Μητροπόλεως & Χατζηγεωργίου, 85100, Ρόδος
Στην εορτή των Τριών Ιεραρχών, η υπεύθυνη εκπαιδευτικός του τμήματος Γ1, Ειρήνη Ζερεμέ, οδήγησε τα παιδιά σε εικαστικές δραστηριότητες μέσα από το διάβασμα σχετικών ιστοριών για τη ζωή και το έργο κάθε Αγίου αλλά και των τριών μαζί, πρόβαλε βίντεο και άκουσαν το απολυτίκιο.
Μικρό δείγμα από την δημιουργική ενασχόληση των παιδιών στις φωτογραφίες.
<span;>
Σήμερα, οι εκπαιδευτικοί και τα παιδιά της Στ τάξης, επισκεφτήκαμε το κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Θεολόγου .
<span;>Παρακολούθησαμε σεμινάριο/εκπαιδευτικό πρόγραμμα, με θέμα
<span;> Ο μικρος ανακυκλωτής και πώς μπορούμε να κάνουμε ανακύκλωση στον μπλε κάδο.
Στις 29η Νοέμβρη -Παγκόσμια Ημέρα Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό (ΑΠΟΦΑΣΗ ΟΗΕ 1977) τα παιδιά του τμήματος Β2 του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ρόδου-Ζέφυρος και η δασκάλα τους κα Μαρδίτσα Πάνου, έφεραν στο φως αθέατες πλευρές της ιστορίας του Δωδεκανησιακού λαού, κι έστειλαν το μήνυμά τους για αλληλεγγύη σε μεγάλους και παιδιά.
Το σχολείο περί της δράσεώς του αυτής, αναφέρει σε ανακοίνωσή του τα ακόλουθα:
«Με αφορμή τη φωτογραφία με τίτλο “Το παιδί στη Γάζα”, οι μαθητές και οι μαθήτριες της Δευτέρας, (Β2) τάξης, η Αμέλια, ο Νικηφόρος-Ταξιάρχης, ο Πανορμίτης-Σάββας, η Μαργαρίτα, η Αναΐς – Μαρία, ο Νικόλας, η Αλέσια, η Βασιλική, ο Παναγιώτης, η Διαμαντούλα, η Ελισάβετ, ο Γιώργος, η Ιωάννα, ο Μάριος, ο Απόστολος-Τσαμπίκος, η Ελένη-Άννα, ο Δημήτρης, ο Διονύσης, ο Πέτρος, ο Άλπερ και η Νικολέτα-Αικατερίνη, εξέφρασαν τα συναισθήματά τους και ξεδίπλωσαν τη σκέψη τους σε ένα παραλληλισμό με το τι έχουν ακούσει για τα πρόσφατα γεγονότα στον κόσμο.
Μίλησαν για τον πόλεμο και την Ειρήνη, για το τι σημαίνει για ένα παιδί να ζει σε εμπόλεμη ζώνη και τις τραγικές συνέπειες που έχει αυτή η κατάσταση στη ζωή του (φτώχεια, προσφυγιά, δεν υπάρχουν δικαιώματα, έλλειψη βασικών αγαθών, ψυχικά τραύματα κ.λπ.).
Στη συνέχεια, κάθε παιδί κατέγραψε τις σκέψεις και τα συναισθήματά του φτιάχνοντας ένα συννεφόλεξο.
Σε δύο στήλες στον πίνακα έγραψαν λέξεις σχετικές με τον πόλεμο και στην άλλη σχετικές με την Ειρήνη. Τέλος έφτιαξαν ένα περιστέρι από χαρτί του μέτρου με τη βοήθεια του εικαστικού του Σχολείου κ. Σαλαμέτη Δημοσθένη, το οποίο χώρισαν στη μέση. Εκεί έγραψαν τις λέξεις τους για τον πόλεμο και την Ειρήνη. Έκαναν και κάποιες σχετικές εικόνες (π.χ. λουλούδια, τανκς κ.ά.).
Στο τέλος τα δημοσιοποίησαν όλα αυτά σε ένα ταμπλό στην είσοδο του Σχολείου παραθέτοντας παράλληλα αθέατες πλευρές της ιστορίας των Δωδεκανησίων που βρέθηκαν πρόσφυγες στην Παλαιστίνη.
Συγκεκριμένα αναρτήθηκαν δύο ντοκουμέντα από την τοπική ιστορία, που αφορούν τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο και το πώς Καστελλοριζιοί και Καλύμνιοι έφυγαν πρόσφυγες στην Παλαιστίνη (και όχι μόνο) για κάποιο διάστημα.
