ΟΜ.23-24 Μαγικό ταξίδι με την Τέχνη (Υπεύθυνη: Μαρία Οικονόμου)
Το σχολείο μας μεταμορφώνεται
Με αφορμή το ανοιχτό μάθημα (open-day) του ομίλου εικαστικών, παρουσιάσαμε τα έργα των παιδιών στο διάδρομο του κτιρίου Αριστοτέλης. Έτσι το σχολείο μας μεταμορφώθηκε σε χώρο δημιουργίας και τέχνης.
ΚΥΒΙΣΜΟΣ-Πάμπλο Πικάσο
Ο κυβισμός είναι ένα καλλιτεχνικό ρεύμα της ζωγραφικής και της γλυπτικής που εμφανίστηκε στην Ευρώπη του 20ουαιώνα. Ο κυβισμός αναπτύχθηκε κυρίως από το 1907 έως το 1914 χάρη στους διάσημους ζωγράφους Πάμπλο Πικάσο και Ζωρζ Μπρακ.
Κυβισμός είναι η παρατήρηση ενός αισθητικού αντικειμένου ταυτόχρονα από όλες τις πλευρές του, οι οποίες εν δυνάμει θα συγχωνευτούν εικαστικά σε μία εικόνα. Ο κυβισμός είναι αναμφίβολα το πιο ανατρεπτικό ρεύμα στην ιστορία της μοντέρνας τέχνης αφού αναστάτωσε κυριολεκτικά την παραδοσιακή έννοια της αναπαράστασης στην τέχνη. Όπως είπε ο ιστορικός τέχνης Τζον Γκόλντινγκ «Ο κυβισμός είναι εικονική γλώσσα τελείως πρωτότυπη, ένας εντελώς καινούργιος τρόπος να βλέπεις τον κόσμο και μία νέα αισθητική θεωρία. Για αυτόν το λόγο έδωσε μια νέα κατεύθυνση στην μοντέρνα τέχνη».
Οι μαθητές του ομίλου, προσέγγισαν το καλλιτεχνικό ρεύμα του κυβισμού μέσα από τα έργα του Πάμπλο Πικάσο. Παρατήρησαν έργα του καλλιτέχνη, επέλεξαν να δημιουργήσουν έργα κυβιστικά σύμφωνα με τις δικές τους ανάγκες και προτιμήσεις. Τα παιδιά χρησιμοποίησαν τελάρα μεγάλων διαστάσεων και είναι ολοφάνερη η δυναμική των έργων, το καλό σχέδιο και το άψογο χρώμα που δημιουργεί ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Σε αυτές τις συναντήσεις οι μαθητές έχουν μάθει να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, να αυτενεργούν με έλεγχο και αποφασιστικότητα, να προτείνουν λύσεις και να επεξεργάζονται ιδέες.
17η-18η συνάντηση
Ανρι Ματίς
Ο Ανρί Ματίς, ήταν ένας από τους πιο σημαντικούς καλλιτέχνες του εικοστού αιώνα, του οποίου οι στυλιστικές καινοτομίες (μαζί με εκείνες του Πάμπλο Πικάσο) μετέβαλαν ριζικά την πορεία της σύγχρονης τέχνης και επηρέασαν την τεχνοτροπία πολλών γενιών νεότερων ζωγράφων. Ο Ματίς παράγει τους πρώτους του πίνακες επηρεασμένος από τα έργα των Σεζάν, Γκωγκέν, βαν Γκογκ, αλλά και από την παραδοσιακή ιαπωνική τέχνη. Η μεθοδολογία του περιλαμβάνει, σύμφωνα με τον ίδιο, αρχικά την ανεξάρτητη επεξεργασία επιμέρους στοιχείων του πίνακα και στο τελικό μόνο στάδιο την ανάμιξή τους για την παραγωγή της τελικής σύνθεσης. Η θεματολογία του ήταν διανθισμένη συνήθως με έντονα, φωτεινά χρώματα και αποτελείται κυρίως από προσωπογραφίες, εσωτερικούς χώρους και θέματα νεκρής φύσης. Στο τεράστιο έργο του συμπεριλαμβάνονται η ζωγραφική, το σχέδιο, η γλυπτική, οι γραφικές τέχνες (χαρακτικά, χαρακτικά σε λινόλαιο, λιθογραφίες), καθώς και εικονογράφηση βιβλίων.
Οι μαθητές του Ομίλου ήρθαν σε επαφή με το έργο του καλλιτέχνη και πειραματίστηκαν με το ύφος και την τεχνική του. Σε αυτή τη συνάντηση οι μικροί καλλιτέχνες, δοκιμάζουν να δουλέψουν σε επιφάνεια μεγαλύτερης διάστασης, να εστιάσουν στο σχέδιο και στη συνέχεια να δουλέψουν το χρώμα πάνω στο τελάρο, ελεύθερα με μεγάλες πινελιές. Οι μαθητές ανταποκρίθηκαν με επιτυχία στην νέα πρόκληση και κατάφεραν να αποδώσουν τη χαρούμενη πραγματικότητα του καλλιτέχνη μέσα από ένα ιδιαίτερα τρυφερό έργο.
15η– 16η Συνάντηση
Collage-Κολάζ
Η λέξη «collage»(κολάζ) προέρχεται από το γαλλικό ρήμα «coller» που σημαίνει κολλάω και περιγράφει την τεχνική που δημιουργείται κολλώντας διαφορετικές φόρμες από διάφορα υλικά, δημιουργώντας ένα ενιαίο σύνολο. Αυτή η τεχνική, χρησιμοποιήθηκε ιδιαίτερα στον χώρο της τέχνης μέσα στον 20ο αιώνα. Τα υλικά τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην τεχνική του collage είναι πολλά και ποικίλα με πρωταγωνιστή το χαρτί σε διάφορες ποιότητες, κομμάτια από ύφασμα ή ταπετσαρίες, κομμάτια από ξύλο, φωτογραφίες, σύρματα, κλπ.
Η τεχνική αυτή και ο τρόπος με τον οποίο έγινε γνωστή σε εμάς σήμερα χρονολογείται στις αρχές του 20ου αιώνα και οφείλεται σε μια καλλιτεχνική νεωτεριστική τάση και ανακάλυψη των καλλιτεχνών Georges Braque και Pablo Picasso. Μέσω των πειραματισμών των δύο καλλιτεχνών με το collage, η τεχνική αυτή γνώρισε ιδιαίτερη απήχηση κατακτώντας μια σημαντική θέση στον κόσμο της μοντέρνας τέχνης.
Ο όμιλος σε αυτή τη συνάντηση, ασχολήθηκε με τη δημιουργία ενός έργου κολάζ με χαρτί και ύφασμα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο νοηματικό περιεχόμενο του έργου. Δηλαδή ποια έννοια, σκέψη ή συναίσθημα επιθυμώ να επικοινωνήσω με τον θεατή; Ποιο μπορεί να είναι το μήνυμα που μεταφέρει ένα έργο τέχνης και ποια τεχνική εξυπηρετεί αυτό το σκοπό; Αυτές οι έννοιες που αφορούν το νόημα της καλλιτεχνικής δημιουργίας είναι ερευνητικές και το αποτέλεσμα της διαδικασίας έχει χαρακτήρα πειραματικό και αυτοσχέδιο. Οι μαθητές μέσα από τη θέση του δημιουργού, ανακαλύπτουν τη δομή και τη σύνθεση της εικόνας (Οπτικός Γραμματισμός) με παιγνιώδη δράση και βιωματικό τρόπο .
14η Συνάντηση
ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ
Η Χαρακτική αποτελεί την πρώτη μορφή μαζικής αναπαραγωγής της εικόνας. Χαρακτικό είναι το τυπωμένο έργο που σχεδιάζεται από τον καλλιτέχνη με αποκλειστικό σκοπό να χαραχθεί σε συγκεκριμένο υλικό, χαράζεται από τον ίδιο και εκτυπώνεται απ’ αυτόν ή υπό την επίβλεψή του.
Σπουδαίοι καλλιτέχνες όπως ο Ρέμπραντ, ο Ντύρερ και Γκόγια, ασχολούνται με την εικονογράφηση εντύπων. Παράλληλα ένα πλήθος ανώνυμων χαρακτών αναλαμβάνουν την αναπαραγωγή ζωγραφικών έργων. Η εφεύρεση της χαρακτικής αποτέλεσε μια μεγάλη επανάσταση. Το πλεονέκτημά της ήταν η παραγωγή έντυπων εικόνων με χαμηλό κόστος, προσιτών σε μεγάλες ομάδες ανθρώπων.
Οι μαθητές σε αυτή τη συνάντηση χαράσσουν σε ένα μαλακό βιομηχανικό υλικό, αφού κατασκευάσουν το σχέδιο που επιθυμούν. Στη συνέχεια με ειδικό ρολό απλώνουν το χρώμα στη χαραγμένη επιφάνεια και τοποθετούν επάνω χαρτί για να αποτυπώσουν το σχέδιο.
Τα παιδιά μέσα από το παιχνίδι δημιουργούν έργα πρωτότυπα (μήτρες) που μπορούν να μας δώσουν πολλαπλά αντίγραφα!
13 συνάντηση
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ- ΜΟΝΟΤΥΠΙΕΣ
Η μονοτυπία είναι μια τεχνική ανάμεσα στη ζωγραφική και τη χαρακτική. Θα μπορούσε να οριστεί ως τυπωμένη ζωγραφική (painterly printmaking). Το τελικό έργο (που είναι μοναδικό, σε αντίθεση με τη χαρακτική όπου έχουμε πανομοιότυπα αντίτυπα) είναι εκτύπωση, χωρίς όμως να υπάρχει πάντα η συνήθης μήτρα. Η μονοτυπία είναι πολυποίκιλη όσο αφορά τον τρόπο και τα υλικά, είναι ευέλικτη και περιέχει το στοιχείο του πειραματισμού .
Ο Αντόον Σάλλερτ ήταν Φλαμανδός καλλιτέχνης του 16ου αιώνα, (πιθανά μαθητής του Ρούμπενς), πρωτοποριακός χαράκτης και ήταν αυτός στον οποίο αποδίδεται η επινόηση της τεχνικής της μονοτυπίας στη χαρακτική.
Σε αυτή τη συνάντηση αρχικά οι μαθητές πήραν το αποτύπωμα από φυσικά υλικά δημιουργώντας εικαστικές συνθέσεις. Στη συνέχεια κατανοώντας την τεχνική του τυπώματος εξερεύνησαν και πειραματιστήκαν δυναμικά, βρήκαν ιδέες και λύσεις ώστε να παράγουν τυπώματα και αποτυπώματα με διαφορετικές τεχνικές και τρόπους. Η καλλιτεχνική διαδικασία της μάθησης γίνεται ένα παιχνίδι ανακάλυψης και εξερεύνησης. Οι μονοτυπίες σε πολλές περιπτώσεις περιέχουν το στοιχεία του εξπρεσιονισμού με την έννοια ότι οι μαθητές εκφράζονται ελεύθερα και συνειδητοποιούν ότι η τέχνη περιέχει το τυχαίο και το απρόβλεπτο, το οποίο μπορούν στη συνέχεια, να επεξεργαστούν και να μορφοποιήσουν δημιουργώντας ένα εικαστικό αποτέλεσμα.
11η -12η συνάντηση
Ελεύθερο Σχέδιο- Παρατήρηση «εκ του φυσικού»
Τα αντικείμενα που μας περιβάλλουν και συχνά καλούμαστε να σχεδιάσουμε είναι πολλές φορές αρκετά πολύπλοκα. Αν τα παρατηρήσουμε προσεχτικά μπορούμε να καταλάβουμε ότι πολλά από αυτά μοιάζουν ξεκάθαρα με γεωμετρικά σχήματα. Το ελεύθερο σχέδιο είναι η ερευνητική μέθοδος που μας επιτρέπει να αποτυπώσουμε τα αντικείμενα στο ζωγραφικό χώρο.
Η παρατήρηση «εκ του φυσικού» είναι ένα ερευνητικό και ανακαλυπτικό εργαλείο που καλλιεργεί την κριτική σκέψη και πρωτοβουλία το οποίο έχει ευρύτατα χρησιμοποιηθεί από ζωγράφους, γλύπτες, designers, αρχιτέκτονες, διακοσμητές κ.λ.π.
Σε αυτές τις συναντήσεις του Ομίλου μελετήσαμε δύο νεκρές φύσεις με διαφορετικά αντικείμενα και υφές και προσπαθήσαμε να τα αποδώσουμε με τρόπο ρεαλιστικό.
Τα παιδιά δούλεψαν σε χαρτί ακουαρέλας και χαρτί του μέτρου, τους δόθηκε η δυνατότητα και η ελευθερία να πειραματιστούν και να εκφραστούν σε μεγαλύτερες διαστάσεις από τις συνηθισμένες. Οι μαθητές εργάστηκαν με μολύβι, κάρβουνο και η χρωματική απόδοση έγινε με χρώματα ακουαρέλας.
