Προσπαθώντας να βρω τη δική μου Ιθάκη, σαν ένας ακόμη Οδυσσέας που αναζητά τον προορισμό του, το ταξίδι της ζωής και της εκπαιδευτικής μου πορείας με έφερε τη σχολική χρονιά 2025-2026 στο δικό μου «νησί της Καλυψούς Καλλιράχης Θάσου»… τη Θάσο. Έναν τόπο που δεν ήταν απλώς ένας ακόμη σταθμός, αλλά ένα κεφάλαιο γεμάτο εμπειρίες, ανθρώπους και στιγμές που θα μείνουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μου.

Η μοίρα, με τον δικό της ανεξήγητο τρόπο, αποφάσισε πως η τελευταία μου χρονιά στο νησί θα με βρει σε ένα διαφορετικό σχολικό περιβάλλον. Έτσι, θα αποχωριστώ το αγαπημένο μου 1ο ΕΠΑΛ Θάσου, το σχολείο στο οποίο υπηρέτησα αυτή τη χρονιά με αίσθημα ευθύνης, αγάπης και αφοσίωσης. Κάποιες φορές η ζωή γράφει διαδρομές που δεν περιμένουμε, όμως κάθε σταθμός έχει τον δικό του λόγο ύπαρξης. Και επειδή πιστεύω πως τίποτα δεν γίνεται τυχαία, αποδέχομαι το νέο μονοπάτι με σεβασμό και αισιοδοξία.

Φεύγω από το 1ο ΕΠΑΛ Θάσου κρατώντας μέσα μου τις πιο όμορφες αναμνήσεις. Αναμνήσεις από την καθημερινή επαφή μέσα στην τάξη, από τις συζητήσεις με τους μαθητές, από τις προσπάθειες, τις αγωνίες, τα χαμόγελα και εκείνες τις μικρές στιγμές που κάνουν το έργο του εκπαιδευτικού πραγματικά σπουδαίο.

Γιατί ένα σχολείο δεν είναι μόνο αίθουσες, βιβλία και μαθήματα. Είναι άνθρωποι. Είναι σχέσεις. Είναι στιγμές που αφήνουν αποτύπωμα.

Θέλω να εκφράσω ένα μεγάλο, ειλικρινές και από καρδιάς ευχαριστώ σε όλους όσοι μπήκαν ξανά στη ζωή μου μέσα από αυτή την εκπαιδευτική διαδρομή: στους μαθητές μου, που με τον αυθορμητισμό, τις ανησυχίες και τις ιδιαιτερότητές τους μου δίδαξαν πολλά περισσότερα από όσα ίσως αντιλαμβάνονται,  στους συναδέλφους εκπαιδευτικούς, που στάθηκαν συνοδοιπόροι σε μια απαιτητική αλλά όμορφη χρονιά και στη διεύθυνση του σχολείου, για τη συνεργασία, την εμπιστοσύνη και τη στήριξη.

Φεύγω γεμάτος ικανοποίηση για όλους όσους είχα την τιμή να συναναστραφώ, μαθητές, εκπαιδευτικούς, διεύθυνση, γονείς αλλά και την τοπική κοινωνία της Καλλιράχης Θάσου, που με αγκάλιασε και μου χάρισε εμπειρίες που θα με συνοδεύουν.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει σε έναν άνθρωπο που γνωρίζει η ίδια ποιος είναι και δεν χρειάζεται να αναφερθεί το όνομα . Μια εξαιρετική συνάδελφο , που με την παρουσία της, την ανθρωπιά της και τη στήριξή της στάθηκε δίπλα στους μαθητές της αλλά και σε εμένα  σε δύσκολες προσωπικές και επαγγελματικές στιγμές. Της εύχομαι ολόψυχα να είναι πάντα γερή, να χαίρεται την όμορφη οικογένειά της και να παραμείνει ο άνθρωπος που είναι, ανεξάρτητα από όποιες δυσκολίες ή άδικες κριτικές που συνάντησε ή μπορεί να συναντήσει στον δρόμο της.

(Α-Υ, σε ευχαριστώ για όλα).

Κλείνοντας αυτόν τον κύκλο, κρατώ μόνο τα θετικά. Πιστεύω πως προσπάθησα να ανταποκριθώ, όσο καλύτερα μπορούσα, στις απαιτήσεις του σχολείου και στις ανάγκες των μαθητών. Αν κάπου δεν τα κατάφερα όπως θα ήθελα, ζητώ συγγνώμη από μαθητές, συναδέλφους και διεύθυνση, με την ειλικρίνεια ανθρώπου που πάντα προσπαθεί να δίνει τον καλύτερό του εαυτό.

Το ταξίδι συνεχίζεται. Η Ιθάκη ίσως να μην είναι ακόμη εδώ, όμως κάθε λιμάνι αφήνει το δικό του σημάδι. Και η Θάσος, το 1ο ΕΠΑΛ Θάσου και οι άνθρωποί του θα έχουν πάντα μια ξεχωριστή θέση στο προσωπικό μου ταξίδι.

Γιατί τελικά, δεν είναι μόνο οι τόποι που θυμόμαστε…είναι και οι άνθρωποι που συναντήσαμε σε αυτούς !!!!!!!!

Σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς.