι εκείνα έχουν ανάγκη από τροφή, νερό, ένα ασφαλές περιβάλλον και, πάνω απ’ όλα, αγάπη και σεβασμό.

Στη συνέχεια, δημιουργήσαμε μια μεγάλη, πολύχρωμη ομαδική εργασία με τίτλο «Η μεγάλη αγκαλιά των ζώων». Κάθε παιδί έδωσε τη δική του πινελιά, ζωγραφίζοντας και διακοσμώντας το αγαπημένο του ζωάκι.

Όλα μαζί τα ζωάκια ενώθηκαν σε μια μεγάλη παρέα, στέλνοντας ένα δυνατό μήνυμα αγάπης και ευαισθητοποίησης.

Γιατί η αγάπη για τα ζώα είναι μια στάση ζωής που καλλιεργείται από τα πρώτα κιόλας χρόνια της παιδικής ηλικίας. Μαθαίνοντας να σεβόμαστε τα ζώα, μαθαίνουμε να σεβόμαστε κάθε μορφή ζωής και να γινόμαστε πιο ευαίσθητοι, υπεύθυνοι και συμπονετικοί άνθρωποι.

Φτιάξαμε όμως και όμορφες κατασκευές με ζωάκια…

Τα ζώα δεν έχουν φωνή για να μας πουν τι χρειάζονται. Έχουν όμως εμάς, για να τα αγαπάμε και να τα προστατεύουμε!

  Η αγάπη δεν έχει ηλικία!

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας, την 1η Οκτωβρίου, μιλήσαμε στην τάξη μας για τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, τους ανθρώπους που γεμίζουν την παιδική μας ηλικία με αγάπη, φροντίδα, αγκαλιές και όμορφες αναμνήσεις.

Μέσα από μια όμορφη συζήτηση στην παρεούλα, τα παιδιά μοιράστηκαν σκέψεις και εμπειρίες: τι αγαπούν να κάνουν μαζί με τον παππού και τη γιαγιά τους, τι τους έχουν μάθει και ποιες στιγμές μαζί τους κρατούν στην καρδιά τους. Ανακαλύψαμε πως, αν και οι εποχές αλλάζουν, η αγάπη και η οικογένεια παραμένουν πάντα σημαντικές.

Και φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει μια ξεχωριστή δημιουργία!
Κάθε παιδί έφτιαξε τη δική του «καρδιά του παππού και της γιαγιάς», ζωγραφίζοντας τον αγαπημένο του άνθρωπο και συμπληρώνοντας τη φράση:

«Παππού/Γιαγιά, σε αγαπώ γιατί…»

Μέσα από τις παιδικές ζωγραφιές και τα λόγια τους ξεχείλισαν η αγάπη, η τρυφερότητα και η ευγνωμοσύνη.

Γιατί οι παππούδες και οι γιαγιάδες είναι οι άνθρωποι που κρατούν μέσα τους ιστορίες μιας ολόκληρης ζωής και τις χαρίζουν απλόχερα στα παιδιά. Είναι οι ζεστές αγκαλιές, τα παραμύθια, οι συμβουλές, τα γλυκά χαμόγελα και εκείνες οι μικρές στιγμές που γίνονται μεγάλες αναμνήσεις.

Και σήμερα τα παιδιά μας μάς θύμισαν κάτι πολύ σημαντικό:
η αγάπη δεν μετριέται σε χρόνια… μετριέται σε αγκαλιές! 

«Κινούμαστε, παίζουμε, συνεργαζόμαστε και χαμογελάμε!»

Με χαμόγελα, ενέργεια, παιχνίδι και πολλή διάθεση για κίνηση γιορτάσαμε στο Νηπιαγωγείο μας την Παγκόσμια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού!

Η ημέρα μας ήταν γεμάτη δράση, αλλά πάνω απ’ όλα ήταν μια όμορφη ευκαιρία να ανακαλύψουμε πως ο αθλητισμός δεν είναι μόνο η νίκη. Είναι η χαρά της συμμετοχής, η προσπάθεια, η συνεργασία, η αλληλοβοήθεια και το χαμόγελο που μοιραζόμαστε με τους φίλους μας.

Στην παρεούλα μιλήσαμε για το τι είναι αθλητισμός, ποια αθλήματα γνωρίζουμε και γιατί είναι καλό να αθλούμαστε;

Γνωρίσαμε διαφορετικές αθλητικές δραστηριότητες. Χωριστήκαμε σε ομάδες και παρατηρήσαμε εικόνες. Απαραίτητη προϋπόθεση ήταν η συνεργασία, ώστε κάθε ομάδα να παρατηρήσει και να παρουσιάσει στην ολομέλεια της τάξης τα αθλήματα στις εικόνες.

Επίσης, παίξαμε το παιχνίδι “Μάντεψε ποιος αθλητής είμαι”. Μιμηθήκαμε κινήσεις αθλητών, ανακαλύπτοντας πόσους διαφορετικούς τρόπους μπορεί να κινηθεί το σώμα μας.

Και ύστερα… ήρθε η ώρα για δράση!

Δημιουργήσαμε τους δικούς μας αθλητικούς σταθμούς και τα παιδιά έγιναν μικροί αθλητές. Έριξαν μπάλες και προσπάθησαν να πετύχουν τον στόχο, πήδηξαν μέσα από στεφάνια, πέρασαν διαδρομές με εμπόδια και συνεργάστηκαν για να μεταφέρουν αντικείμενα.

Κάθε προσπάθεια είχε τη δική της αξία και κάθε παιδί είχε τη δική του στιγμή να λάμψει!