Είναι σημαντική η εξέλιξη των μαθητών στον τρόπο που μετρούν τα αντικείμενα, που δομούν στέρεες συνθέσεις , που ψάχνουν και ερμηνεύουν τις τονικές διαβαθμίσεις ώστε να αποδώσουν τον όγκο των αντικειμένων στο δισδιάστατο χώρο του χαρτιού.
Τέλος οι μαθητές κατανόησαν ότι το σχέδιο είναι μια διαδικασία συνεχόμενη (βλέπω, παρατηρώ, επιλέγω ,αναιρώ, επαναπροσδιορίζω) και η τοποθέτηση του χρώματος είναι και σημαίνει σχέδιο.
Οι μικροί καλλιτέχνες δημιούργησαν σχέδια ποιοτικά και πλούσια!
8η-9η συνάντηση
Σκηνογραφία
Η σκηνογραφία είναι ένα γοητευτικό ταξίδι σχημάτων, όγκου και χρώματος. Στη σκηνογραφία όλα αλλάζουν, ένας καινούριος, φανταστικός κόσμος δημιουργείται με σκοπό να ερμηνεύσει μια παράσταση, ένα έργο. Σε αυτές τις συναντήσεις του ομίλου, η ιδέα ήταν να φτιαχτεί μια χαρούμενη πόλη για το σκηνικό της παράστασης της γιορτής των Χριστουγέννων. Οι μαθητές κατασκεύασαν σπιτάκια από ανάλαφρα υλικά, ποικίλλων διαστάσεων τα οποία στη συνέχεια συναρμολογούνται προοπτικά και συνθέτουν μια εικαστική πόλη.
Οι μαθητές δούλεψαν ομαδοσυνεργατικά, αυθόρμητα και δυναμικά. Η πρόκληση σε αυτή τη συνάντηση είναι η συνεργασία, η διαχείριση μεγάλων διαστάσεων και η σημασία της καθαρότητας και απλότητας του χρώματος στη σκηνογραφία.
Τα παιδιά το διασκέδασαν, απελευθερώθηκαν και εκφράστηκαν καλλιτεχνικά με το δικό τους μοναδικό τρόπο. Το σκηνικό θα ολοκληρωθεί με τη συνεργασία της ΣΤ΄ δημοτικού.
7η συνάντηση
Προσωπογραφία- Γιοχάνες Βερμέερ
Ο όμιλος αυτή την εβδομάδα ασχολήθηκε με το θέμα της «προσωπογραφίας», που συνιστά την εύστοχη απεικόνιση ενός προσώπου, της προσωπικότητας και των συναισθημάτων του, όπως ο δημιουργός τα αντιλαμβάνεται και τα οργανώνει στο έργο του .
Το ταξίδι στο χρόνο με όχημα την τέχνη συνεχίζεται και σε αυτή τη συνάντηση το έργο του διάσημου Ολλανδού καλλιτέχνη Βερμέερ είναι η αφορμή για την αναζήτηση της μορφής, του όγκου και των τονικών διαβαθμίσεων στη ζωγραφική διαδικασία. Ο Γιοχάνες Βερμέερ ,(17ο αιώνα), ήταν Ολλανδός ζωγράφος που ειδικεύτηκε στην απεικόνιση καθημερινών σκηνών από τη ζωή της μεσαίας τάξης. Μαζί με τον Ρέμπραντ αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους ζωγράφους της «Χρυσής εποχής» στην Ολλανδική ζωγραφική. Οι πίνακες του διακρίνονται για την αυστηρή σύνθεση τους, τις έντονες χρωματικές αντιθέσεις και τον ατμοσφαιρικό φωτισμό.
Ο όμιλος ζωγραφίζει το διάσημο πορτραίτο του Βερμέερ: ¨Το κορίτσι με το μαργαριταρένιο σκουλαρίκι», το οποίο γυρίστηκε και κινηματογραφική ταινία το 2003.
Το ζητούμενο, σε αυτή τη συνάντηση, είναι τα παιδιά να σχεδιάσουν το πρόσωπο με μολύβι ή κάρβουνο και στη συνέχεια να τοποθετήσουν το χρώμα, σχεδιάζοντας όγκους και αποτυπώνοντας με διαφορετικές τονικές διαβαθμίσεις τα χαρακτηριστικά του.
Η απεικόνιση της πραγματικότητας και η μαεστρία που απαιτείται, είναι πάντα επίκαιρη και ενδιαφέρουσα.