Στη Γάζα φιλοξενήθηκαν πολλοί Καλύμνιοι πρόσφυγες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο
Στη Λωρίδα της Γάζας, είχαν φιλοξενηθεί Έλληνες, πρόσφυγες σε ελεγχόμενα στρατόπεδα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικότερα Καλύμνιοι.
Ο Γιάννης Πατέλης, συνταξιούχος εκπαιδευτικός πια, ήταν τότε μικρός αλλά μεταφέρει στην ΕΡΤ3 και στην εκπομπή «Περίμετρο», όσα άκουσε από την οικογένειά του, για εκείνη την περίοδο της κατοχής στο νησί και πώς οι Καλύμνιοι πήραν την απόφαση να φύγουν από εκεί λόγω της πείνας και να βρουν «καταφύγιο» στη Λωρίδα της Γάζας.
«Στην ιστορία του νησιού αυτή η περίοδος έχει μείνει ως η περίοδος της Γάζας, περίπου από το τέλος του 1942 και εντάθηκε αυτή η κατάσταση το φθινόπωρο του 1943, όταν ήρθαν οι Γερμανοί κι έπεσε πείνα στο νησί.
Έτσι αποφάσισαν να φύγουν. Δεν υπήρχε άλλος τρόπος από το να φύγουν στην Τουρκία και από εκεί πολλοί λίγοι διοχετεύτηκαν στην Κύπρο και άλλοι στην Παλαιστίνη και στην περιοχή της Γάζας», όπως ανέφερε μεταξύ άλλων. (Πηγή: https://www.ertnews.gr/video/sti-gaza-filoksenithikan-polloi-kalymnioi-prosfyges-kata-ton-v-pagkosmio-polemo/)
Καστελλόριζο: Ο δρόμος της προσφυγιάς και η τραγωδία της επιστροφής
Οι Καστελλοριζιοί αν και πέρασαν χρόνια ησυχίας με τους κατακτητές, ακολούθως υπέφεραν τα πάνδεινα από τις κατοχικές δυνάμεις, αφού η ιταλική κατοχή τους αντιμετώπισε με συνεχή περιστατικά, βίας, προπηλακισμών, λεηλασιών και γενικά κάθε είδους βασανιστήριο, με αποτέλεσμα το νησί των 8.000 κατοίκων (υπήρξε και περίοδος με 12.000) να έχει φτάσει στο επίπεδο των 2.000 κατοίκων, αφού αρκετοί είχαν φύγει για να γλιτώσουν τις διώξεις.
Με την έναρξη του πολέμου νέα δεινά περίμεναν τους νησιώτες.
Αρχικά η φιλική υποδοχή προς τον αγγλικό στρατό που τον Φλεβάρη του 1941 κατέλαβε το νησί και αιχμαλώτισε τους Ιταλούς, σήμανε σκληρά αντίποινα, βία, βασανιστήρια, αιχμαλωσίες, εκτελέσεις, φυλακίσεις, εκτοπίσεις, όταν οι Ιταλοί ανακατέλαβαν το νησί και για μία διετία έκαναν κόλαση την καθημερινότητα των κατοίκων.
Νέα απόβαση συμμαχικών δυνάμεων έγινε τον Οκτώβριο του 1943 (υπενθυμίζουμε ότι από τις 8 Σεπτέμβρη είχε συνθηκολογήσει η Ιταλία και οι Άγγλοι ήθελαν το νησί σαν σταθμό ανεφοδιασμού) για να ακολουθήσουν νέοι βομβαρδισμοί από γερμανικά αεροπλάνα στις 17 Οκτωβρίου 1943.
Τότε αρκετοί κάτοικοι του νησιού επιλέγουν με την πίεση των Εγγλέζων, το δρόμο της προσφυγιάς, περνώντας «απέναντι» στα τουρκικά παράλια στην Αντίφελλο. Από εκεί παρακολουθούν το νησί να φλέγεται και τους κόπους μια ζωής να γίνονται αποκαΐδια.
Εκτός από τις βόμβες, έγιναν και εμπρησμοί μετά από λεηλασίες, όπως ο εμπρησμός της 6ης Ιουλίου 1944.
Στην ανάρτηση με τίτλο “Το προσφυγικό ταξίδι των Νισύριων στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο”, περιγράφεται η εικόνα που αντίκρυσαν οι πρόσφυγες από τη Νίσυρο, όταν διανυκτέρευσαν στο Καστελλόριζο.
