Το Νηπιαγωγείο μας διοργάνωσε μια ξεχωριστή εκπαιδευτική εκδρομή στην όμορφη Κόνιτσα, έναν τόπο με πλούσια ιστορία, φυσική ομορφιά και σημαντική πολιτιστική παράδοση. Στην περιοχή δραστηριοποιούνταν έμποροι, τεχνίτες και οι περίφημοι Ηπειρώτες μάστορες της πέτρας. Ακόμη και σήμερα σώζονται παραδοσιακά κτίρια και στενά δρομάκια που θυμίζουν την παλιά εικόνα της Κόνιτσας. Η Κόνιτσα είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στις πλαγιές της Τραπεζίτσας, κοντά στη συμβολή των ποταμών Αώου, Βοϊδομάτη και Σαραντάπορου. Η περιοχή έχει μεγάλη ιστορία και αναπτύχθηκε ιδιαίτερα στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, καθώς αποτέλεσε σημαντικό εμπορικό και διοικητικό κέντρο της Ηπείρου. Στην πόλη σώζονται αρχοντικά, πέτρινα κτίρια, παλιά σχολεία και ιστορικά μνημεία που μαρτυρούν το πλούσιο παρελθόν της. Σήμερα η Κόνιτσα είναι γνωστή για τη φυσική της ομορφιά, τα πέτρινα γεφύρια, τα παραδοσιακά χωριά, αλλά και για τη σύνδεσή της με τον Άγιο Παΐσιο, γεγονός που έχει φέρει πολλούς επισκέπτες και προσκυνητές στην περιοχή τα τελευταία χρόνια. Πρώτος σταθμός της εκδρομής μας ήταν το ιστορικό γεφύρι της Κόνιτσας, ένα από τα σημαντικότερα πέτρινα γεφύρια της Ηπείρου. Το γεφύρι της Κόνιτσας κατασκευάστηκε το 1870 από Ηπειρώτες μαστόρους της πέτρας και για πολλά χρόνια αποτελούσε το βασικό πέρασμα για ανθρώπους, ζώα και εμπορεύματα από την Ήπειρο προς τα χωριά της Πίνδου και τη Μακεδονία. Πάνω από το γεφύρι περνούσαν ταξιδιώτες, έμποροι και καραβάνια, ενώ συνέδεε την Κόνιτσα με σημαντικές εμπορικές διαδρομές της εποχής.
Το γεφύρι χτίστηκε πάνω από τον ποταμό Αώο και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα μονότοξα πέτρινα γεφύρια των Βαλκανίων. Η κατασκευή του ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, επειδή τα νερά του ποταμού ήταν ορμητικά και πολλές παλιότερες πρόχειρες γέφυρες καταστρέφονταν από τις πλημμύρες.
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το μικρό καμπανάκι που κρέμεται κάτω από την καμάρα του γεφυριού χτυπούσε όταν φυσούσαν πολύ δυνατοί άνεμοι, ώστε να προειδοποιούνται οι περαστικοί να μην το διασχίσουν.
Σήμερα το γεφύρι αποτελεί σημαντικό ιστορικό και πολιτιστικό σύμβολο της Κόνιτσας και προσελκύει επισκέπτες από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Δεύτερος σταθμός της εκδρομής μας ήταν η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Κόνιτσας. Εκεί είχαμε την χαρά να παρακολουθήσουμε το εξής πρόγραμμα:
«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΒΛΕΠΕΙ»… μέσα από την Τέχνη
…και η τέχνη γίνεται το μάτι της ιστορίας…
Πώς ήταν μια ευγενής κυρία της Αιγύπτου κατά τη ρωμαϊκή εποχή και πώς μια Ελληνίδα αρχόντισσα στα 1830; Πώς ξέρουμε τι φορούσαν οι άνθρωποι πριν από 600 χρόνια; Πώς έμοιαζαν οι δρόμοι μιας πόλης στο παρελθόν;
Αγγειογραφίες, τοιχογραφίες, πορτρέτα, πίνακες ζωγραφικής παρατηρήθηκαν με λεπτομέρεια από τα παιδιά και έγιναν παράθυρο για την ανακάλυψη του ιστορικού παρελθόντος. Τέλος μέσα από ένα παιχνίδι παρατηρητικότητας, οι μαθητές του νηπιαγωγείου μας ταίριαξαν τις κάρτες στο εκάστοτε έργο τέχνης και η αγωνία, η ένταση, η χαρά αποτυπώθηκαν στο πρόσωπό τους!
Τρίτος σταθμός: Ξενάγηση στο σπιτάκι του Αγίου Παϊσίου.
Μέσα μπορεί κανείς να δει:
- Προσωπικά αντικείμενα του Αγίου από τα νεανικά του χρόνια.
- Χειρόγραφα και σημειώσεις του.
- Οικογενειακές φωτογραφίες και φωτογραφικό υλικό από διάφορες περιόδους της ζωής του.
- Ενδύματα και προσωπικά κειμήλια που διασώθηκαν από την οικογένειά του.
- Ξυλουργικές κατασκευές και δείγματα της δουλειάς του, καθώς πριν γίνει μοναχός εργαζόταν ως ξυλουργός.
Το σπίτι παραμένει λιτό και παραδοσιακό, ώστε να θυμίζει τον τρόπο ζωής της πολύτεκνης οικογένειας Εζνεπίδη. Οι επισκέπτες βλέπουν τους χώρους όπου έζησε, προσευχήθηκε και μεγάλωσε πριν ακολουθήσει τον μοναχικό βίο.
Η εκδρομή μας ολοκληρώθηκε με ελεύθερο χρόνο στην κεντρική πλατεία της Κόνιτσας για φαγητό, καφέ και παιχνίδι των παιδιών, πριν την αναχώρησή μας για επιστροφή στα Ιωάννινα. Περάσαμε υπέροχα!

























