6η συνάντηση
Paul Cézanne
Ο Paul Cézanne (1839-1906) Γάλλος πρωτοπόρος του μεταιμπρεσιονιστικού κινήματος (post-impressionist), έχει μείνει στην ιστορία της τέχνης ως ο ζωγράφος που «γεφύρωσε» τον ιμπρεσιονισμό του 19ουαιώνα με τα κινήματα της μοντέρνας τέχνης που άνθισαν στις αρχές του 20 ου αιώνα από τον κυβισμό έως τον εξπρεσιονισμό.
Ο Paul Cézanne ,υπήρξε πρωτοπόρος στη χρήση του χρώματος και της προοπτικής, στη δομή του θέματος και στην προσθήκη γεωμετρικών στοιχείων που επηρέασαν τους κυβιστές και τους φωβιστές των επόμενων δεκαετιών, συνέλαβε και ανέπτυξε τη διάσημη, σκόπιμη και μη γραμμική διαδικασία του και άνοιξε ένα παράθυρο στο να βλέπουμε μέσα σε κάθε πινελιά την πρακτική του και τον τρόπο με τον οποίο εξερευνά και προσεγγίζει τολμηρά και εύγλωττα τα όρια της ζωγραφικής.
Οι μαθητές του ομίλου, παρατήρησαν τα έργα του διάσημου καλλιτέχνη και ανέπτυξαν στον καμβά μια «νεκρή φύση». Αρχικά, ερεύνησαν την κατασκευαστική δομή του θέματος και την αποτύπωσαν σχεδιαστικά. Στη συνέχεια δούλεψαν το χρώμα με καθαρότητα και ακρίβεια, αργά και μεθοδικά.
Οι οδηγίες του μαθήματος, αφορούσαν την κατανόηση και εμβάθυνση στη στερεότητα των μορφών και τη δυναμική της σύνθεσης ως αυτόνομο σύνολο. Η έννοια του ανακαλύπτω μέσω της παρατήρησης και κατασκευάζω είναι και η πρόκληση, στην οποία οι μαθητές ανταποκρίθηκαν θαυμάσια.
5η συνάντηση
Vincent van Gogh
Ο Vincent van Gogh (1853-1890), είναι Ολλανδός καλλιτέχνης που έχει επηρεαστεί από το κίνημα του ιμπρεσιονισμού, αλλά υπήρξε μια ιδιαίτερη καλλιτεχνική φυσιογνωμία για πολλούς λόγους, που αφορούν τη θεματολογία, το ύφος, την τεχνική των στροβιλισμών και την αυτονομία του χρώματος. Είναι σημαντικό ότι το χρώμα στα έργα του έχει μια δυναμική και εξέχουσα θέση μια και δηλώνει, όχι μόνο αυτό που βλέπει, αλλά κυρίως αυτό που αισθάνεται. Θεωρείται, ο πρόδρομος του εξπρεσιονισμού, καλλιτεχνικό ρεύμα με το οποίο θα ασχοληθούμε αργότερα.
Οι μαθητές εμπνεύστηκαν από τα έργα του και δημιούργησαν σε χαρτί και τελάρο τα δικά τους, δίνοντας έμφαση στο παλλόμενο φως, στην ένταση του χρώματος και στη δυναμική της πινελιάς. Αποτύπωσαν με ακρίβεια το σχέδιο, εξοικειώθηκαν με τη χρήση των υλικών (τελάρο, τέμπερες κ.λ.π.) και δούλεψαν με συνέπεια και αυθορμητισμό.
Θαυμάστε τα έργα τους!
4η Συνάντηση
ΙΜΠΡΕΣΙΟΝΙΣΜΟΣ-Μονέ
Ο ιμπρεσιονισμός είναι το καλλιτεχνικό ρεύμα που ουσιαστικά μας εισάγει στην «Μοντέρνα Τέχνη». Η καινοτομία του κινήματος αφορά τη θεματολογία, την ερευνητική προσέγγιση, και τη χρωματική απόδοση. Αν και αρχικά καλλιεργήθηκε στο χώρο της ζωγραφικής, επηρέασε τόσο τη λογοτεχνία όσο και τη μουσική.
Σε αυτή τη συνάντηση τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον καλλιτέχνη Μονέ, παρατήρησαν τα έργα του και κατανόησαν το περιεχόμενο τους. Στη συνέχεια, προσπάθησαν να αποδώσουν την τεχνική της άμεσης καθαρής πινελιάς (χρήση βασικών κυρίως χρωμάτων), την ταχύτητα και τη ζωντάνια στο θέμα. Τέλος ερεύνησαν τον τρόπο που το χρώμα λειτουργεί δυναμικά και ανεξάρτητα από το περίγραμμα.