Ο προσφυγικός δρόμος ξεκίνησε από την Τουρκία, συνεχίστηκε στην Κύπρο και από εκεί στη Νουζεϊράτ, όπου υπήρχαν ήδη Έλληνες πρόσφυγες από άλλα νησιά. Τελευταίο στρατόπεδο ήταν το El Shat στην Αίγυπτο και από εκεί αρχίζει η επιστροφή και άλλο ένα δράμα. ((Πηγή: https://www.ertnews.gr/eidiseis/kastellorizo-o-dromos-tis-prosfygias-ke-i-tragodia-tis-epistrofis/)
Όλες αυτές οι δράσεις και η σύνδεση με την τοπική μας ιστορία, είχαν ως στόχευση να τονωθεί η ενσυναίσθηση στα παιδιά και στους μεγάλους, όσον αφορά την αντιμετώπιση των προσφύγων.
Όπως και μέρος του λαού μας αναγκάστηκε στο παρελθόν να ακολουθήσει τον δρόμο της προσφυγιάς για να επιβιώσει, έτσι και σήμερα λαοί όπως ο παλαιστινιακός, αναγκάζεται να τραβήξει τον ίδιο δρόμο.
Τα παιδιά μας, οι αυριανοί πολίτες αυτού του κόσμου, είναι απαραίτητο να γνωρίζουν την αξία της Ειρήνης και να γνωρίζουν πως χρειάζεται να εκφράζουμε την αλληλεγγύη και τη συμπαράστασή μας σε τέτοιου είδους καταστάσεις με όποιον τρόπο μπορούμε «αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι», όπως είπε ο ποιητής.
…Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή
ν’ αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκιο…
Λειβαδίτης, Τ. (1979)».
Ενόψει της «Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία», την Κυριακή, 3 Δεκεμβρίου και με αφορμή σχετική εγκύκλιο της Διεύθυνσης Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης/Τμήμα Γ, το 1ο Δημοτικό σχολείο Ρόδου επισκέφτηκε την Παρασκευή 1/12/2023 το Βενετόκλειο κλειστό γυμναστήριο. Οι μαθητές είχαν τη μοναδική ευκαιρία να παρακολουθήσουν αγώνα μπάσκετ σε αναπηρικά αμαξίδια.
Τον αγώνα διοργάνωσε ο Γ.Σ. Δωδεκάνησος. Tα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αθλητές με αναπηρία. Επίσης, δόθηκε η δυνατότητα σε αρκετούς μαθητές αλλά και εκπαιδευτικούς να χρησιμοποιήσουν τα αναπηρικά αμαξίδια και να αντιληφθούν τις δυσκολίες, βοηθώντας τα να ευαισθητοποιηθούν με βιωματικό τρόπο στο θέμα της αναπηρίας.
Ο μαθητής του Στ2 , Δημήτρης Λαδάς, διακρίθηκε σε διαγωνισμό μαθηματικών που διοργάνωσε το Παράρτημα της Μαθηματικής Εταιρείας Δωδεκανήσου και θα συμμετέχει δωρεάν σε μαθήματα προετοιμασίας για μαθηματικούς διαγωνισμούς. Η προετοιμασία θα γίνεται από τον μαθηματικό κ. Μπουρνή.
Συγχαρητήρια στον Δημήτρη μας!
Στο πλαίσιο του μαθήματος Μελέτης Περιβάλλοντος, και με αντικείμενο «Ο τόπος μου», αξιοποιήσαμε το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του ιδρύματος Marc De Montalembert με τίτλο «Ο μυστικός κήπος του Μάρκου», και τον επισκεφθήκαμε στις 3 Νοεμβρίου.
Ξεναγός μας, ο υπεύθυνος γεωπόνος του προγράμματος, κ. Παναγιώτης Σταμάτης ο οποίος μας άνοιξε τις πόρτες του μοναδικού κήπου και οδήγησε τα παιδιά της Δ΄ τάξης σ΄ ένα υπέροχο γνωστικό ταξίδι.
Όπως λέει ο ίδιος και βιώσαμε με την επίσκεψή μας, «καθώς τα παιδιά θα περιηγούνται στα μονοπάτια ενός καλά κρυμμένου κήπου πλάι στα μεσαιωνικά τείχη της Ρόδου, ανάμεσα σε κυπαρίσσια, μυρτιές και λεμονιές, λεβάντες και ρόδα, με εύληπτο και βιωματικό τρόπο, θα εξοικειώνονται με την τοπική χλωρίδα, τις ονομασίες μεσογειακών φυτών, τους μύθους και τις παραδόσεις που συνδέονται με αυτά και θα ευαισθητοποιούνται σε θέματα περιβαλλοντικής προστασίας».