Χορέψαμε, κινηθήκαμε με τη μουσική και παίξαμε παιχνίδια που μας έκαναν να γελάσουμε και να χαρούμε. Για λίγο γίναμε όλοι αθλητές, χορευτές, δρομείς και… ό,τι άλλο μπορούσε να φανταστεί η παιδική μας φαντασία!

Ιδιαίτερη θέση στη σημερινή μας ημέρα είχε η συνεργασία. Μέσα από ομαδικά παιχνίδια και σκυταλοδρομίες μάθαμε πως όταν δουλεύουμε μαζί, βοηθάμε ο ένας τον άλλον και ενθαρρύνουμε την προσπάθεια του φίλου μας, μπορούμε να πετύχουμε πολλά περισσότερα.

Σήμερα δεν υπήρχαν νικητές και ηττημένοι. Υπήρχαν μόνο παιδιά που προσπάθησαν, συμμετείχαν, συνεργάστηκαν και διασκέδασαν!

Στο Νηπιαγωγείο μας, μάθαμε πως το πιο σημαντικό μετάλλιο είναι αυτό που κερδίζουμε όταν προσπαθούμε, συμμετέχουμε και χαμογελάμε μαζί!

Κάθε παιδί έχει ένα όνομα. Ένα όνομα που το συνοδεύει, το ξεχωρίζει και γίνεται σιγά σιγά ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ταυτότητάς του. Στο νηπιαγωγείο μας, λοιπόν, αφιερώσαμε χρόνο για να γνωρίσουμε καλύτερα το όνομά μας και να ανακαλύψουμε πόσο μοναδικό είναι! Στην παρεούλα, κάθε παιδί αναζήτησε την καρτέλα με το όνομά του, το αναγνώρισε και το παρουσίασε στους φίλους του. Παρατηρήσαμε τα γράμματα, μετρήσαμε πόσα έχει κάθε όνομα και ανακαλύψαμε το πρώτο του γράμμα, το αρχικό.

Έπειτα, ήρθε η ώρα να… χτίσουμε τα ονόματά μας! Τα γράμματα μπήκαν στη σωστή σειρά και κάθε παιδί προσπάθησε να σχηματίσει το δικό του όνομα.

Η δραστηριότητά μας ολοκληρώθηκε δημιουργικά, καθώς τα παιδιά διακόσμησαν το όνομά τους με τον δικό τους μοναδικό τρόπο. Χρώματα, σχέδια και φαντασία γέμισαν τις δημιουργίες μας!

Μέσα από το παιχνίδι, τη συνεργασία και τη δημιουργία, τα παιδιά εξοικειώθηκαν με τη γραφή και την αναγνώριση του ονόματός τους, ενίσχυσαν την παρατηρητικότητά τους. Ταυτόχρονα το αρχικό μας γράμμα με τις σοφές μας κουκουβάγιες, μας έκανε να νιώσουμε κυρίως χαρά και περηφάνια για κάτι που είναι δικό μας και μας κάνει ξεχωριστούς.

Γιατί στο νηπιαγωγείο μας μαθαίνουμε πως…

«Το όνομά μου με ξεχωρίζει,
το όνομά μου είναι δικό μου,
και κάθε γράμμα του κρύβει ένα μικρό κομμάτι από εμένα!»

Ποιος είμαι εγώ; Τι μου αρέσει; Τι είναι αυτό που με κάνει μοναδικό;

Με αυτά τα όμορφα ερωτήματα ξεκινήσαμε το δικό μας ταξίδι στον μαγικό κόσμο του «Εαυτού μου»!

Μέσα από παιχνίδια, συζητήσεις, παρατήρηση και δημιουργικές δραστηριότητες, τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα τον εαυτό τους, αλλά και να ανακαλύψουν όμορφα στοιχεία για τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές τους.

Κοιτάξαμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη και παρατηρήσαμε τα χαρακτηριστικά μας. Τα μάτια, τα μαλλιά, το πρόσωπο, το χαμόγελό μας… Κάθε παιδί ανακάλυψε πως έχει κάτι ξεχωριστό που το κάνει μοναδικό! Η ομάδα του το βοήθησε σε αυτό, λέγοντας του ποιο είναι αυτό το χαρακτηριστικό!

Στη συνέχεια, ζωγραφίσαμε τα πορτρέτα μας και αποτυπώσαμε στο χαρτί τη δική μας εικόνα. Κάθε ζωγραφιά ήταν διαφορετική, όπως διαφορετικός και μοναδικός είναι ο καθένας μας.

Ανακαλύψαμε ακόμη τι μας αρέσει με τη βοήθεια ενός ζαριού. Το αγαπημένο μας χρώμα, φαγητό, παιχνίδι, ζώο και όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που μας κάνουν χαρούμενους. Μοιραστήκαμε τις προτιμήσεις μας και διαπιστώσαμε πως έχουμε πολλά κοινά, αλλά και πολλές όμορφες διαφορές.

Και φυσικά, παίξαμε το παιχνίδι «Μάντεψε ποιος είναι!». Μέσα από μικρές περιγραφές προσπαθήσαμε να αναγνωρίσουμε τον φίλο μας και γνωρίσαμε καλύτερα ο ένας τον άλλον.

Μέσα από μια ομαδική δραστηριότητα κρατήσαμε το πιο σημαντικό μήνυμα της ημέρας:

«Είμαι εγώ, είσαι εσύ… είμαστε όλοι διαφορετικοί και όλοι μοναδικοί!»

Γιατί κάθε παιδί έχει τη δική του προσωπικότητα, τα δικά του χαρίσματα, τις δικές του προτιμήσεις και τα δικά του όνειρα.