Τα παιδιά χρησιμοποίησαν χαρτί και τελάρο και εργάστηκαν σε μικρά καβαλέτα. Αυτό σημαίνει ότι δούλεψαν με πινέλα, σε απόσταση από τη ζωγραφική επιφάνεια, με τέμπερες υδατοδιαλυτές που δίνουν τη δυνατότητα τόσο της πυκνότητας όσο και της ρευστότητας (ανάλογα τον τρόπο επεξεργασίας,) που επιτρέπει την άριστη απόδοση του καλλιτεχνικού ρεύματος.
Οι μικροί καλλιτέχνες ανταποκρίθηκαν στις νέες προκλήσεις με μεγάλη επιτυχία!
3η συνάντηση
Παρατήρηση «εκ του φυσικού»
Η νεκρή φύση απασχόλησε όλους τους καλλιτέχνες στην Ιστορία της Τέχνης. Η μελέτη εκ του φυσικού, είναι ένα μεθοδολογικό εργαλείο που αναπτύσσει την κριτική σκέψη και την πρωτοβουλία. Οι δημιουργοί μέσα από το ελεύθερο σχέδιο, κατανοούν, ερμηνεύουν και μετασχηματίζουν την πραγματικότητα.
Σε αυτή τη συνάντηση οι μαθητές παρατήρησαν και στη συνέχεια αποτύπωσαν δημιουργικά μια νεκρή φύση. Διερεύνησαν από τη θέση του δημιουργού, τις αναλογίες, το φωτισμό και τη σημασία της σύνθεσης σε ένα έργο τέχνης. Αρχικά, το υλικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν το κάρβουνο, εύπλαστο υλικό με πολλές δυνατότητες , ενώ η χρωματική απόδοση έγινε με χρώματα ακουαρέλας.
Οι μικροί καλλιτέχνες με μεγάλη αφοσίωση και προθυμία δημιούργησαν τα δικά τους έργα τέχνης!
2η συνάντηση
ΑΛΕΞΗΣ ΑΚΡΙΘΑΚΗΣ «Ταξίδια με τον ζωγράφο της χαράς και του ονείρου»
Σε αυτή τη συνάντηση ήρθαμε σε επαφή με το έργο του Αλέξη Ακριθάκη. Κατανοήσαμε έννοιες όπως ο συμβολισμός, ο αφαιρετικός χώρος, η απλότητα των χρωμάτων και της σύνθεσης. Εκφράσαμε με μεικτή τεχνική και με μια ποικιλία υλικών την έννοια όνειρο, ταξίδι, μετακίνηση. Τέλος με μια σύνθεση «εκ του φυσικού» ερευνήσαμε και αποτυπώσαμε με το μολύβι τον τρόπο που το φως μας αποκαλύπτει σχήματα απλά και οικεία.
Ο Αλέξης Ακριθάκης ήταν Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Έζησε στο Παρίσι μεταξύ 1957 και 1961, ενώ από το 1968 ως το 1970 παρέμεινε στο Βερολίνο με υποτροφία του γερμανικού κράτους (DAAD). Στη συνέχεια μοίρασε το χρόνο του μεταξύ Αθηνών και Ευρώπης. Πραγματοποίησε ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Βερολίνο, Αμβούργο, Μόναχο, Τορίνο, Γενεύη), ενώ συμμετείχε σε σημαντικές ομαδικές παρουσιάσεις στην Ευρώπη. Ο Ακριθάκης ασχολήθηκε με την εικονογράφηση βιβλίων, τη σκηνογραφία και το design. Το έργο του Ακριθάκη διακρίνεται από μία μαγική αφηγηματικότητα και μια παιδική γραφή. Παρόλα αυτά, αντικατοπτρίζει την ιδέα της ένωσης, της τέχνης και της ζωής που απασχολούσε όλη την καλλιτεχνική κοινότητα εκείνη την εποχή. Το μαστόρεμα, το ασαμπλάζ και η ακατέργαστη πρακτική συνιστούν τον τρόπο ζωής του ίδιου του καλλιτέχνη.
Περισσότερα έργα του καλλιτέχνη μπορείτε να δείτε εδώ:
http://dp.iset.gr/en/artist/view.html?id=910&tab=artworks&start=32&limit=8