Στο τέλος της ξενάγησης τα παιδιά οδηγήθηκαν στην τάφρο, όπου απόλαυσαν το καταπράσινο και πανέμορφο περιβάλλον, πλάι στα μεσαιωνικά τείχη.
Την Δ΄ τάξη συνόδεψαν οι υπεύθυνες εκπαιδευτικοί Βασιλείου Κατερίνα και Κόλλιου Πηνελόπη
20 Νοεμβρίου 2023. Μία όμορφη Δευτέρα ξεκίνησε διαφορετικά για τα παιδιά του 1ου Δημοτικού Σχολείου – Ζέφυρος.
H διευθύντρια του σχολικού συγκροτήματος του 1ου Δ.Σ. Ρόδου-Ζέφυρος κα Τσαμπίκα Μακρογιάννη αναφέρει τα εξής περί της δράσεως των παιδιών του σχολείου για τα δικαιώματα των παιδιών:
«Τα παιδιά του Δ1 με την καθοδήγηση της δασκάλας τους, Κόλιου Πηνελόπης, θέλησαν να κάνουν μία διαφορετική έναρξη της ημέρας ολόκληρης της σχολικής κοινότητας.
«Παιδιά ξέρετε ότι κάθε άνθρωπος στον κόσμο έχει δικαιώματα; Ακόμα και τα παιδιά…».
Μία θέση περισσότερο από ποτέ επίκαιρη, τη στιγμή που σε κάποιο μέρος του πλανήτη σκοτώνονται καθημερινά παιδιά….
»Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι τα πράγματα που κάθε άνθρωπος θα έπρεπε να έχει για να ζει μία καλή ζωή με σεβασμό και ασφάλεια. Επειδή τα παιδιά είναι μικρά και κάποιες φορές αδύναμα, χρειάζονται ειδική προστασία για να απολαμβάνουν τα δικαιώματά τους, γι΄ αυτό έχουν γραφτεί σε ένα ειδικό έγγραφο που ονομάζεται Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Στις 20 Νοεμβρίου του 1981, εκατό ενενήντα δύο (192) χώρες υπογράφουν ότι θα προστατέψουν τα δικαιώματα των παιδιών.
Και τα παιδιά του Σχολείου μας προσυπογράφουν διαβάζοντας το κείμενο της Αγγελικής Βαρελλά : «Ένα παιδί διεκδικεί τα δικαιώματά του μέσα από τα γράμματα της Αλφαβήτας». Θέλω να περιτριγυρίζομαι από ΑΛΦΑ, πολλά άλφα, για να αισθάνομαι Ασφάλεια.
Τα Βήτα, όταν έχουν σχέση με τη Βία, δεν τα θέλω καθόλου. Θέλω όμως ένα ΓΑΜΑ να με συντροφεύει, όταν μιλώ και υπερασπίζομαι τη μητρική μου Γλώσσα καθώς κι ένα ΔΕΛΤΑ, απαραίτητα, για να φωνάξω μ’ αυτό σε όλους τα Δικαιώματά μου.
Το ΈΨΙΛΟΝ το θέλω για να μου εξασφαλίσει Ελευθερία και Ειρήνη και το ΖΗΤΑ το ίδιο, για να Ζω μία Ζωή, που χρειάζεται ένα παιδί για να είναι ευτυχισμένο. …Το ΚΑΠΑ για να κυκλοφορούμε σε μία Κοινωνία που να μας προστατεύει για να μην πληρώνουμε εμείς τα ΛΑΜΔΑ, τα ΛάΘη των μεγάλων…
Τα ΤΑΥ τα θέλω όλα δικά μου για να μπορώ να Τραγουδώ και το ΥΨΙΛΟΝ μου χρειάζεται για να έχω καλή Υγεία.
Κι αν φτάσω σκαλί σκαλί στο τελευταίο γράμμα το ΩΜΕΓΑ, ελπίζω να είμαι Ώριμος και σωστός άνθρωπος, που χαίρεται με αισιοδοξία και σκέψη θετική τον κόσμο μας».
Και με αυτήν την απλή αλλά τόσο σημαντική πρωινή παρέμβαση, πήραμε μία ανάσα και σκάσαμε ένα χαμόγελο, καταλάβαμε όλοι και όλες στο Σχολείο μας ότι υπάρχει ελπίδα, και η ελπίδα μας είναι τα παιδιά μας.
Και ξεκινήσαμε τη μέρα μας έχοντας μαζί μας το μήνυμα που έστειλαν τα παιδιά μέσα από το ποίημα του Αντώνη Σαμαράκη, «Ένα παιδί γράφει στο Θεό»:
Μ’ ένα ξύλινο σπαθάκι και δύο ψεύτικα μουστάκια
Παίρνω φόρα και στη μάχη τους στρατιώτες μου οδηγώ.
Τους στρατιώτες… μία ντουζίνα μολυβένια στρατιωτάκια
Κι έτσι τώρα παριστάνω τον μεγάλο στρατηγό!
Άναψε μεγάλη μάχη! Με το ξύλινο σπαθάκι
Πάνω κάτω στην αυλή μας . Τι κακό, τι ταραχή!
Όμως την επίθεσή μου τη διακόπτω για λιγάκι,
γιατί μέσα μου είναι κάτι…κατιτί σαν προσευχή.
Όλοι οι στρατηγοί του κόσμου, δώσε Θεέ μου, να ‘χουν τώρα
Τα μουστάκια τους σκιτσάρει μ’ ένα καρβουνάκι, και
Το σπαθί τους που τραβάνε στη μεγάλη τους τη φόρα,
δώσε, Θεέ μου, να ‘ναι μόνο από αθώο κοντραπλακέ.
Δώσε ακόμη να μην έχουν στο μυαλό τους άλλη έγνοια,
Τα κουμπιά τους να γυαλίζουν της μεγάλης τους στολής
Και να οδηγούν στη μάχη στρατιωτάκια μολυβένια
Μέσα από τα άσπρα και τα μαύρα τα πλακάκια της αυλής.
Μακάρι, οι μέρες των ανθρώπων όλου του κόσμου να ξεκινούν με τις φωνές των παιδιών, που αποδεικνύονται πολλές φορές πιο «δυνατές» και πιο ουσιαστικές από αυτές των μεγάλων.
Συγχαρητήρια στον Παναγιώτη, την Ελισάβετ, τον Αντώνη, την Κατερίνα, τον Έλιον, τη Σαββίνα, τη Μελίνα-Μαρία, Γιώργο, την Αθηνά, τον Δημήτριο-Μιχαήλ, τη Φαίδρα, την Καλλιόπη, τον Μιχαήλ-Άγγελο, την Εσμεράλντα, τον Άνας, την Κωνσταντίνα-Ελένη, τον Γκουστάβο και τη δασκάλα τους κα Κόλιου Πηνελόπη που μας χάρισαν αυτά τα αισιόδοξα μηνύματα ζωής.
Με την ελπίδα πάντα οι φωνές αυτές ν’ ακουστούν ψηλά, πολύ ΨΗΛΑ και να φτάσουν εκεί που πρέπει….».
https://www.rodiaki.gr/article/504309/oi-fwnes-twn-paidiwn-toy-1oy-dhmotikoy-sxoleioy-rodoy-zefyros
Με χαρά σας γνωστοποιούμε ότι τα έργα μαθητών της Ε2 του σχολείου μας διακρίθηκαν στη δράση «Η Παλέτα της Φύσης» που διοργάνωσε η Παιδική Πινακοθήκη Ελλάδας στηρίζοντας το εκπαιδευτικό πρόγραμμα « Ολυμπιακή Παιδεία- Ολυμπιακή Εβδομάδα στα σχολεία».
Η επιτροπή καλλιτεχνικής αξιολόγησης της παιδικής Πινακοθήκης Ελλάδος αφού βαθμολόγησε τα έργα παιδιών από όλη την Ελλάδα, κατέληξε στα επικρατέστερα, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται και 3 ομαδικά έργα μαθητών της Ε2 του 1ου ΔΣ Ρόδου.
Τα ονόματα των παιδιών των οποίων τα έργα διακρίθηκαν είναι:
1ο Έργο:
Γκούντα Νεφέλη, Διακαναστάσης Στέφανος, Λαδάς Δημήτριος, Χατζηκαντάκη Μαργαρίτα
2ο Έργο:
Γερούτση Έλενα, Παπαδόπουλος Ζαχαρίας, Σαρούκου Περσεφόνη, Τσέλα Αντώνιος.
3ο Έργο:
Κοσμά Ειρηάννα, Κωτούλα Κωνσταντίνα, Μουσταφάι Τζουλιάνο, Περγαντής Χρήστος.
Η δασκάλα της Τάξης
Ριζοπούλου Φωτεινή.
